ένα παιδί..

img_6804
με το πρόσωπο κολλημένο στο τζάμι
κοιτάζω εκστατικά
πίσω απ’ τις στάλες της βροχής
ένα πολύχρωμο κόσμο

κρύβω μέσα μου ένα παιδί
με τις τσέπες γεμάτες μπίλιες
μέσα στον χειμώνα
ένα παιδί με δακρυσμένα μάτια
για το γατάκι του που πέθανε
για το λουλούδι που μαράθηκε
για όσους έφυγαν χωρίς επιστροφή

κρύβω μέσα μου ένα παιδί
με τρύπιο παλτό
που λαχταράει τα ζεστά κάστανα
τη γειτονιά και τους φίλους
την άνοιξη που θάρθει

κρύβω μέσα μου ένα παιδί
που δεν δέχεται
πως μπορεί να γελάω
όταν την ίδια στιγμή κάποιος κλαίει

κρύβω μέσα μου ένα παιδί
απαρηγόρητο
που θάθελε να φτιάξει τη ζωή
στα μέτρα της καρδιάς του

 

Τόλης Νικηφόρου.

   αναρχικά   -1979

Μπορείτε να βρείτε το έργο του ποιητή εδω:.http://www.nikiforou-poems.gr/gr/

1η Μάη…….

1η Μαΐου αύριο και μετά από τόσων χρόνων αγώνες είμαστε πάλι στην αρχή.Φλέγεται ο πλανήτης ολόκληρος.Πολλά θα ήθελα να πω ,αλλά δεν ξέρω ,έχουν τα λόγια κολλήσει και αρνούνται να βγουν .ένα πάντως είναι σίγουρο.Πολλά πρέπει να γίνουν που δεν έγιναν και πολλά έγιναν που δεν έπρεπε να γίνουν .Ο δρόμος είναι μακρύς ακόμη.

Χρέος 

Χρωστάμε μόνον

σε κείνους που πολύ αγάπησαν

κι έζησαν την πίκρα

χρωστάμε μόνο

σε κείνους που πολύ αγωνίστηκαν

κι έζησαν την ήττα

χρωστάμε μόνο

σε κείνους που πολύ ονειρεύτηκαν

και ζήσανε τον εφιάλτη

χρωστάμε μόνο

σε κείνους που περιφρονήσανε το θάνατο

και πέθαναν

και είναι νεκροί

κι ανθίζουν και μυρώνουνε το χώμα

..

χρωστάμε μόνο

το φως του κόσμου……….

Τόλης Νικηφόρου

«τ’ αναρχικά» 1979