Κάτι καλό συμβαίνει…….

Μέσα στις τόσες άσχημες πληροφορίες που μας βομβαρδίζουν κάθε μέρα ,συμβαίνει να υπάρχει πάντα και μια όαση μες την έρημο.

Έτσι λοιπόν μέσα στο έντονα βορβορώδη περιβάλλον της Λακωνίας,ήρθε και μια ευχάριστη είδηση.Η ομάδα «μελέτης και αυτομόρφωσης Σκάλας » ,θα παρουσιάσει το βιβλίο του Πρίμο Λέβι «αν αυτό είναι ο άνθρωπος» την Κυριακή 5 Ιουλίου στο βιβλιοπωλείο Πάπυρος. 

primolevi

Είναι μια πρώτη προσπάθεια της ομάδας και ελπίζουν να ευοδωθεί και να συνεχίσουν το καλό έργο.Ας μην ξεχνάμε πως η Λακωνία και η Σκάλα ειδικότερα ,είναι μια πολύ δύσκολη περιοχή ,όπου κυριαρχεί η πνευματική φτώχεια,η αμορφωσιά,ο ρατσισμός ,η κουλτούρα του βιασμού και ο αγώνας για εύκολο πλουτισμό.Είμαι σίγουρη πως πολλά από τα νέα παιδιά της περιοχής δεν γνωρίζουν καλά καλά τι είναι το Άουσβιτς ,το θέμα που πραγματεύεται το βιβλίο.

Ο Πρίμο Λέβι ,ο συγγραφέας του βιβλίου ,Ιταλός χημικός ,ήταν επιζών του Άουσβιτς ,που είχε οδηγηθεί από τους Ναζί εκεί,προς εξόντωση ,μια και ήταν Εβραϊκής καταγωγής ,αν και ο ίδιος δεν ήταν θρησκευόμενος.Έγραψε το βιβλίο αυτό λίγο καιρό μετά την σωτηρία του από τον κόκκινο στρατό που απελευθέρωσε το στρατόπεδο. Ένιωσε την ανάγκη να πει στον κόσμο αυτά που βίωσε αυτός και όλοι οι κρατούμενοι και να δώσει να καταλάβουν το τι είναι ο Ναζισμός.Έδωσε πολλές ομιλίες σε σχολεία και πανεπιστήμια που τον καλούσαν και έγραψε και άλλα βιβλία σχετικά με το θέμα.Αυτοκτόνησε το 1987 ,πέφτοντας από τις σκάλες του σπιτιού του.

Η ομάδα ζητά  την συμπαράσταση κάθε σκεπτόμενου ανθρώπου στην προσπάθεια αυτή και έχει σκοπό να συνεχίσει ακάθεκτη στο μέλλον .

Παραθέτω εδώ το ποίημα με το οποίο ξεκινά το δεύτερο βιβλίο του Λέβι η «Ανακωχή» ,για να μπούμε  στο κλίμα.

Ονειρευόμασταν στις άγριες νύχτες
όνειρα βίαια και πυκνά,
ονειρευόμασταν με την ψυχή και το σώμα
αν θα γυρίσουμε, να φάμε, να εξιστορήσουμε.
Ώσπου αντηχούσε κοφτά, σιγανά
το παράγγελμα που συνόδευε την αυγή
«Wstawać»
και ράγιζε την καρδιά μας
Τώρα που ξαναβρήκαμε τα σπίτια μας,
τώρα που χορτάσαμε την κοιλιά μας,
και οι αφηγήσεις μας στέρεψαν όλες,
σήμανε ἡ ώρα. Όπου να’ ναι θα ακούσουμε πάλι
το ξενικό παράγγελμα: «Wstawać»
-Πρίμο Λέβι, «Η ανακωχή», 11 Ιανουαρίου 1946

Wstawać» είναι το εγέρθητι στα Πολωνικά ,που άκουγαν οι κρατούμενοι στο Άουσβιτς κάθε πρωί

Ο Φασισμός εκεί που ανήκει…………..

Παρ’ όλο που ζούμε δύσκολες καταστάσεις και όλα μας φαίνονται απαισιόδοξα ,έχω να σας πω αυτό:Ο Φασισμός δεν έχει μέλλον και θα πάει εκεί όπου ανήκει.Το μέλλον ανήκει σε άλλες ανθρώπινες κοινωνίες.Κοινωνίες όπου τον βασικότερο ρόλο θα παίζει η γνώση ,ο έρωτας για κάθε πλάσμα και κάθε ομορφιά τριγύρω μας και η δημιουργική εργασία.Εργασία που θα είναι χαρά και όχι καταναγκασμός και βία .Φασισμός δεν θα ξέρουμε τι είναι γιατί θα έχει καταποντιστεί και θα βρίσκεται εκεί όπου πραγματικά είναι η θέση του .-Που;- Μα που αλλού ; Στον σκουπιδοντενεκέ της ιστορίας.Για του λόγου το αληθές ,αδιάψευστος μάρτυς η παραπάνω φωτογραφία.Φαίνεται πως και οι ίδιοι οι Φασίστες το έχουν καταλάβει και την τοποθέτησαν στο σωστό σημείο……………..

Οι Είλωτες της Σκάλας Λακωνίας………….

Κάνω αναδημοσίευση του άρθρου αυτού που είναι πολύ ενδιαφέρον μια και παρέχει πολλά ιστορικά στοιχεία και στοιχεία από την κατάσταση που επικρατεί σήμερα.

http://roides.wordpress.com/2014/07/28/28july14/#comment-71905

Οι εκκωφαντικές σιωπές της Αριστεράς

του Αναγνώστη Λασκαράτου
Η Σκάλα είναι μια μάλλον άσχημη κωμόπολη χτισμένη στη δεξιά όχθη του Ευρώτα, λίγο πριν το ιστορικό ποτάμι βγει στη θάλασσα. Η περιοχή έχει πολλά νερά για πότισμα. Μέσα στη Σκάλα πηγάζει κι ο Βασιλοπόταμος, ένας πλούσιος παραπόταμος του Ευρώτα, χαμηλότερα είναι η λιμνούλα Βιβάρι, που κάποτε τα ψάρια της τα νέμονταν η βαλιντέ Σουλτάνα. Στο παλιό αναγνωστικό της Ε΄Δημοτικού, που τώρα έγινε συλλεκτικό κομμάτι, υπήρχε ολόκληρο ανάγνωσμα για τον προσχωσιγενή αυτόν κάμπο που από πριν τα μέσα του περασμένου αιώνα ήταν κατάφυτος από ορυζώνες όπου δούλευαν σκληρά οι παππούδες κι οι γιαγιάδες πολλών σημερινών κατοίκων. Η περιοχή λοιπόν ήταν πάντα γόνιμη, καλλιεργείται και σήμερα εντατικά με διάφορα αγροτικά προϊόντα, ακόμη και με υδροπονία, μέχρι πρόσφατα ευημερούσε οικονομικά και είχε αναπτύξει κάποια κουλτούρα ατομικής καλοπέρασης, που τη συναντάμε στις νεόπλουτες, χωρίς ισχυρή τοπική παράδοση παιδείας, περιοχές της πατρίδας μας. Τα οικολογικά προβλήματα που σχετίζονται με την υπερκαλλιέργεια, την υπερλίπανση, την υπεράντληση του νερού και την επακόλουθη αλάτωση του εδάφους από την αναπόφευκτη εισδοχή των νερών της θάλασσας, δεν λείπουν από την περιοχή, που σε τίποτα σχεδόν δεν θυμίζει πως είναι κληρονόμος των τραγουδισμένων ομηρικών πληθυσμών «οι τ΄ αρ᾽ Αμύκλας είχον Έλος τ’ έφαλον πτολίεθρον..» (Ραψ. Β΄). Οι ντόπιοι δεν μπορούν να δουλέψουν μόνοι τα χωράφια τους, χρειάζονται εργάτες και βρήκαν δουλοπάροικους, τους 800 Πακιστανούς μετανάστες που έφτασαν μέχρι εκεί, ζητώντας αυτό που ο Θεός των Ορθοδόξων αναγνωρίζει στα πιο αγαπημένα παιδιά του, τους ‘ξένους’, ως απόλυτο δικαίωμα, μια θέση κάτω από τον ήλιο της γης που κατασκεύασε.

Πολλοί αρχαίοι συγγραφείς αποδίδουν την ονομασία των δούλων της Λακωνικής, των Ειλώτων (Εικ. από κόμικ των Βέλγων Liliane & Fred Funcken), στο Έλος του οποίου οι κάτοικοι αντιτάχθηκαν σθεναρά στην εισβολή των Δωριέων και έγιναν τελικά δούλοι τους. Το Έλος πάλι, θα ονομάστηκε έτσι από τους βάλτους των εκβολών του Ευρώτα. Αν παραβλέψουμε πως οι Αμύκλες μετονομάστηκαν σε (εθνικώς ύποπτον) Σλαβοχώρι ή Σκλαβοχώρι (κάτι που πάλι παραπέμπει στο «έθνος των Σκλαβηνών» του Κωνσταντίνου Πορφυρογέννητου, όπως τα έγραφε για το γιό του το Ρωμανό) και το Έλος σε Ντουραλή, υπάρχει κάτι σταθερό σχεδόν διαχρονικά στην περιοχή. Δούλους είχε εδώ η αρχαία Λακεδαίμων, δούλους και η ρωμαϊοχριστιανική μετεξέλιξή της, δηλαδή το Βυζάντιο, οπότε η ζωή στην περιοχή συνεχίστηκε ακατάπαυστα λόγω θέσης και φυσικού πλούτου, δούλους έχει και το σημερινό Έλος και η γειτονική του Σκάλα. Ενδεικτικά για το τι συνέβαινε σχετικά στους Βυζαντινούς χρόνους στο Μωριά, να αναφέρω πως η Πατρινή αρχόντισσα Δανιηλίδα, πήγε στην Πόλη με φορείο βασταζόμενο από 300 νεαρούς δούλους, και πως στην Πάτρα περί το 805, οι Σλάβοι που την πολιόρκησαν και νικήθηκαν, έγιναν όπως λέει ο Κωνσταντίνος Πορφυρογέννητος, δούλοι στα κτήματα του ναού του αγ.Αντρέα. Η δουλεία λοιπόν είναι μια ιστορική σταθερά του χώρου. Υπάρχουν και ασήμαντα τοπικά φυλετικά αγκαθάκια που διασπούν τη συνέχεια της φυλής, όπως ο Λάκων, σύζυγος ξενοδόχου ιδιοκτήτριας πονηρής εγκατάστασης της πλατείας Αττικής, ένοικος της μπουζούς του Κορυδαλλού, που η όψη και ο σωματότυπός του (δικά του τα ανθρωπόμετρα και τα σταθμά) μπορεί να θεωρηθούν τεκμήριο του καταστροφικού αλλά και γονιμοποιού περάσματος από τη Λακωνία του Ιμπραήμ. Υπάρχουν και κάποιοι απόγονοι των Σλάβων Εζερών και Μηλιγγών, που κατοίκησαν μαζικά τη Λακωνία, στα έλη της και στα βουνά της, στα χρόνια του Βυζαντίου, κάπου από τον 8ο αιώνα. «Μόνοι δε οι Εζερίται και οι Μιληγγοί κατελήφθηκαν υπό την Λακεδαιμονίαν και το Έλος και επειδή όρος εστίν εκείσε μέγα και υψηλότατον, καλούμενον Πενταδάκτυλος (εννοεί τον Ταϋγετο), και εισέρχεται ώσπερ τράχηλος εις την θάλασσαν…» (Κων. Πορφυρογέννητος «Προς τον ίδιον υιόν…»). Αυτοί λοιπόν κληροδότησαν στην περιοχή πολλά τοπωνύμιά τους, και τη χρηστομάθειά τους την ανέλαβε αργότερα εργολαβικά, το ρόπαλο και το μαχαίρι του Αρμένη καλόγερου όσιου Νίκωνα, απεσταλμένου του αυτοκράτορα της Νέας Ρώμης, που δεν έκανε επιεικέστερη διάκριση ούτε στους απόγονους των αρχαίων Σπαρτιατών, που δεν ποθούσαν το άγιο βάπτισμα. Aπόδειξη της συνεχείας της φυλής-ελαφρώς μαλθακοποιημένης-είναι και το γεγονός πως Λάκωνες διανοούμενοι του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος που ξέρουν το δρόμο να διορίζουν με δικαστικές αποφάσεις το γιόκα τους στο Δημόσιο (χωρίς να τους ζητάει σήμερα κανείς το λόγο), την ώρα που απολύουν άλλους, εμπνέονται από την ‘κρυπτεία’, τη θεσμοθετημένη νυχτερινή δολοφονία των πιο ρωμαλέων ειλώτων, στη συγγραφή βαθυστόχαστων ιστορικών δοκιμίων τους, τα οποία παρουσιάζει στο βιβλιόφιλο κοινό η ευσεβέστατη Λιάνα Κανέλλη η Λακεδαιμονία.

Η Λακωνία είναι πολύ δεξιά στην πολιτική της τοποθέτηση, η Χ.Α. πήρε εδώ το μεγαλύτερο ποσοστό της στις ευρωεκλογές, οι κακές γλώσσες θα πουν πως τάχα έβαλε τη δεξιά χερούκλα του και ο βυζαντινός μιτροφόρος Δεσπότης του Μυστρά. Όμως από τη Μάνη κατάγεται και ο προειρηθείς (περιφραστικώς) φυρερίσκος και εδώ υπάρχει παράδοση αγώνων “εθνικών”. Στα μέρη αυτά έδρασαν τα Τάγματα Ασφαλείας του Λεωνίδα Βρεττάκου, από εδώ ξεκίνησε ο εθνικόφρων άγιος Προκόπης Μενούτης ο τεμαχιστής του λειψάνου του Αγ.Γεράσιμου, δεσπότης Κεφαλονιάς, που εκθρονίστηκε το 1979 με λαϊκή εξέγερση και πέθανε εξόριστος στην Αθήνα, αφού πρώτα πρόλαβε να συνοδεύσει τη σωρό του δικτάτορα Παπαδόπουλου. Ο Κ.Βουγιουκλάκης (‘Η εθνική αντίσταση στη Λακωνία’, Τροχαλία 2000) καταθέτει για τους Ταγματασφαλίτες της Λακωνίας: «…ξεκίνησαν με τα πιο διεφθαρμένα στοιχεία του νομού. Άνεργους αλήτες λούμπεν μικροκλέφτες, πλιατσικολόγους….Έκαψαν ζωντανούς γέρους, γυναίκες και παιδιά. Βίασαν ογδοντάρες γριές και εφτάχρονα κοριτσάκια. Εκτέλεσαν ή παράδωσαν στους Γερμανούς εκατοντάδες πατριώτες. Έκαψαν και λεηλάτησαν σπίτια, μοναστήρια και εκκλησίες. Βασάνισαν φρικτά και φυλάκισαν ιερωμένους……μέσα σ’ αυτόν το συρφετό της συμφοράς υπήρξαν αξιωματικοί και οπλίτες που δεν βασάνιζαν και δεν λεηλατούσαν….όμως ανέχονταν….αδιαμαρτύρητα».

Επειδή όμως «ου επλεόνασεν η αμαρτία, υπερεπερίσσευσεν η χάρις», για να μην αδικήσω τη Λακωνία να αντιπαρατάξω στο συρφετό της αγοραίας Εθνικοφροσύνης της, τους πολυάριθμους επώνυμους γενναίους αντάρτες και αντάρτισσες του Πάρνωνα, το Σωτήρη Πέτρουλα, τους αριστερούς και προοδευτικούς πνευματικούς ανθρώπους, Γιάννη Ρίτσο, Νικηφόρο Βρεττάκο, Κώστα και Σπήλιο Πασαγιάννη, Κώστα Παρορίτη. Θα σταθώ λίγο στις πολλές γυναίκες αγωνίστριες, όπως η καλτ ηθοποιός Ταϋγέτη (Μπασούρη), η τραπεζικός Φρόσω Μυλωνάκου, η ‘καπετάνισα’ Αργυρώ Σταυροπούλου, η ηρωϊκή κομμουνίστρια δασκάλα και αντάρτισσα Αθηνά Μπενέκου, κόρη του παπα-Χριστόφορου από τη Ζούπαινα.

Κάποιες αναλαμπές πρόσφατα στη Λακωνία γέννησαν ελπίδες, που φοβάμαι πολύ γρήγορα αποδείχτηκαν ή θα αποδειχτούν φρούδες. Η ιστορική εκλογή ως βουλευτή το Μάη του 2012 του γεωπόνου Σταύρου Αραχωβίτη, πρώτου αριστερού βουλευτή Λακωνίας, δεν είχε συνέχεια, αφού τον Ιούνιο η εκλογική άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ τιμώρησε (!) αυτόν και το κόμμα του με απώλεια της έδρας. Αυτά έχει ο εκλογικός νόμος που η νέα Αριστερά έχει ξεχάσει να ζητήσει την αλλαγή του, τώρα που νομίζει ότι αυτός τη βολεύει. Η αναπάντεχη και αθέλητη ‘αποκάλυψη’, δια στόματος Φύρερ από το ανακριτικό υλικό, πως ο δεσπότης της Σπάρτης Κώστας Σπηλιώτης κουβάλησε τους γέρους ενός ιερού ιδρύματος για να ψηφίσουν τους χιτλερικούς, δεν είχε τη λογική και νόμιμη συνέχεια που θα της έπρεπε. Η Δικαιοσύνη ξέχασε να ερευνήσει κι ο ΣΥΡΙΖΑ ξέχασε να θέσει το θέμα επίσημα (το έθεσε μέσω twitter ο πολυμήχανος κ.Παπαδημούλης και ξεμπέρδεψε). Άλλωστε ούτε για τον προκλητικό αντισημιτισμό, που αναδύεται από την επίσημη ιστοδελίδα της Μητρόπολης Μονεμβασίας και Σπάρτης ενοχλήθηκε ποτέ δημόσια κανείς ντόπιος αριστερός, όπως στοιχειωδώς θα έπρεπε: «“Στη Σπάρτη ο Όσιος Νίκων … την απήλλαξε και από τη μάστιγα των Ισραηλιτών, που με την άσχημη διαγωγή τους επηρέαζαν τον πληθυσμό και αποτελούσαν εμπόδιο στην ηθικοπλαστική προσπάθεια που έκανε ο Νίκων”. Εκτός από την ασημαντότητά μας και Ο Ηλίας Κανέλλης το κατήγγειλε στα «ΝΕΑ» (16/12/2013), αλλά η Μητρόπολη δεν αισχύνεται ούτε χαμπαριάζει, όσο ξέρει πως κανείς αντιρατσιστικός νόμος δεν την ακουμπάει. Ελπίζω το ΚΙΣ να επιληφθεί διότι τέτοιες διατυπώσεις γεννούν βαρβαρότητες. Θα ήταν χρήσιμο επίσης το ιστορικό τμήμα κάποιας πανεπιστημιακής σχολής, να καλέσει σε επιστημονικό διάλογο τον μητροπολίτη Σπάρτης να μας εξηγήσει από πότε οι Εβραίοι ήταν «μάστιγα» και γιατί οι ρατσιστικοί διωγμοί γυναικόπαιδων (σαν τη Μαριάμ και τον Ιησού;) από τα σπίτια τους είναι συνεισφορά σε «ηθικοπλαστικές προσπάθειες». Ίσως ο ΣΥΡΙΖΑ να αναλάβει κάποια πρωτοβουλία, είναι ωφέλιμο να ταράζονται λίγο τα στάσιμα νερά της επαρχίας, που κανείς δεν τους πετάει ένα βότσαλο, έτσι για να τρομάξει λίγο τα κουνούπια που ζουν εκεί. Με τέτοια θρησκευτική διαπαιδαγώγηση, να γιατί η Χ.Α. δεν έπεσε από τον ουρανό, ούτε είναι σύλλογος παραπλανημένων και δυστυχισμένων ψηφοφόρων της κρίσης.

Ο δεσπότης διέψευσε το Φύρερ, αλλά έμειναν κάποια ερωτηματικά. Λεπτομέρειες της ακόμη ανοιχτής αυτής υπόθεσης «βίας και νοθείας», που περιμένει ακόμη το βουλευτή που θα τη φέρει στη Βουλή και τον ανακριτή που θα ψάξει να βρει την όποια αλήθεια, μπορείτε να βρείτε στο τοπικό μαχητικό προοδευτικό μπλογκ της Σκάλας «Αυτόνομη πρωτοβουλία ενάντια στη Λήθη», που μας έκανε την τιμή να διαδώσει ένα σχετικό άρθρο μας, δίνοντάς του τον τίτλο: «Νέα για το ελληνικό παπαδαριό και την σχέση τους με τους ναζί της χρυσής αυγής στην Λακωνία».

Στις πρόσφατες δημοτικές εκλογές η μεν Σκάλα (‘Δήμος Ευρώτα’) εξέλεξε δήμαρχο που στηρίχτηκε και από το ΣΥΡΙΖΑ, η δε Σπάρτη δήμαρχο που παλιότερα είχε εκλεγεί δήμαρχος διπλανών χωριών (‘Δήμος Οινούντος’) με το ΚΚΕ! Όμως αυτά φαίνεται πως δε σημαίνουν σήμερα σχεδόν τίποτα. Ο δήμαρχος της Σπάρτης είχε δώσει και κάποια προεκλογικά διαπιστευτήρια: «..αντιπροσωπεία της Δημ.Ενωτικής Κίνησης Σπάρτης, αποτελούμενη από τον επικεφαλής υποψήφιο κ. Β.Βαλιώτη… επισκέφτηκε το Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη κ.κ. Ευστάθιο και τον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Ανδρούσης κ.κ. Θεόκτιστο». Επ’ ευκαιρίας να σημειώσω πως ο κ.Θεόκτιστος, της πάλαι ποτέ εκλαμψάσης μεσσηνιακής επισκοπής Ανδρούσης, αντικανονικός βοηθός του κ.Κώστα Σπηλιώτη (Ευστάθιου), εκλέχτηκε τώρα δεσπότης Φωκίδας, γιατί φαίνεται ότι όσο γερνάει ο μητροπολίτης Σπάρτης τόσο ξανανιώνει και δεν έχει ανάγκη να του πληρώνουμε παράνομα βοηθό. Λέω παράνομα γιατί η “απαρασάλευτη” τήρηση των Ιερών Κανόνων είναι καταστατική και συνταγματική (αρ.3, παρ.1) υποχρέωση της Εκκλησίας της Ελλάδος. Ευτυχώς που το πράγμα λύθηκε έτσι στα μουλωχτά, γιατί με τη βία φαντάζομαι πως κρατιόταν ο ΣΥΡΙΖΑ για να μην καταγγείλει την αργομισθία. Είναι καμιά εικοσαριά οι «βοηθοί επίσκοποι» που πληρώνουμε, για να βολέψουμε καλογερίστικες μεγαλομανίες, αλλά γενικά για κάθε λογής ένστολο, βρίσκονται λεφτά, με την ανοχή όλων των κομμάτων, σε βάρος των υπολοίπων πολιτών.

Πρόσφατα στη Σκάλα εξεγέρθηκαν οι απλήρωτοι δουλοπάροικοι των πνευματικών τέκνων του (απαθούς και σιωπηλού θεατή του δράματός τους) κρατικού υπάλληλου δεσπότη, που απαγόρευσε πρόσφατα τη χριστιανική ταφή εντιμότατου ενορίτη του, που είχε τελέσει πολιτικό γάμο. Όμως τον υπόδικο για παιδοφιλία αρχιμανδρίτη του όσιο Φώτιο Μ. εφημέριο λίγο βορειότερα της Σκάλας, θα τον κηδέψουν όταν έλθει η ώρα του με παπά και με διάκο, μπορεί και με δεσπότη, και πολύ καλά θα κάνουν, όλοι δικαιούνται, αν το θέλουν, προσευχές στην κηδεία τους.

Θαυμάστε τώρα τον ελληνοχριστιανικό πολιτισμό των φυτειών του πελοποννησιακού Νότου, όπως τον περιγράφει ο Κώστας Ζαφειρόπουλος στην ‘Εφημερίδα των Συντακτών’ (9/7), περιγραφή για την οποία όπως φαίνεται “θ’ αδιαφόρησαν παντάπασι στην Σπάρτη”, για να θυμηθώ τον Καβάφη: «….Τους απαγορεύουν να κάτσουν στην πλατεία και στις καφετέριες, τους απαγορεύουν να πάνε στην παραλία για μπάνιο, να πάνε σε ένα κουρείο ή να νοικιάσουν σπίτια. Οι ίδιοι που τους αποκαλούν “βρομιάρηδες”, τους αναγκάζουν να ζουν κατά δεκάδες σε κοτέτσια, σε αποθήκες και ερείπια, ενώ ταυτόχρονα τους ζητάνε να πληρώνουν 50 ευρώ τον μήνα νοίκι γι’ αυτές τις άθλιες συνθήκες ζωής»…..«Αρκετός κόσμος, αν και όχι φανερά, κυρίως έμποροι και ιδιοκτήτες, θέλουν να λυθεί το “πρόβλημα”, όχι γιατί τους έπιασε ο πόνος για τους μετανάστες, ούτε γιατί δεν είναι ρατσιστές, αλλά γιατί δεν έχουν εργατικά χέρια για τα πορτοκάλια», ισχυρίζονται κάποιοι κάτοικοι της περιοχής, μέλη της «Αυτόνομης πρωτοβουλίας ενάντια στη λήθη», που κατακρίνουν τη στάση της δημοτικής αρχής και την ηχηρή απουσία ­ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ». Την ίδια παρατήρηση «“Ηχηρή για άλλη μια φορά η απουσία της Αριστεράς στην περιοχή», επανέλαβε στην εφημερίδα (23/7) ο καλός δημοσιογράφος, με αφορμή τις τρομοκρατικές και εκδικητικές ομαδικές προσαγωγές δούλων (πάνω από 100) που έκανε λίγο μετά η τοπική Αστυνομία, που στέλεχός της είχε καταγγελθεί για άσκηση βίας σε βάρος Πακιστανού, σαν απάντηση στον ξεσηκωμό τους. Υπάρχει κάτι νόμιμο και ηθικό σε όλα αυτά; Που είναι η εποικοδομητική παρέμβαση, που είναι οι προτάσεις, που είναι η ηθική της αξιωματικής αντιπολίτευσης;

Σημειώνω και ένα σχόλιο του καλού τοπικού μπλογκ, μιας σπάνιας ριζοσπαστικής συλλογικότητας της υπερσυντηρητικής ελληνικής επαρχίας, που πολεμάει τη λήθη, σχετικά με το δήμαρχο του ‘Δήμου Ευρώτα’, που «…έλαβε την στήριξη και του ΣΥΡΙΖΑ, μέσα από το δίκτυο πολιτών, κάτι για το οποίο είχαμε προειδοποιήσει και πριν τις εκλογές ». Αξίζει νομίζω να διαβάσει κάποιος αυτήν την προειδοποίηση.

Τελειώνοντας αναρωτιέμαι. Γιατί σιωπά ο ΣΥΡΙΖΑ ακόμη και για την καλύβα του μπαρμπα-Θωμά; Τηρεί τους νόμους της σικελικής ομερτά, που βασιλεύουν στα Κωσταλέξια, στις Μανωλάδες και στα Δουνέικα της αγνής νεοελληνικής υπαίθρου; Ακολουθεί κάποια μυστηριώδη στρατηγική για να ανατρέψει τη Δεξιά καλλιεργώντας τις δεξιές αρετές της συνενοχής, του ‘δε βαριέσαι’ και του ‘κοίτα τη δουλειά σου, εσύ θα βγάλεις το φίδι από την τρύπα’; Θέλει ψήφους ευσεβών δουλοκτητών κι αν τους θέλει, υπάρχει περίπτωση να τους πάρει, όσο υπάρχουν η Χ.Α, οι ΑΝΕΞΕΛ και η ΝΔ; Σκέπτεται σαν κουτοπόνηρος κοντόθωρος μικρομαγαζάτορας, με όρους ευκαιριακής πελατείας και όχι σα δύναμη Διαφωτισμού και αλλαγής συνειδήσεων και καταστάσεων; Με ποιο όραμα ο ΣΥΡΙΖΑ, που ακολουθεί δυστυχώς την εύκολη οδό των στοχαστικών προσαρμογών, θα συσπειρώσει τους πολίτες, πως θα αφυπνίσει τον καλό εαυτό τους, που σήμερα κρύβεται μέσα στη βαρβαρότητα και στην ανάγκη; Εκείνο το σοφό του Ηλία Ηλιού, που παπαγάλισε κάποια στιγμή ο πολύπειρος Παπαδημούλης, «θα σας ταράξουμε στη νομιμότητα», πόσο εύκολα πετάχτηκε στα σκουπίδια!

μια πρώτη καταγραφη της συζήτησης με τους Πακιστανούς μετανάστες στην Σκάλα Λακωνία

http://skalalakonias.wordpress.com/2014/07/23/pakistanimigrantsinterview/

by furdenkommunismus

Η αυτόνομη πρωτοβουλία ενάντια στην λήθη οργάνωσε ανοιχτή σύσκεψη, στις 21 Ιουλίου 2014 με Πακιστανούς μετανάστες εργάτες, στα πλαίσια μιας σειράς δράσεων της ομάδας που αποσκοπούν στην καταγραφή και την ανάδειξη όλων των προβλημάτων των μεταναστών, αλλά και στην αποδόμηση των ατελείωτων ρατσιστικών επιχειρημάτων των ντόπιων εναντίων τους. Τέλος, στόχος είναι να ακουστεί επιτέλους η δική τους φωνή και άποψη για όσα συμβαίνουν γύρω τους και όχι αυτή των διαφόρων άλλων ή και των ΜΜΕ.

Εμείς ως ομάδα από την πρώτη στιγμή της συγκρότησης μας, έχουμε πάρει την απόφαση να στεκόμαστε πλάι σε όλες τις μειονότητες χωρίς “ναι μεν…αλλά” , περιστροφές και άλλα τέτοια, να δείχνουμε την αλληλεγγύη μας έμπρακτα, σεβόμενοι πάντα τις όποιες αποφάσεις τους και κινήσεις τους, χωρίς να το παίζουμε ειδήμονες ή ότι κατέχουμε το αλάθητο. Άλλωστε οι μετανάστες όπως και όλες οι υπόλοιπες μειονότητες δεν είχαν και δε θα έχουν πότε ανάγκη από κανένα δάσκαλο να τους κουνάει το δάχτυλο.

Στην συνάντηση συμμετείχαν περίπου 8 άτομα και ξεκίνησε με μια σύντομη εισαγωγική παρουσίαση της ΑΠΕΛ από τον σύντροφο radical01. Στην συνάντηση συζητήθηκαν αρκετά θέματα με κύρια όμως τα παρακάτω: α) τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σε αυτό το ρατσιστικό βόθρο που λέγεται ΕΛΛΑΔΑ. β) οι ημέρες της απεργίας γ) η επόμενη μέρα.

Πριν περάσουμε όμως στην συζήτηση πρέπει να επισημάνουμε τα εξής: Οι μετανάστες ζήτησαν να γίνει η παρακάτω καταγραφή ανώνυμα. Την συζήτηση συντόνισε ο radical01 και οι όποιες διορθώσεις έγιναν από τον Benjamin Conti, αν και θα ακολουθήσουν και άλλες. Αποφασίσαμε να δημοσιευτεί το γενικό σκέλος της συζήτησης όσο το δυνατόν πιο γρήγορα, χωρίς να δώσουμε αρχικά ιδιαίτερη σημασία σε τυχόν συντακτικά λάθη. Υπάρχουν επίσης μια σειρά πράγματα που ειπώθηκαν σε μεταξύ μας συζητήσεις κατά την διάρκεια αυτής της ανοιχτής σύσκεψης, όπως και κατά την διάρκεια της απεργίας, δυστυχώς όμως δεν έχουμε τον χρόνο να τα επεξεργαστούμε όλα σε αυτό το κείμενο. Για αυτόν τον λόγο αποφασίσαμε να δουλέψουμε ένα νέο αναλυτικό κείμενο/ιστορικό του αγώνα των Πακιστανών εργατών γης στην Σκάλα Λακωνίας και να δημοσιευτεί στο τρίτο τεύχος της αντιφασιστικής περιοδικής έκδοσης 0151

Α.Π.Ε.Λ.: Πως βιώνετε όλον αυτόν τον απροκάλυπτο ρατσισμό εναντίον σας; ειδικά το τελευταίο διάστημα που το κλίμα έχει φουντώνει αρκετά; ποια είναι τα προβλήματα σε έναν παραδοσιακά μαύρο τόπο όπως αυτόν της Λακωνίας;

ΧΩΡΙΣ ΑΥΡΙΟ: Κατ’αρχην θέλουμε να ευχαριστήσουμε την ομάδα σας, για την ευκαιρία που μας δίνετε, να μιλήσουμε ανοιχτά κ να εκφράσουμε τις απόψεις μας για αυτά που θέλουμε πραγματικά να ακουστούν. Δεν μας δίνετε αυτή η ευκαιρία σχεδόν ποτέ. Άσε που δεν εμπιστευόμαστε την ελληνική αριστερά γιατί όποτε μας πλησίασε, το έκανε για πολιτικά οφέλη και μονό. Έχουμε τους λόγους μας να βλέπουμε καχύποπτα τους διαφόρους σωσίες μας και τα μεγάλα τους λόγια. Να απαντήσουμε όμως στην ερώτηση σας για να μην χάνουμε το χρόνο μας. Όσοι από εμάς ζουν στη Λακωνία από παλιά(δεκαετία και βάλε) ξέρουμε τα πράγματα από πρώτο χέρι. Οι πιο νέοι πάλι, όταν έρχονται μένουν σαστισμένοι, γιατί έρχονται σε ένα περιβάλλον εχθρικό και ξένο, μην μπορώντας να καταλάβουν τι συμβαίνει γύρω τους. Τα προβλήματα μας είναι πολλά και μεγάλα όπως οι γνωστές ρατσιστικές συμπεριφορές από την αστυνομία (υβριστικές συμπεριφορές για το χρώμα μας κ τη θρησκεία μας), ότι βρωμάμε, ότι είμαστε τριτοκοσμικοί και άλλα τέτοια. Αλλά και η τοπική κοινωνία μας φέρεται ανάλογα. Μας λένε ζώα, κλέφτες. ότι τους παίρνουμε τις δουλείες, ανώμαλους και ότι κουβαλάμε κάθε είδους αρρώστιες πάνω μας. Δεν έχουμε το δικαίωμα να καθόμαστε στις πλατείες, δεν μας δέχονται στις καφετέριες, δεν μπορούμε να πάμε στο κουρείο και τέλος δεν μας νοικιάζουν σπίτια να μείνουμε σαν άνθρωποι. Στα χωράφια πάλι που δουλεύουμε οι περισσότεροι έχουμε να αντιμετωπίσουμε τις φωνές του αφεντικού (κουνήστε τα χέρια σας,κωλοζωα,κ.α) όπως και το ότι δεν ξέρουμε τι χρήματα θα πάρουμε, ποτέ θα τα πάρουμε και αν. Όλα αυτά μας έχουν φέρει σε πολύ δύσκολη κατάσταση βιοτικά και ψυχολογικά. Κοιμόμαστε στοιβαγμένοι 10-15 άτομα σε ένα σπίτι παλιό, τις περισσότερες φορές χωρίς θέρμανση κ χωρίς καν κρεβάτια κ ηλεκτρικό. Οι πιο άτυχοι από μας κοιμούνται στα χωράφια σε κοτέτσια ακόμα κ σε σπιτάκια της Δ.Ε.Η.τα βράδια δεν κοιμόμαστε ήσυχα.δεν ξέρουμε πότε θα μας σπάσουν τις πόρτες οι αστυνομικοί και τι θα γίνει στη συνέχεια.ζούμε έναν εφιάλτη που καθημερινά επαναλαμβάνεται.

Α.Π.Ε.Λ.: πως αποφασίστηκε η ιδέα να απεργήσετε; ποια ήταν τα αιτήματα σας;

ΧΩΡΙΣ ΑΥΡΙΟ: Κοιτάξτε τα βασικά μας αιτήματα ήταν να σταματήσουν οι ξυλοδαρμοί κ οι εκφοβισμοί της αστυνομίας προς εμάς, καθώς και να μας δώσουν επιτέλους οι εργοδότες μας αυτά που μας χρωστάνε. Για μήνες μας πάνε από Βδομάδα σε Βδομάδα ή μας απειλούν με απέλαση, όσους από εμάς δεν έχουμε χαρτιά παραμονής και τους υπόλοιπους που έχουμε, ότι θα φέρουν τη χρυσή αυγή. Θέλαμε σε όλους αυτούς να πούμε ότι είμαστε άνθρωποι, ότι έχουμε δικαιώματα και ότι έχουμε και εμείς φωνή κ ότι απαιτούμε δικαίωση. Για καιρό υπήρχε αυτό το συναίσθημα και θέλαμε να το βγάλουμε από μέσα μας, νιώθουμε την πλήρη απομόνωση από την τοπική κοινωνία και αποφασίσαμε να παλέψουμε με το μόνο όπλο που μας έχει απομείνει, την απεργία.

Α.Π.Ε.Λ.:πως βιώσατε όλη αυτήν την εμπειρία της απεργίας; τι σας ξάφνιασε; τι αποκομίσατε από όλη αυτήν την ιστορία;

ΧΩΡΙΣ ΑΥΡΙΟ: Όσοι από εμάς απεργήσαμε, νιώσαμε την δύναμη μας, τις αντοχές μας, αλλά και τις δυσκολίες που είχαμε να ξεπεράσουμε για να υλοποιηθεί όλο αυτό το εγχείρημα. Ξέραμε από την αρχή ότι τα πράγματα δεν θα είναι εύκολα, αν και δεν ήταν η πρώτη μας φόρα που κατεβήκαμε σε διαμαρτυρία. Δεν μας παραξένεψε το γεγονός ότι η κοινωνία ήταν εχθρική και προκλητική απέναντι μας, αυτό το ζούμε κάθε μέρα. Αυτό που μας προκάλεσε μεγάλη εντύπωση ήταν το γεγονός ότι δεν περιμέναμε τέτοια βίαιη, τόσο απρόκλητη και τόσο λυσσασμένη συμπεριφορά εναντίον μας, όταν η πορεία κόντευε να φτάσει στο Α.Τ ΣΚΑΛΑΣ. Ο δήμαρχος έτρεχε προς το μέρος της πορείας μας φωνάζοντας να φύγουμε όλοι από τη σκάλα, ότι δεν γουστάρει κανέναν από εμάς κ φώναζε προς τους αστυνομικούς να μας μας συλλάβουν όλους. Αυτό ήταν ένα είδος σοκ για εμάς, δεν περιμέναμε κάτι τέτοιο. Να σας πούμε ότι για μας ήταν κάτι το μοναδικό να καταφέρουμε κάτι τόσο πολύ μαζικό, όπως κ το γεγονός ότι είχαμε τη δικιά σας στήριξη, γιατί όλοι μας σκεφτήκαμε ότι τουλάχιστον υπάρχουν κάποιοι (έστω και λίγοι) που είναι ακόμα άνθρωποι κ δεν φοβούνται να ταχθούν υπέρ του αγώνα μας ανοιχτά, έμπρακτα και χωρίς φόβο.

Α.Π.Ε.Λ.: Και για μας ήταν υποχρέωση να είμαστε στο πλευρό όσων πλήττονται πραγματικά από το ελληνικό κράτος. Ξέρουμε καλά την φασιστική ιδεολογία του και τις πρακτικές του, όπως επίσης ξέρουμε καλά πως δεν νοείται αντιφασισμός με επιλεκτική αλληλεγγύη και με μερική στήριξη στους μετανάστες. Αλλά ο αγώνας αυτός είναι δικό σας κτήμα και μόνοι σας καταφέρατε να γίνει αυτή η ιδέα πράξη.

ΧΩΡΙΣ ΑΥΡΙΟ: Σας ευχαριστούμε για τη δύναμη που μας δίνετε ως ομάδα και ήθελα να πω και πάλι ότι είναι η πρώτη φορά που μιλάμε με μια πολιτική ομάδα και έχουμε την απόλυτη ελευθερία να πούμε ότι σκεφτόμαστε κ όχι ότι θέλουν τα κόμματα βλ. ΣΥΡΙΖΑ,ΚΚΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Α.Π.Ε.Λ: Και εμάς είναι τιμή μας να βρισκόμαστε σήμερα εδώ μαζί σας, να ανταλλάσσουμε απόψεις για όσα συμβαίνουν και φυσικά να δούμε πως μπορούμε να συμβάλουμε στους όποιους αγώνες εσείς αποφασίζετε στο μέλλον. Για να μην σας κουράσουμε όμως άλλο (έτσι κ αλλιώς θα γίνουν και μπόλικες ακόμα συζητήσεις στο μέλλον) να περάσουμε στην τελευταία ερώτηση μας για αυτήν την σύντομη συνάντηση. Πως βλέπετε την επόμενη μέρα; θεωρείτε ότι κάτι άλλαξε; και τέλος, πιστεύετε ότι όλη αυτή η διαδικασία έχει ανοίξει δρόμους για άλλους αγώνες παραπέρα στο ευρύτερο μέλλον;

ΧΩΡΙΣ ΑΥΡΙΟ: η επόμενη μέρα για μας αν και δεν άλλαξε κάτι από ως προς το πως μας βλέπει η κοινωνία, διαπιστώνουμε ότι τίποτα δεν μας χαριστεί δίχως να παλέψουμε για το κάθε τι που αφορά τη Ζωή μας, όσο μεγάλο ή μικρο μπορεί να φαίνεται αυτό. Από την άλλη, αμέσως μετά την απεργία αντιμετωπίζουμε τον χλευασμό όλων των ντόπιων, καθώς και την ίδια ώρα που εμείς μιλάμε συντελείται επιχείρηση σκούπα μόνο για μας, με αποτέλεσμα κάποιοι μετανάστες να είναι πολύ σκεπτικοί σε μια ακόμα δράση. Αλλά σίγουρα υπάρχει και το μαχητικό κομμάτι από εμάς που δεν θέλει να τελειώσει όλο αυτό που ξεκινήσαμε κ θέλει να φτάσει ως την τελική δικαίωση. Οπότε σας απαντάμε και στο τελευταίο μέρος τη ερώτησης σας, πως ναι για μας αυτός ο δρόμος που άνοιξε είναι κυρίως ότι νιώσαμε την δύναμη μας και πως βγάλαμε επιτέλους από μέσα μας όλη αυτήν την πικρία που μας έπνιγε όλους και δεν ξέραμε πως να την αντιμετωπίσουμε. Ε λοιπόν τώρα ξέρουμε!!!

Α.Π.Ε.Λ: Σε αυτό το σημείο λοιπόν να τελειώνουμε αυτήν συνάντηση μας λέγοντας πως ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα και σημαντική συζήτηση και να σας αφήσουμε με μια υπόσχεση: Ότι θα είμαστε πάντα στο πλευρό σας ότι κ αν χρειαστεί κάτι θα μας έχετε πάντα συμμάχους σε ότι χρειαστείτε

ΧΩΡΙΣ ΑΥΡΙΟ: Είμαστε και εμείς με την σειρά μας πολύ χαρούμενοι για την κουβέντα μας και που επιτέλους θα βγει η δική μας ματιά κ άποψη για αυτά που βιώσαμε το τελεύταιο διάστημα, αλλά πιο πολύ χαιρόμαστε για το γεγονός ότι έχουμε κ εμείς πραγματικούς φίλους.

Νέα για την κατάσταση των Πακιστανών εργατών στη Σκάλα Λακωνίας…..

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ:

Χθες μετά από εκτεταμένη επιχείρηση ,συνελήφθησαν και οι τελευταίοι εργάτες Πακιστανοί .Η επιχείρηση ξεκίνησε νωρίς το πρωί ,γύρω στις τέσσερις, με οχήματα συμβατικά για να μην αναγνωρίζονται ,(αγροτικά,μηχανάκια)και υπήρχε και παρουσία εισαγγελέα και επόπτη εργασίας.
Μαζί συνελήφθησαν και πέντε Έλληνες που ήταν υπεύθυνοι των συνεργείων (κοινώς δουλέμποροι).
Τους έριξαν πρόστιμα των 20.000 και 30.000 ευρώ και ξεκίνησε και η αυτόφορη διαδικασία για να δικαστούν σήμερα.
Εμένα η σκέψη μου είναι στους φτωχούς εργάτες και τι μέλλει γενέσθαι με αυτούς.Η κατάληξή τους θα είναι σε κάποιο στρατόπεδο κράτησης ,απ’όσο ξέρω στην Κόρινθο, για να περιμένουν να αρχίσει η διαδικασία απέλασής τους.Και με τα χρήματα που τους χρωστούν τι θα γίνει με αυτά;;Θα υπάρξει κάποια μέριμνα να πληρωθούν;Μαύρη είναι η μοίρα των φτωχών…Ξόδεψαν χρήματα για να έρθουν διακινδυνεύοντας τη ζωή τους ,εισέπραξαν σκληρή δουλειά και άθλιες συνθήκες ζωής ,με ξύλο κυνήγι και ρατσισμό…..
Οι Έλληνες δουλέμποροι προφανώς έχουν χρήμα για ν’ αντιμετωπίσουν όλη αυτή τη διαδικασία και μάλιστα μερικοί είναι πάμπλουτοι.Πλούτισαν εκμεταλλευόμενοι ανθρώπους κι έχουν αρκετό μαύρο χρήμα.Άραγε αυτό θα ερευνηθεί από τα δικαστήρια και τα αρμόδια όργανα ;
Η κατάσταση τώρα στην περιοχή και τι σκέφτονται οι κάτοικοι;Προφανώς είναι όλοι πολύ δυσαρεστημένοι.Φυσικά ο νους των περισσότερων είναι στην παραγωγή που θα μείνει αδιάθετη κι όχι στους εργάτες,Τώρα φανερά η δυσαρέσκειά τους στρέφεται εναντίον του Δημάρχου γιατί αυτός θεωρούν ότι τα έχει ξεκινήσει όλα αυτά Ακόμα και πολλοί που τον στήριξαν εκφράζουν ανοικτά τη σκέψη τους πάνω σ’ αυτό.Και όσο συνεχίζεται η κατάσταση όπως έχει στην περιοχή με 3 και 4 λεπτά το πορτοκάλι και αδιάθετο στα δέντρα και τους φόρους να κρέμονται απειλή πάνω απ’ το κεφάλι ,έχουμε να δούμε κι άλλα πολλά………..

Αυτή είναι εν ολίγοις η ενημέρωση από την περιοχή που ονομάζεται δήμος Ευρώτα .Η στήριξή μας στους εργάτες είναι δεδομένη και το δίκιο είναι μαζί τους στον αγώνα τους για ζωή και αξιοπρέπεια ……….

Η φωτο είναι από την πορεία που έκαναν ενάντια στην αστυνομική βία κατά τη διάρκεια της απεργίας τους την 6 του μήνα Ιούλη ………

Για την απεργία των Πακιστανών εργατών στο Δήμο Ευρώτα Λακωνίας……….

Ανεβάζω τρία βίντεο που είναι ενδεικτικά της κατάστασης που κυριαρχεί στο Δήμο Ευρώτα σε σχέση με τους μετανάστες.Ξύλο χωρίς λόγο και αιτία ,είτε έχουν χαρτιά ή όχι από την αστυνομία που μπαίνει σπάζοντας τις πόρτες την ώρα που κοιμούνται ,τραυματισμοί ,φραστική βία, απλήρωτα μεροκάματα χρόνων και πάει λέγοντας.Ζητούν την συμπαράστασή μας και τον σεβασμό μας στην ανθρώπινη αξιοπρέπειά τους .Ενδεικτικό είναι πως κατά κύριο λόγω αυτά συμβαίνουν ημέρα Παρασκευή ,που είναι ημέρα πληρωμών.

Απέργησαν ζητώντας να γίνουν σεβαστά τα αιτήματά τους και χθες μετά από συγκέντρωση στην πλατεία του Δημαρχείου στη Σκάλα και ομιλία του προέδρου τους, έκαναν πορεία για να καταλήξουν στο αστυνομικό τμήμα να καταθέσουν μηνύσεις εναντίον συγκεκριμένων αστυνομικών που τους κατονόμασαν .Τους σταμάτησαν λίγο πριν φτάσουν και ο «λεβέντης» Δήμαρχος άρχισε να δίνει σώου άνευ προηγουμένου.«Να φύγουν ,δεν τους θέλω εδώ,Σκασίλα μου για τα πορτοκάλια κι αν δεν κοπούν» κ.λ.π όμορφα λόγια.(ειρωνικό το σχόλιο) .Επιτέθηκε και φραστικά εναντίον της δικηγόρου των εργατών με λόγια που σηκώνουν μήνυση.Δεν γνωρίζω αν η κυρία Έλλη Φωτάκου ,η δικηγόρος  θα καταθέσει μήνυση.Η επίθεσή του πάντως,εναντίον των μεταναστών  ήταν καθαρά φασιστική αν και δεν γνωρίζω αν υπάρχουν και  κρυφά κίνητρα αυτής της συμπεριφοράς εκτός του ρατσισμού .Γιατί υποψιάζομαι ,η γνώμη μου πάντα ,πως δεν μπορεί κάτι θα έχει στο μυαλό του,κάπου θα αποσκοπεί, μια και οι μετανάστες είναι αναγκαίοι στην περιοχή και μόνο καλό έχουν προσφέρει, για να εισπράξουν ξύλο ,ενώ παράλληλα κάποιοι πλουτίζουν από το αίμα τους

 

 

Όταν στην Σκάλα πέφτει το σκοτάδι #2 ιστορίες από τον βούρκο

 

Εκει, Στα κωλόμπαρα και στα μπουζούκια, εκεί που ο Έλληνας ξέδινε καίγωντας πεντοχίλιαρα και πετώντας γαρύφαλλα στα χρυσά 90ς του νεοπλουτισμού, εκεί που οι μετανάστριες από τη Ρωσία και την Ουκρανία έμαθαν τι θα πει “ελληνική φιλοξενία”, εκεί που τα κερασμένα ποτά μαζί με τα χουφτώματα ήταν το αστειάκι της ελληνικής αντροπαρέας, εκεί που η
καταναγκαστική πορνεία ήταν κοινό μυστικό, εκει που πάνω στο μεθύσι έπεφτε και καμιά σφαλιάρα, εκεί που η γυναίκα ήταν το θήραμα του άντρα κυνηγού, εκεί που το φλερτ ήταν το στρίμωγμα στην τουαλέτα, εκεί που “το θα σε γυρίσω με το αμάξι μου” κατέληγε σε ερημικές περιοχές, εκεί που η αντρική τιμή επέβαλε μακελιό επειδή κοίταξε κάποιος τη γκόμενα μου, εκεί διαχύθηκε H Κουλτούρα του Βιασμού.

από την σελίδα το ημερολόγιο της Ανθούλας  Βενέζη

κείμενο του C.R από την σελίδα της αυτόνομης πρωτοβουλίας ενάντια στην λήθη

Πέρισυ περίπου την ίδια εποχή είχα γράψει ένα μικρό άρθρο με τίτλο ”όταν στην Σκάλα πέφτει το σκοτάδι“ επιχειρώντας τότε να περιγράψω εντελώς περιληπτικά την κατάσταση που επικρατεί σε αυτήν την μικρή κωμόπολη της Λακωνίας, αναφορικά με την διάχυση του ρατσιστικού λόγου και πράξης, ίσως άστοχα επιχειρώντας να το συνδέσω σχεδόν αποκλειστικά με το πρόβλημα της χρυσής αυγής κλπ. Σήμερα θα ξαναχρησιμοποιήσω τον ίδιο τίτλο για την περιγραφή αυτού εδώ του νέου κειμένου, γιατί πιστεύω ότι έπρεπε κάποια στιγμή να ξεκινήσω σε αποσπασματικά μέρη, μια αφήγηση του τι σημαίνει “σκοτάδι” σε αυτήν την μικρή απομακρυσμένη περιοχή. Σίγουρα πολλοί από εσάς θα έχετε ξανακούσει για αυτά που θα προσπαθήσω να γράψω παρακάτω, άλλωστε η Σκάλα δεν αποτελεί κάποια εξαίρεση αλλά τον κανόνα.  Η αφήγηση σχετικά με τον ντόπιο μικροαστό έλληνα χωριάτη δεν είναι μια υπόθεση εύκολη, είναι ίσως και πολύ χρονοβόρα, γιαυτό σήμερα το μόνο που θα κάνω είναι μια σύντομη ανασκόπηση . Για να κατανοήσουμε τα χαρακτηριστικά, την κοινωνική διαπαιδαγώγηση του έλληνα μικροαστού της επαρχίας, πρέπει σίγουρα να κάνουμε ένα ταξίδι πίσω στο χρόνο, εκεί που η πολυσυζητημένη 3η ελληνική δημοκρατία αποτελεί ακόμα τον αέρα αισιοδοξίας και την ελπίδα για ευημερία του έλληνα. Η μετάβαση από την στρατιωτική δικτατορία στην “δημοκρατία”, η ανάπτυξη και ευημερία του ελληνικού καπιταλισμού έφερε στην επιφάνεια εκτός άλλων και αυτήν την νέα ταυτότητα του έλληνα άντρα οικογενειάρχη προστάτη της άγιας ελληνικής οικογένειας και ήθους.

Εκεί πίσω στις δεκαετίες του 70 και του 80 αλλά και του 90, εντοπίζουμε και την «ακμή» της μικρής μας κωμόπολης με ότι αυτό της αναλογεί. Η μικρή ιδιοκτησία των προηγούμενων δεκαετιών μεγάλωσε όπως επίσης και η γεωργική παραγωγή. Το εμπόριο πορτοκαλιών κυρίως σε χώρες της πρώην ανατολικής Ευρώπης φέρνει πολλά χρήματα στην κωμόπολη για ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού.  Πολλές υπηρεσίες του κράτους, γραφεία, δημόσιοι υπάλληλοι μεταφέρονται μαζικά στην Σκάλα. Εκείνη την εποχή (κύρια την δεκαετία του 80) η Σκάλα αριθμεί γύρω στις 3.000 με 5.000 χιλιάδες κατοίκους, ίσως με τις γύρω περιοχές να φτάνει και τις 7.000.

Η οικονομική ανάπτυξη έκανε αυτήν την κωμόπολη ένα από τα σημαντικά κέντρα στην Πελοπόννησο, διάσημη μέχρι και την βόρεια Ελλάδα. Τα σκυλάδικα,  ο τζόγος, τα “κωλό-μπαρα” όπως τα αποκαλούν οι ντόπιοι ήρθαν και αυτά με την ανάπτυξη να διασκεδάσουν τον έλληνα άντρα οικογενειάρχή. Κάθε μέρα και σχεδόν για 3 δεκαετίες μέχρι και τις μέρες μας, λαμβάνει χώρα ένα όργιο τζόγου που πολλές φορές χάνονται αστρονομικά ποσά σε σχέση με το μέγεθος της οικονομικής δυνατότητας του πληθυσμού. Ο έλληνας σκαλιώτης επαρχιώτης μέσα στην μέθη του και με την γυναίκα και τη κόρη του κλειδωμένη στο σπίτι, προσπαθεί να ξεχάσει την χασούρα του από τον τζόγο. Παίρνει λοιπόν τους άδειους δρόμους της Σκάλας μέσα στο σκοτάδι αναζητώντας την επόμενη γυναίκα – θήραμα, κυρίως είναι κάποια μετανάστρια από την ανατολική Ευρώπη που σπούδασε γιατρός στην Σοβιετική Ένωση και σήμερα δουλεύει στα κωλόμπαρα του βούρκου. Δεν θα σταματήσω να αναρωτιέμαι πόσες από αυτές τις γυναίκες εκτός από τον καθημερινό τους βιασμό, ήρθαν αντιμέτωπες και με άλλες ορέξεις του άντρα επαρχιώτη οικογενειάρχη. Για παράδειγμα αναρωτιέμαι πόσες από αυτές τις γυναίκες μπορεί να κατέληξαν σε κάποιο από τα χαντάκια αυτού του βούρκου. Πιθανόν θα μείνω με την απορία μιας και η μικρή αυτή κοινωνία ξέρει καλά να κρύβει τις πομπές της. 

Ένα από τα λίγα γνωστά περιστατικά στην Σκάλα που μου αφηγήθηκε μια συντρόφισσα είναι ο ξυλοδαρμός και η απόπειρα δολοφονίας μιας από αυτές τις γυναίκες από έναν από τους γνωστούς θαμώνες των «κωλόμπαρων».  Την έδειρε πιθανόν γιατί δεν υπέκυψε στις ορέξεις του βιαστή της, την λήστεψε και την πέταξε στον Βασιλοπόταμο νομίζοντας ότι έχει πεθάνει. Η γυναίκα γυμνή ύστερα από λίγο κατάφερε να βγει από το χαντάκι και να βρει καταφύγιο σε ένα σπίτι.

Κάπως έτσι γαλουχήθηκαν στο μικρό μας χωριό, γενιές και γενιές, νεαρών αντρών. Το “βάρα την και εσύ να γίνεις άντρας”, “δείξε της τι αξίζεις” και άλλα τέτοια δεν είναι παρά καθημερινές ιστορίες που αφηγούνται ντόπιοι με περηφάνια για τους ίδιους και τα αγόρια τους.  Οι άντρες αυτοί κάποιοι λένε ότι είναι δεξιοί, σίγουρα όμως ξέρουμε και πολλούς αριστερούς.

Και όταν τα κωλόμπαρα είναι κλειστά, οι σκαλιώτες άντρες, ναι ναι αριστεροί και δεξιοί – ή αλλιώς η μεγάλη της εθνικής συμφιλίωσης σχολήall together, βρίσκουν καταφύγιο στις καφετέριες και τα club της ελληνικής υποκουλτούρας του Σαββατοκύριακου, αυτά που απέμειναν, στον απόηχο του ελληνικού ονείρου. Τις περισσότερες φορές εκεί όμως δεν τους παίρνει να κάνουν το βήμα παραπάνω, έτσι αρκούνται στο μπανιστήρι κάποιας νεαρής κοπέλας που έχει πάει να πιει το ποτό της, συνήθως κόρη κάποιου γείτονα τους. Αν πάλι τύχει να δουν την κόρη τους σε κάποιο από αυτά τα μέρη, ίσως να μην είναι και λίγες οι φορές που την ξυλοφορτώνουν για να βάλει μυαλό. Ίσως στο βάθος και να την ζηλεύουν παράφορα , ίσως ακόμα να είναι και ερωτευμένοι μαζί της. Κανείς δεν ξέρει να πει με σιγουριά, αν και έχουν καταγραφεί πολλές περιπτώσεις βιασμών στην Λακωνία.

Κάπου εδώ τελειώνει και η σύντομη αφήγηση μας. Επιφυλασσόμεθα να επανέλθουμε με μια πιο ολοκληρωμένη ανάλυση επί του θέματος, αυτό της ελληνικής πατριαρχίας και της κουλτούρας του βιασμού, άλλωστε είναι μια αναγκαιότητα να κατανοήσουμε τι συμβαίνει πρωτίστως εμείς οι ίδιοι και όλοι αυτοί που καθημερινά πνίγονται μέσα στις  συμπληγάδες πέτρες του έθνους.

αυτόνομη πρωτοβουλία ενάντια στην λήθη έντυπη έκδοση #3

εκτύπωση

ανάγνωση

Φτάσαμε αισίως στην τρίτη έκδοση της έντυπης προσπάθειας της αυτόνομης πρωτοβουλίας ενάντια στην λήθη, μιας μικρής κομμουνιστικής συλλογικότητας που δρα οργανωμένα στην περιοχή της Σκάλας Λακωνίας τα τελευταία χρόνια. Δεν έλειψαν οι δυσκολίες και οι αδυναμίες, όπως και μια σειρά σημαντικά ζητήματα. Όπως είχαμε επισημάνει και στο editorial του πρώτου και δεύτερου τεύχους η Αυτόνομη πρωτοβουλία ενάντια στην λήθη αποτελεί την συνάντηση ατόμων που είτε ζουν, είτε κατάγονται από την Σκάλα Λακωνίας, που αν και με διαφορετική ιστορία η κάθε μία/ένας από εμάς, έχουμε επιλέξει τον δύσκολο δρόμο της συγκρότησης ενός χώρου θεωρίας/οριζόντιας οργάνωσης/δράσης ενάντια στο υπάρχον, μακρυά από τις αριστερές που δρουν στην περιοχή και τις οργανωμένες ελίτ διάφορων αποχρώσεων που αναζητούν την υποστήριξη και την συμπάθεια του ελληνικού όχλου – εθνικού κορμού.

Μεσολάβησαν λοιπόν τρεις μήνες από το τελευταίο τεύχος και η κατάσταση που βιώνουμε εδώ στην καρδιά του ελληνικού βούρκου είναι πραγματικά αφόρητη. Όπως μπορείτε να διαπιστώσετε και στις σελίδες του τρίτου τεύχους, ο τοπικός ρατσιστικός λόγος και δράση βρίσκονται σε απόλυτη αρμονική σχέση με τον εθνικό καπιταλιστικό ιστό και τους τοπικούς του εκπροσώπους.

 Η συνολική επίθεση του ελληνικού φασισμού εντείνεται και βάζει στο στόχαστρο μειονότητες όπως οι Ρομά, διατηρεί κλίμα εξαθλίωσης για τους εργάτες γης στα πορτοκάλια (κυρίως Πακιστανικής καταγωγής), προετοιμάζει την επίθεση του ακόμα και στην ίδια τους την ύπαρξη. Για μας ο εχθρός είναι εδώ και ξέρουμε καλά ότι προετοιμάζεται για εξόντωση.

 Η τοπική κοινωνία παραμένει εξαθλιωμένη, ένα σύνολο από φοβισμένες μοναξιές κλεισμένες στα κελιά της επαρχιακής απομόνωσης. Όταν στην Σκάλα πέφτει το σκοτάδι, οι δρόμοι θυμίζουν κατά πολύ τους δρόμους της Ελλάδας την περίοδο του στρατιωτικού νόμου.

 Μέσα σε αυτό το κλίμα επιχειρούμε να εντείνουμε την δράση μας και την παρέμβαση μας σε όλο και μεγαλύτερα κομμάτια κόσμου, ειδικότερα αυτούς που έστω και στο ελάχιστο νιώθουν περίπου όπως και εμείς. Επιλέξαμε να συνεχίσουμε τις δράσεις αντιπληροφόρησης με κείμενα και έντυπα, αλλά και με παρεμβάσεις στον δρόμο. Απέναντι σε αυτούς που επιλέξανε να προσεγγίσουν “τους αγώνες” όπως αυτούς στα αγροτικά μπλόκα (ένα ιδιόρρυθμο εθνικό μέτωπο συνεργασίας αριστερών μέχρι χρυσαυγιτών) επιλέξαμε να μείνουμε αλληλέγγυοι με τα πραγματικά θύματα της ελληνικής πραγματικότητας.

 Όπως έχουμε τονίσει και στα προηγούμενα editorial τα περισσότερα κείμενα αποτελούν κομμάτι της συζήτησης μέσα στην συλλογικότητα και σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν κάποιο προϊόν απόλυτης αλήθειας. Σε αυτό το σημείο θα θέλαμε να στείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όσους μας στηρίζουν όλο αυτό το διάστημα και σε τοπικό επίπεδο, αλλά και στο κέντρο. Στέλνουμε θερμούς χαιρετισμούς σε αυτούς που συναντηθήκαμε και ανταλλάξαμε απόψεις κλπ.. αλλά και τις ομάδες στην ελλάδα: antifa negative, autonome antifa, terminal119 και στο Βερολίνο: τους αντιγερμανούς του magazin redaktion για την πολύτιμη στήριξη τους υλική και ψυχολογική σε όλα τα επίπεδα.

Καλούμε όσες/ους βρίσκουν το έντυπο ενδιαφέρον να επικοινωνήσουν μαζί μας. Το ίδιο ισχύει αν παρατηρήσετε ελλείψεις ή λάθη. Μπορείτε να μας στείλετε τα σχόλια σας κα τις παρατηρήσεις σας, ακόμα και την οικονομικής σας ενίσχυση για το επόμενο τεύχος, μετά από επικοινωνία στο εμαιλ ekoplakonias@gmail.com

Η διακίνηση του εντύπου μας γίνεται χέρι με χέρι στους δρόμους της πόλης

Dilka σημαίνει «καρδιά»

αυτόνομη πρωτοβουλία ενάντια στη λήθη

Αρχές του Χειμώνα στη Λακωνία είναι ακόμη καλοκαίρι. Απόγευμα με λιακάδα. Τα κλαδιά των δέντρων είναι φορτωμένα πορτοκάλια και ελιές. Φοράω το αγαπημένο μου ιατρικό γιλεκάκι. Ελέγχω την τσέπη μου για τα βασικά: θερμόμετρα και φακός. Φορτώνουμε μαζί με το μεταφραστή μου,  τον Ιτζάζ,  τo βαλιτσάκι με τα φάρμακα και το μικρό ψυγείο στο αυτοκίνητο και ξεκινάμε. Της Μαριάνθης Παπαγιάννη, γιατρού.
 Η ελονοσία στη Λακωνία είναι ένας ψίθυρος, μια ρωγμή στην καθημερινότητα των ανθρώπων. Μια χαραμάδα που άνοιξε ξαφνικά και τους έφερε αντιμέτωπους με κάτι καινούριο. Κάθε μέρα ακούω πολλές συζητήσεις από τους ανθρώπους που προσπαθούν να δώσουν μια ερμηνεία σ’ αυτό που συμβαίνει στην περιοχή τους. Πολλοί πιστεύουν ότι φταίνε οι μετανάστες από το Πακιστάν και γραφούν συνθήματα με γαλάζιο ατσάλι στους τοίχους «έξω οι Πακιστανοί».

Οι ηλικιωμένοι της περιοχής μού λένε: «εμείς, παιδί μου, την ξέρουμε την ελονοσία από παλιά, είχαμε και τότε που…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 1.582 επιπλέον λέξεις

ένα διαφορετικό κάλεσμα για την γενική απεργία (20 Φλεβάρη) (προτάσεις για το σχέδιο θέσεων της συνέλευσης ενάντια στην λήθη)

Για μια ακόμα φορά μέσα σε λίγους μήνες, μια ακόμα γενική απεργία βρίσκεται μπροστά μας, προγραμματισμένη για τις 20 του Φλεβάρη. Εγκαινιάζεται έτσι μια νέα  φάση ενός γενικευμένου ταξικού ανταγωνισμού και αναταραχής σε εξέλιξη, που ήρθαν στην επιφάνεια ύστερα από την όλο και σκληρότερη στρατηγική στάση της κυριαρχίας. Οι επιθέσεις του κράτους σε αυτόνομους χώρους και καταλήψεις, τα μαχαιρώματα των ελλήνων ρατσιστών σε μετανάστες, οι συλλήψεις νιχιλιστών, οι καθημερινές επιθέσεις του μηχανισμού της καταστολής σε διάφορες κοινωνικές ομάδες, συνοδεύεται από την απόπειρα της συνολικής ιδεολογικής πειθάρχησης στο εσωτερικό του ελληνικού βούρκου. Η στρατηγική της έντασης θυμίζοντας πολύ εκείνη την αντίστοιχη στρατηγική την άγρια εποχή των Ιταλικών μητροπόλεων της δεκαετίας του 70 (με τις απεργίες, τα ένοπλα κινήματα και τις φασιστικές προβοκάτσιες-πολιτική της έντασης), είναι το νέο στοιχείο που συμπληρώνει το παζλ, μια παλιάς γνώριμης και ξαναδοκιμασμένης συνταγής.

SITU2

Αν και στον χορό μπήκαν με πάθος και τα παπαγαλάκια της αριστεράς που φωνάζουν δυνατά ότι ζούμε ακριβώς την ίδια εποχή με τότε, θα ήταν λάθος(θα παίζαμε και εμείς στην ίδια κακόγουστη ορχήστρα) να παραλείψουμε τις μεγάλες και μίζερες εκείνες διαφορές με το αντίστοιχο κίνημα του 70 στην Ιταλία. Το κίνημα της εργατικής αυτονομίας, ειδικά όταν βρέθηκε στην κορύφωση του οργάνωσε με μεγάλη αφοσίωση τις διάσημες “άγριες απεργίες” έξω από τα συνδικάτα (κάτι σαν να λέμε ΓΣΕΕ) και με εντελώς διαφορετικό περιεχόμενο, αγωνιζόμενο όχι για την τιμή  που οι εργάτες πουλούσαν την εργασία τους, αλλά ενάντια στην αφηρημένη εργασία και το φορντικό εργοστάσιο συνολικά. 

Η εποχή που ζούμε σήμερα χαρακτηρίζεται δίχως καμιά δεύτερη σκέψη και αμφιβολία από την χειρότερη οικονομική κρίση στην ιστορία του καπιταλισμού μετά την λήξη του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου. Ακόμα και τα πιο βασικά ανθρώπινα δικαιώματα όπως τα είχαμε συνδέσει με τον μεταπολεμικό-πολιτισμό τις προηγούμενες δεκαετίες αμφισβητούνται. Η δομική κρίση του καπιταλιστικού συστήματος παρασύρει εκατομμύρια ανθρώπους σε ολόκληρο τον πλανήτη στην εξαθλίωση, ενώ μπαίνει σε αμφισβήτηση ακόμα και η ίδια τους η ύπαρξη. Ποτέ άλλοτε από την λήξη του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου και τις μέρες φρίκης της shoah(ολοκαυτώματος), δεν μπήκε τόσο καθαρά το ζήτημα της καταστροφής του πολιτισμού, μιας μορφής σύγχρονης εξόντωσης μεγάλης μερίδας του πληθυσμού. Η ανθρωπότητα , αντί να περάσει σε μια πραγματικά ανθρώπινη κατάσταση, βουλιάζει όλο και περισσότερο σε ένα νέο είδος βαρβαρότητας. Η “εικονική πρόοδος” που ήρθε με την όλο και μεγαλύτερη παραγωγή εμπορευμάτων αντιστρέφεται σε φασιστική οπισθοδρόμηση.

Αν και η επίθεση όμως αυτή βαθαίνει όλο και περισσότερο, ο ανταγωνισμός σε όλα τα πεδία δείχνει να υποχωρεί. Μέσα σε αυτήν την δύσκολη εποχή αντιφάσεων καλούμαστε να δράσουμε και να δώσουμε απαντήσεις και να το κάνουμε γρήγορα, δίνοντας ένα γρήγορο τέλος στα  διάφορα αναχώματα που έχουμε μπροστά μας. Σε όσους σήμερα φρακάρουν την υπόθεση και μας πουλάνε “εργατικές διεκδικήσεις” τύπου ΓΣΕΕ, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ,ΝΑΡ ακόμα και αναρχοσυνδικαλιστές , λες και δεν βλέπουν ότι σήμερα το crash test αυτού εδώ του συστήματος έχει ήδη δείξει τα όρια του, ή την κατάληξη και την ήττα των περισσοτέρων απεργιών, πρέπει να τους γυρίσουμε μαζικά την πλάτη, οικοδομώντας ένα μέτωπο συνολικής ρήξης . Όποιος σήμερα λέει ότι αγωνίζεται για μισθούς, στην πραγματικότητα ζητάει την διατήρηση της εκμετάλλευσης.

Μέσα σε όλα αυτά λοιπόν μας ρωτούν πιεστικά διάφοροι επίδοξοι “καλοθελητές” εργολάβοι του εργατικού ανταγωνισμού πια θα είναι η στάση μας και αν θα συμμετέχουμε στην γενική απεργία στο κάλεσμα που έχει προγραμματιστεί για το πάρκο του ΟΤΕ στην Σπάρτη. Αλλά και φίλοι μας που μέσα σε ένα γενικό πνεύμα προβληματισμού μας ρωτούν τι μπορούμε να αντιπροτείνουμε σε αυτήν την συγκυρία.

Οι πρώτοι το κάνουν για να μας κατηγορήσουν αργότερα ότι δεν θέλουμε να συμμετέχουμε στον “δίκαιο αγώνα των εργαζομένων” και ότι με την στάση μας στρεφόμαστε ενάντια στον αγώνα των εργαζομένων. ανώνυμοΤους προεξοφλούμε ότι τέτοιου είδους χαρακτηρισμοί μας αφήνουν αδιάφορους.

Όσοι λοιπόν στην Λακωνία σήμερα κόπτονται για τα δικαιώματα των αγροτών και των δημοσίων υπαλλήλων δεν έβγαλαν άχνα για τις συνθήκες διαβίωσης και εργασίας χιλιάδων εργατών γης στην πλειονότητα τους μετανάστες που έχουν στην δούλεψη τους οι ιδιοκτήτες γης και έλαιο-τσιφλικάδες , για να μην έρθουν σε “ρήξη με την κοινωνία”. Φτάνει λένε ο ταξικός ανταγωνισμός στα πλαίσια του “ελληνικού εργατικού κινήματος”(omg) και οι δυσκολίες που βιώνουν οι έλληνες. Άλλωστε έχουν  και αυτοί μερικά προβλήματα με τους μπαμπέσηδες ανεγκέφαλους αλβανούς και βούλγαρους που στην πλειονότητα τους δεν συμμετέχουν σε αγωνιστικές διεκδικήσεις, ή ακόμα χειρότερα για άλλους οι πακιστανοί δεν έχουν ιστορία άρα ούτε ταξική συνείδηση. Αυτά είναι και μερικά από τα επιχειρήματα που ακούμε εδώ στην καρδιά της φασιστικής Λακωνίας σχεδόν καθημερινά.

Είναι οι ίδιοι που αρκούνται στο να μας μιλάνε για μνημόνια και ψευτο-οικονομίστικες αναλύσεις για να καταλήξουν “κάτω τα μνημόνια” και η “Γερμανική κατοχή”, βλέποντας μονάχα τραπεζίτες και σάπιους πολιτικούς πίσω από το πρόβλημα αντί για κοινωνικές και οικονομικές σχέσεις. Το “κάτω η κυβέρνηση του μνημονίου” ζητάνε να αντικατασταθεί από την “κυβέρνηση της αριστεράς” με φυσικο επακόλουθο να παραμείνουν αλώβητες οι εκμεταλλευτικές σχέσεις.

Επίσης είναι οι ίδιοι που δύσκολα βάζουν ζήτημα ρατσισμού στην ελληνική κοινωνία μέσα στις εργατικές ενώσεις για να μην τους φύγουν οι “έλληνες εργατές” .

Βέβαια για όσους βιάστηκαν να χαρούν ότι μας ξεφορτώθηκαν από τους “εργατικούς αγώνες”, τα όσα περιγράφουμε μέσα από αυτές τις γραμμές μέχρι στιγμής, δεν σημαίνει κάποιου είδους παραίτηση. Αντίθετα επιχειρούμε με περισσότερη τόλμη να θέσουμε μια σειρά προβληματισμούς και προτάσεις για την διεύρυνση του ανταγωνισμού στην περιοχή μας και ευρύτερα όπως κάνουμε πάντα, στο δρόμο για μαζικές ανακατατάξεις. Πως θα μπορούσαμε να κάνουμε διαφορετικά άλλωστε, οι περισσότεροι από εμάς έχουμε ήδη βουλιάξει οικονομικά και παλεύουμε να να μην καταστραφούμε και κοινωνικά σε μια ήδη λεηλατημένη τοπική κοινωνία.

Γι αυτόν τον λόγο έχουμε ήδη μια σειρά προτάσεις που θα τις θέσουμε πιο ανοικτά όλο το επόμενο διάστημα.

Ξέρουμε και βλέπουμε καθαρά  ότι ο πλούτος της περιοχής είναι μεγάλος και ότι μια προοπτική αυτοδιαχείρισης/αυτονομίας στην τροφή και την ενέργεια  θα μπορούσε να είναι μια άμεση διεκδίκηση αν και μια τέτοια πρόταση στην Λακωνία σημαίνει εμφύλια σύρραξη με τους πατριώτες. Μια τέτοια προοπτική λοιπόν θα ήταν ίσως καταδικασμένη αν δεν υπάρξει ένα συνολικό κομμουνιστικό πρόταγμα και το πέρασμα σε μια περίοδο απονέκρωσης του κράτους.

Στους κύκλους συζητήσεων που έχουμε ανοίξει αρκετές εβδομάδες τώρα έχουμε θέσει στο τραπέζι το ζήτημα της αυτοδιαχείρισης ως κομμάτι ενός συνολικού κομμουνιστικού προτάγματος . Η καταγραφή της κατάστασης των κοινωνικών ομάδων στην Λακωνία (εργατικές πληττόμενες ομάδες, όπως εργάτες στον κατασκευαστικό τομέα και την οικοδομή, τους εργάτες γης ανεξαιρέτως καταγωγής ή φύλου στις ελιές και τα  πορτοκάλια. Η θέση της μικρής ιδιοκτησίας και μικρο παραγωγών στην σύγχρονη εποχή της κρίσης. Το πρόταγμα της κολεκτιβοποίησης, ο ρόλος και η ριζοσπαστική μεταμόρφωση των συνεταιρισμών είναι σκόρπια κάποιοι βασικοί άξονες. Η σύνδεση τέτοιων εγχειρημάτων με ένα συνολικό πρόταγμα αυτοδιαχείρισης στον ελλαδικό χώρο και πέρα, η ενίσχυση-δικτύωση πειραμάτων όπως αυτό της ΒΙΟΜΕ στην Θεσσαλονίκη είναι σίγουρα μια νέα κατάσταση που θα την βρούμε μπροστά μας, ειδικότερα όταν θα μπει πια ανοιχτά και το θέμα της επιβίωσης και της τροφής για την πλειοψηφία.

Επιδιώκουμε όχι μόνο να αλλάξουμε τις συνθήκες που βιώνουν οι μετανάστες στην περιοχή μας, αλλά να συνταχθούμε μαζί τους σε ένα άγριο μέτωπο ενάντια στους Λάκωνες ρατσιστές-φονιάδες και όσους έχουν συμφέρον από την σκληρή εκμετάλλευση τους, λέγοντας ξεκάθαρα ότι δεν αποζητούμε ξεχωριστές οργανωτικές δομές ντόπιων και μεταναστών, αλλά δημιουργία μιας κοινής πλατφόρμας δράσης. 

Θα εντείνουμε τις παρεμβάσεις, μας έχοντας γνώση τις συνθήκες των εργαζόμενων γυναικών κυρίως από χώρες της ανατολικής Ευρώπης και την Αφρική στην περιοχή και ξεκαθαρίζουμε ότι οι επίδοξοι βιαστές τους για λίγα ευρώ, κατά κύριο λόγο οι γνωστοί αληταράδες-νοικοκύριδες χωριάτες  θα μας βρουν μπροστά τους.

Αν και σήμερα εστιάσαμε  πολύ σε αυτό που ονομάζουμε ταξικό ανταγωνισμό, έστω και περιληπτικά δηλαδή,  δεν έγινε ούτε από κάποιου είδους αγωνία, ούτε γιατί θέλουμε να ξεφύγουμε από την επιθετική μας δραστηριότητα ενάντια στην ελληνική πραγματικότητα και με αυτό τον τρόπο να δώσουμε πόντους στον εθνικό κορμό που βρίσκεται σε κρίση. Το κάνουμε γιατί πιστεύουμε ότι υπάρχει χώρος έστω και μειοψηφικά, για μια μαχόμενη κοινότητα ενάντια στον εσωτερικό εχθρό/εθνικό κορμό, με όλο μεγαλύτερα κομμάτια της τοπικής κοινωνίας. Χωρίς όμως να παρεξηγούμαστε καλούμε όσους σήμερα αντιλαμβάνονται ότι ζούμε μαζί, δουλεύουμε μαζί και μαζί πρέπει να δώσουμε ένα τέλος σε ετούτη εδώ την κατάσταση, ανεξαρτήτως χρώματος και χώρας καταγωγής.

Τελειώνοντας παρατηρούμε ότι και στον λεγόμενο αντιεξουσιαστικό χώρο της περιοχής γίνονται κάποιες αλλαγές. Καλούμε όλους αυτούς τους συντρόφους και φίλους που φαίνεται να ανοίγουν ένα νέο κεφάλαιο στην πολιτική τους δραστηριότητα σε διάλογο. Πιο συγκεκριμένα καλούμε σε ανοιχτή συζήτηση (για όλα όσα γράψαμε παραπάνω) που οργανώνουμε στο γνωστό εναλλακτικό στέκι δίπλα στο δημαρχείο τον Μάρτιο. Ημερομηνίες θα ανακοινωθούν σύντομα.

άτομα της συνέλευσης ενάντια στην Λήθη  19 Φλεβάρη 2013

από το ιστολόγιο της συνέλευσης ενάντια στην λήθη