Εικόνα

Ανάσταση ή επανάσταση;

Άγιες μέρες λέει η εκκλησία αυτές ή μέρες των παθών και θα υιοθετήσω τη δεύτερη ορολογία .Των παθών ναι ,αλλά των δικών μας παθών όχι του υποτιθέμενου θεού που τον σταυρώνουν κάθε χρόνο.Στην πραγματικότητα αυτοί που σταυρώνονται κάθε χρόνο είμαστε όλοι εμείς, που από μικρά παιδιά μας γεμίζουν το κεφάλι με όλες αυτές τις θρησκόληπτες μυθοπλασίες που μόνο σκοπό τους έχουν την πλύση εγκεφάλου του ανθρώπου για να μην ξεσηκώνεται.
Ποτέ δεν θα ξεχάσω στη ζωή μου ,όταν μετά από παράκληση φίλων πήγα μαζί τους για να πάρουμε την κόρη τους από μια κατασκήνωση που διατηρούσε η εκκλησία.Αφού υποστήκαμε μια ισχυρή δόση θρησκευτικής προπαγάνδας καταφέραμε να πάρουμε την μκρή και να φύγουμε.Το δε παιδί ήρθε κατατρομαγμένο και ζητούσε σχεδόν βοήθεια.Είχε υποστεί σοβαρό σοκ από τις ιστορίες που τους έλεγαν καθημερινά περί σατανάδων και άλλων τρομακτικών .
Θυμάμαι κι εγώ τον εαυτό μου ως παιδί την δυσφορία που ένοιωθα ,με όλα τα κατηχητικά σχολεία και τους υποχρεωτικούς εκκλησιασμούς,να περιμένεις ώρες όρθιος ,ανάμεσα σε κεριά και λιβάνια να τελειώσει ο παπάς τη λειτουργία.
Μεγαλώνοντας βέβαια άρχισα να καταλαβαίνω περί τινος ακριβώς πρόκειται και την πρώτη μου επανάσταση σε σχέση με την θρησκεία την έκανα στο Λύκειο .Ο καθηγητής της Θεολογίας ,που ήταν και παπάς ,(ερχότανε σχολείο με τα ράσα) ,βλέποντας την πλήρη αδιαφορία των μαθητών για το μάθημα ,αποφάσισε αντί διαγωνίσματος να γράψουμε ό,τι ερωτήσεις και απορίες έχουμε .
Άρχισα κι εγώ λοιπόν κι έγραψα ένα κατεβατό ολόκληρο και νόμισα πως δεν θα δώσει καμμιά σημασία.
Προς μεγάλη μου έκπληξη την άλλη μέρα ξεχώρισε το γραπτό μου και μου ζήτησε εξηγήσεις.Εγώ τον πρκάλεσα να μου απαντήσει και προς μεγάλη μου έκπληξη είδα πως δεν είχε τίποτα λογικό να μου πει .
Παρόλο που και να κόψουμε ριζικά κάθε σχέση με την εκκλησία ,συνεχίζουμε ωστόσο να ζούμε την διτακτορία της.
Μα θα μου πείτε .Διτακτορία;Αν θες πας εκκλησία ή πιστεύεις.Εγώ θα σας πω,δοκιμάστε να κάνετε ένα αστείο σε σχέση με την θρησκεία.Θα πέσουν να σας φάνε.Άσε που είμαστε υποχρεωμένοι,κουρασμένοι ή όχι ν’ ανεχόμαστε τις τυμπανοκρουσίες και τις ψαλμωδιές με τα μεγάφωνα σε πολλές γιορτές.
Το χειρότερο είναι πως και όλοι αυτοί οι θρησκευόμενοι ,σου απαγορεύουν να κάνεις ακόμα και το πιο καλοκάγαθο αστείο.Με λίγα λόγια αυτοί μπορούν να λένε ό,τι θένε αλλά εσύ όχι.Η ελευθερία σου σταματάει εκεί.Τους προσβάλλεις λέει.
Εξάλλου δεν είναι καθόλου τυχαίο πως όλα αρχίζουν όταν ακόμα είσαι μωρό.Με το που γεννιέσαι σου φέρνουν τον παπά να σε διαβάσει.Σε βαφτίζουν με το ζόρι,σε πάνε εκκλησία ,σου βάζουν τα θρησκευτικά στο σχολείο κ.λ.π.
Τα τελευταία χρόνια ,έχουν αρχίσει και μεγάλο πόλεμο σε όσους κάνουν πολιτικό γάμο ή θέλουν να δώσουν στα παιδιά τους όνομα που δεν ανήκει σε κάποιο άγιο.
Δεν θα ξεχάσω επίσης την περίπτωση του Γιάννη Σκαρίμπα που όντας άθεος ,βρισκόμενος ,ανήμπορος στο κρεβάτι ετοιμοθάνατος τον κοινώνησαν με το ζόρι.
Αηδία λοιπόν μου προκαλούν όλοι οι υπηρέτες του« Κυρίου »,που άλλα λένε κι άλλα πράττουν ,με την τεράστια εμπορευματοποίηση της θρησκείας και όλοι οι πιστοί που πιστεύουν, αλλά δεν ξέρουν τι.Πολύ αμφιβάλλω αν γνωρίζουν ότι τα Ευαγγέλια δεν γράφτηκαν από σύγχρονους του Ιησού (αν υπήρξε πράγματι),αλλά πολύ  πολύ αργότερα.

Δεν θα κάνω βέβαια αναφορά στην ανάμειξη της εκκλησίας στην πολιτική κατά καιρούς, που λίγο πολύ όλοι γνωρίζουμε και τις διάφορες συγγνώμες του πάπα.Ούτε για τον βίαιο εκχριστιανισμό διαφόρων λαών .Δεν θα μιλήσω γιατί οι άνθρωποι πιστεύουν στις διάφορες θρησκείες  ,γιατί δεν είμαι η κατάλληλη.Αυτό ας το κάνουν οι φιλόσοφοι, οι κοινωνιολόγοι ,οι ψυχολόγοι ή όποιος θέλει τέλος πάντων.

Εγώ θα πω ,ας ανοίξουμε το μυαλό μας ,ας μάθουμε να ψάχνουμε ,να μαθαίνουμε ,να κάνουμε ανάσταση  του μυαλού μας.

Μόνο έτσι θα προχωρήσει ο άνθρωπος μπροστά ,γιατί κάθε επανάσταση ,προϋποθέτει ανάσταση πνευματική.

Κι αφήστε ήσυχα τ’ αρνάκια τα καημένα που σφαγιάζονται κατά εκατοντάδες κάθε Πάσχα.

Εικόνα

1η Μάη…………

P5010294 by christinehag
P5010294, a photo by christinehag on Flickr.

Την 1η Μάη γιορτάζεται η ημέρα των εργατών.Είναι μέρα ορόσημο για τους αγώνες του εργάτη.Στην πραγματικότητα είναι η καθιερωμένη γιορτή της εξέγερσης των εργατών του Σικάγου.
Το 1886 τα εργατικά συνδικάτα στο Σικάγο ξεσηκώθηκαν διεκδικώντας 8 ώρες εργασίας και καλύτερες συνθήκες στον εργασιακό χώρο.
400 χιλιάδες εργάτες σε όλη τη χώρα διαδήλωναν εκ των οποίων 80.000 στο Σικάγο.Οι αστυνομικές δυναμεις από 1350 άτομα οπλισμένες με οπλοπολυβόλα άνοιξαν πυρ με αποτέλεσμα σήμερα να μην γνωρίζουμε ποιος ήταν ο αριθμός των νεκρών στην πραγματικότητα.
Στην Ελλάδα έχουμε τον πρώτο εορτασμό το 1892 με την πρώτη συγκέντρωση από τον σοσιαλιστικό σύλλογο του Καλλέργη.Το 1893, 2000 διαδήλωσαν ζητώντας οχτάωρο, Κυριακή αργία και κρατική ασφάλιση στα θύματα εργατικών ατυχημάτων. Το 1894, γίνεται μια μεγάλη συγκέντρωση με τα ίδια αιτήματα που λήγει με 10 συλλήψεις και τον Αύγουστο ακολουθεί σύλληψη του σοσιαλιστή Σταύρου Καλλέργη.
Το 1936 έχουμε τους καπνεργάτες στην Θεσσαλονίκη .
Εναντίον τους χρησιμοποιήθηκε τόσο η αστυνομία ,όσο κι στρατός.Αποτέλεσμα 12 νεκροι και 300 τραυματίες.
Οι νεκροί αυτοί καθώς και η εικόνα της μαυροφορεμένης μάνας που θρηνεί πάνω από το σκοτωμένο παιδί της ήταν η έμπνευση του Ρίτσου για τον« Επιτάφιο»
Την 1η Μαίου το 1944 οι Γερμανοί εκτελούν στην Καισαριανή 200 άνδρες αγωνιστές που ήταν φυλακισμένοι στο Χαϊδάρι μεταξύ των οποίων και τον Ναπολέωντα Σουκατζίδη ο οπίος αρνήθηκε να πάρει χάρη.
Μερα γεμάτη αγώνες και μνήμες γεμάτες αίμα ανθρώπινο.
Γι’ αυτό ας μην εφησυχάζουμε………

Εικόνα

Φαντασία..

P4300273 by christinehag
P4300273, a photo by christinehag on Flickr.

Νάναι σα να μας σπρώχνει ένας αέρας μαζί
προς έναν δρόμο φιδωτό που σβεί στα χάη,
και σένα του καπέλου σου πλατειά καί φανταιζί
κάποια κορδέλα του, τρελά να χαιρετάει.

Και νάν’ σαν κάτι να μου λες, κάτι ωραίο κοντά
γι’ άστρα, τη ζώνη που πηδάν των νύχτιων φόντων,
κι αυτός ο άνεμος τρελά-τρελά να μας σκουντά
όλο πρός τη γραμμή των οριζόντων.

Κι όλο να λες, να λες, στα βάθη της νυκτός
γιά ένα – μέ γυάλινα πανιά – πλοίο που πάει
Όλο βαθιά, όλο βαθιά, όσο που πέφτει εκτός:
έξω απ’ τον κύκλο των νερών – στα χάη.

Κι όλο να πνέει, να μας ωθεί αυτός ο άνεμος μαζί
πέρ’ από τόπους και καιρούς, έως ότου – φως μου
(καθώς τρελά θα χαιρετάει κείν’ η κορδέλα η φανταιζί)
βγούμε απ’ τήν τρικυμία αυτού του κόσμου . . .
Γιάννης Σκαρίμπας
από την συλλογή «Ουλαλούμ»

Εικόνα

Άνθρωποι…….

P5091059 by christinehag
P5091059, a photo by christinehag on Flickr.

Υπάρχουν άνθρωποι που με μια μόνο λέξη
ξυπνούν τον ενθουσιασμο και τα τριαντάφυλλα.
Που με ένα χαμόγελο μοναδικό ακριβώς ανάμεσα στα μάτια
μάς προσκαλούν να ταξιδέψουμε για άλλους κόσμους.
και επιτρέπουν να ανθίσει όλη η μαγεία.

Υπάρχουν άνθρωποι που απλά απλώνοντας τα χέρια
σπάνε τη μοναξιά, στρώνουν το τραπέζι,
σερβίρουν ένα γεύμα, τοποθετούν τα στεφάνια
Και απλά πιάνοντας μια κιθάρα
κάνουν να ηχήσει μια συμφωνία μέσα στο σπίτι.

Υπάρχουν άνθρωποι που ανοίγοντας μόνο το στόμα
αγγίζουν τα όρια της ψυχής σου,
καλλιεργούν ένα λουλούδι, ανακαλύπτουν όνειρα
κάνουν να τραγουδήσει το κρασί στο μπουκάλι…
Και το κάνουν σαν να μην ήταν τίποτα.

Μπορείς να ερωτευθείς τη ζωή
διώχνοντας έναν μοναχικό θάνατο,
γνωρίζοντας ότι προ των πυλών,
υπάρχουν άνθρωποι που είναι έτσι, τόσο πολύ απαραίτητοι !!!!!

Hamlet Lima Quintana

Εικόνα

Κι ήθελε ακόμη………

P4201403 by christinehag
P4201403, a photo by christinehag on Flickr.

Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει
όμως εγώ δεν παραδέχτηκα την ήττα,
έβλεπα τώρα πόσα κρυμμένα τιμαλφή έπρεπε να σώσω
πόσες φωλιές νερού να συντηρήσω μέσα στις φλόγες.

Μιλάτε, δείχνετε πληγές, αλλόφρονες στους δρόμους.
Τον πανικό που στραγγαλίζει την καρδιά σας σαν σημαία
καρφώσατε σ’ εξώστες, με σπουδή φορτώσατε το εμπόρευμα.
Η πρόγνωσή σας ασφαλής: Θα πέσει η πόλις.

Μανώλης Αναγνωστάκης

Εικόνα

Αφιέρωση σε όσους χάθηκαν από φασιστικά καθεστώτα.

P4211484 by christinehag
P4211484, a photo by christinehag on Flickr.

Σκέψου η ζωή να τραβάει το δρόμο της
και συ να λείπεις.
Να `ρχονται οι άνοιξες με πολλά διάπλατα παράθυρα
και συ να λείπεις.
Να `ρχονται τα κορίτσια στο παγκάκι του κήπου
με χρωματιστά φορέματα
και συ να λείπεις.

Ένα ανθισμένο δέντρο να σκύβει στο νερό,
πολλές σημαίες να ανεμίζουν στα μπαλκόνια
να λένε δυνατά τη λέξη «σύντροφος»
και συ να λείπεις.
Σκέψου δυο χέρια να σφίγγονται
και σένα να σου λείπουν τα χέρια.
Δυο κορμιά να παίρνουνται και συ να κοιμάσαι
κάτω από το χώμα.

Και τα κουμπιά του σακακιού σου
να αντέχουν πιότερο από σένα κάτω απ’ το χώμα
κι η σφαίρα η σφηνωμένη στην καρδιά σου να μη λιώνει,
όταν η καρδιά σου που τόσο αγάπησε τον κόσμο θα `χει λιώσει.

Γιάννης Ρίτσος.

Μαύρη επέτειος σήμερα «21 Απριλίου»

Εικόνα

Απλοί στίχοι.

P3140477 by christinehag
P3140477, a photo by christinehag on Flickr.

Ένα σπίτι για να γεννηθείς
ένα δέντρο για ν’ ανασάνεις,
ένας στίχος για να κρυφτείς,
ένας κόσμος για να πεθάνεις.

Τάσος Λειβαδίτης
«είχε γεννηθεί σαν σήμερα 20 Απριλίου»

Εικόνα

Λοιπόν,ας πιούμε………

P3050395 by christinehag
P3050395, a photo by christinehag on Flickr.

Ας πιούμε στην υγειά των τρελλών και των απροσάρμοστων,των επαναστατών ,των ταραχοποιών.
Σ’αυτούς που βλέπουν τα πράγματα διαφορετικά,που δεν τιμούν τους κανόνες και δεν σέβονται την τάξη….
Μπορείς να τους επαινέσεις ,να διαφωνήσεις,να τους τσιτάρεις,να δυσπιστήσεις,να τους δοξάσεις ή να τους κακολογήσεις.Αλλά δεν μπορείς να τους αγνοήσεις.Γιατί αλλάζουν πράγματα.
Βρίσκουν,φαντάζονται βοηθάνε,ερευνούν,φτιάχνουν,εμπνέουν.
Σπρώχνουν μπροστά τα πάντα.Ίσως πρέπει να είναι τρελλοί.
Πως αλλιώς θα κοιτάξουν ένα άδειο καμβά και θα δούνε ένα έργο τέχνης;
Η θα καθήσουν στη σιωπή και θ’ακούσουν το τραγούδι που δεν έχει γραφτεί;
Εκεί που κάποιοι βλέπουν τρελούς εμείς βλέπουμε μεγαλοφυίες.
Γιατί οι άνθρωποι που είναι ακετά τρελλοί για να πιστεύουν ότι μπορούν ν’ αλλάξουν τον κόσμο ,είναι αυτοί που στο τέλος το κάνουν……….

Τζακ Κέρουακ.

Εικόνα

Μ’ αρέσεις όταν σωπαίνεις…………..

P3150512 by christinehag
P3150512, a photo by christinehag on Flickr.

Μ’ αρέσεις όταν σωπαίνεις,γιατί είναι σαν ν’ απουσιάζεις,
και μ’ακούς από μακριά ,η φωνή μου δεν σ’ αγγίζει.
Μοιάζει σαν τα μάτια σου να έχουν πετάξει
και μοιάζει σαν ένα φιλί να σου κλείνει το στόμα.

Όπως όλα τα πράγματα είναι γεμάτα απ’ την ψυχή μου
αναδύεσαι απ’ τα πράγματα γεμάτη απ’ την ψυχή μου.
Πεταλούδα του ονείρου μοιάζεις με τη λέξη μελαγχολία.

Μ’ αρέσεις όταν σωπαίνεις ,σα να ‘σαι αλαργινή ,σαν να παραπονιέσαι πεταλούδα που τιτιβίζει.
Και μ’ ακούςαπό μακριά,κι η φωνή μου δε σε φτάνει.Άφησέ με να σωπαίνω με τη δική σου σιωπή.

Άφησέ με ακόμα να σου μιλώ με τη σιωπή σου ,φωτεινός σα μια λάμπα,απλός σαν κρίκος.
Είσαι σα μια νύχτα ,σιωπηλή κι έναστρη.Η σιωπή σου είναι αστέρινη τόσο μακρινή κι απλή.

Μ’ αρέσεις όταν σωπαίνεις γιατί είναι σα ν’απουσιάζεις.
Μακρινή κι αξιολύπητη σα να είχες πεθάνει Μια λέξη τότε ένα χαμόγελο φτάνουν.
κι είμαι χαρούμενος που δεν είναι έτσι.

PABLO NERUDA