Γυναίκες.

Χρόνια πολλά και αγωνιστικά γυναίκες.

IMG_8456

Γυναίκες στης γης τα λιμάνια

Στου κόσμου την ένοχη αδράνεια
Γυναίκα κι εγώ στην αφάνεια
Με θέλουν δίχως περηφάνια

Γυναίκα………..

Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας σήμερα 8 Μαρτίου .Η ημέρα έχει χάσει την πολιτική της σημασία από λίγο έως πολύ θα έλεγα.Βέβαια υπάρχουν σημεία στον πλανήτη που αυτό δεν συμβαίνει και κάθε κίνηση των γυναικών ανταμείβεται με ξύλο,φυλακίσεις ,θάνατο.

Θα ήθελα να γράψω πολλά για το θέμα αυτό αλλά το έχουν κάνει πολλοί άλλοι (γυναίκες και άντρες ) μέχρι σήμερα και πολύ καλύτερα απ’ ότι θα το έκανα εγώ.Εκείνο που θα πω και με λυπεί ιδιαίτερα είναι ότι μεγαλώνοντας και διαβάζοντας βιβλία ,κείμενα και ό,τι άλλο, που έχουν γράψει διάφοροι, που θεωρούνται προοδευτικοί,πολιτικοποιημένοι,επαναστάτες ή άνθρωποι των γραμμάτων κ.λπ ,παρατηρώ ότι δεν έχουν ξεφύγει ιδιαίτερα από το στερεότυπο με το οποίο μεγάλωσαν.

Η φωτογραφία που βλέπεται δεν είναι από το μακρινό παρελθόν είναι από την Ελλάδα  του 2015…….

Ας δούμε μέσα απ’ αυτό το ποίημα πως βλέπει ένας άνδρας την γυναίκα……

γυναίκα

Κάθε μικρή σου υποταγή

μειώνει την δική μου ελευθερία

εμένα ταπεινώνει.

Κάθε χαμένο σου δικαίωμα

πληγώνει τη δική μου αξιοπρέπεια.

κάθε παραπανίσιο σου φορτίο

έχει σ’ εμένα ρίζες προγονικές.

Κάθε σε βάρος σου αδικία

είναι μια στυγερή κλοπή

απ’ το παγκάρι της δικής μου εκκλησίας

κι όταν λιποψυχάς εγώ είμαι

ο αληθινός προδότης.

Στέκεσαι δίπλα μου

στο σπίτι στη δουλειά ή στο οδόφραγμα

και με τα ίδια μάτια ελεύθερα ατενίζουμε τον ήλιο

περήφανοι,ασυμβίβαστοι

ωραίοι μες τα τόσα ελαττώματά μας

εμείς που η φύση έταξε σε σάρκα μία…

Τόλης Νικηφόρου

«το μαγικό χαλί» 1980

 

 

 

 

Για την γυναίκα…………..

P2200444 by christinehag
P2200444, a photo by christinehag on Flickr.

8η Μάρτη σήμερα και παγκόσμια ημέρα της γυναίκας.Υπάρχουν πολλοί που διαφωνούν με αυτού του είδους τους εορτασμούς και τις διάφορες παγκόσμιες ημέρες ,που κατά τ’ άλλα δεν λένε και κάτι το ιδιαίτερο μια και δεν γίνονται εφαλτήριο για κάτι καινούργιο.Δεν θα διαφωνήσω έντονα γιατί αυτό συμβαίνει πράγματι.Όμως εδώ προκειται για κάτι το ιδιαίτερο μια και αυτή η μέρα έχει ξεκινήσει να γιορτάζεται σε ανάμνηση των πρώτων αγώνων των γυναικών για εργασιακά δικαιώματα και δικαίωμα ψήφου.Ξεκίνησε στις ΗΠΑ με τους αγώνες των εργατριών κλωστουφαντουργών το 1857 .Πάρτε και μετρήστε τα χρόνια,τους αγώνες και κοιτάξτε μετά με καθαρό μάτι την σημερινή κατάσταση παγκόσμια, πάντα βέβαια σε σχέση με την γυναίκα.Πολλά έχουν γραφτεί και έχουν ειπωθεί για τη γυναίκα .Ποιήματα και τραγούδια που άλλα υμνούν την ομορφιά της κι άλλα καθαρά υποτιμητικά.
Καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες της κατάστασης που επικρατεί στην κατά τ’ άλλα «πολιτισμένη» κοινωνία μας.Γυναίκα που αμοίβεται λιγότερο ,γυναίκα εμπόρευμα στην υπηρεσία της διαφήμισης ,της καταναλωτικής κουλτούρας,θύμα των σεξιστικών και ρατσιστικών σχολίων ,του κατά τ’ άλλα κύριου της διπλανής πόρτας ,που ξημερωβραδιάζεται στα πορνομπάρ και τα μπορντέλα ,αλλά αυτές φταίνε και όχι αυτός που πάει εκεί.Γυναίκες πρώτα θύματα της ρατσιστικής βίας ,του πολέμου ,του traffiking ,γυναίκες μετανάστριες,εργάτριες,μητέρες,……
Ποιός δεν θυμάται τις οροθετικές γυναίκες και την διαπόμπευσή τους;
Η κουλτούρα του βιασμού γαλουχείται δυστυχώς από τις πολύ μικρές ηληκίες.Σε πρόσφατη συζήτηση που είχα με γυναίκα πού μένει στην Ελλάδα πάνω από τριάντα χρόνια ,μου έλεγε για την κατάσταση που επικρατεί στο δημοτικό σχολείο που πηγαίνει η κόρη της.Με τα γεγονότα της Χ.Α κάποια από τα παιδάκια στο σχολείο έπαιζαν τον Μιχαλολιάκο και τον Κασιδιάρη κι ενώ χτυπούσαν βίαια τ’ άλλα παιδάκια που οι γονείς τους ήταν μετανάστες ,προσπαθούσαν να κατεβάσουν τα εσώρουχα των κοριτσιών γιατί αυτοί είναι χρυσαυγίτες και γ……ε..
Αυτή με λίγα λόγια είναι η κατάσταση πάνω κάτω στις δικές μας κοινωνίες γιατί αν μιλήσουμε για Ασία και Αφρική τότε τα πράγματα χειροτερεύουν …………….
Γι’ αυτό λοιπόν ,καλό είναι που υπάρχει αυτή η μέρα για να γίνεται η αιτία για να θυμόμαστε τους αγώνες των πρώτων γυναικών για ισότητα και δικαοσύνη ,γυναίκες επώνυμες και ανώνυμες ,εργάτριες,επιστήμονες,αγωνίστριες……….
Γιατί πάντα ήταν δύσκολα για τις γυναίκες αλλά παρ’ όλα αυτά υπήρξε μια Κολλοντάι,μια Λούξεμπουργκ,μια Κλάρα Τσέτκιν,μια Κιουρί ,μια Ρίτα Λεβί Μονταλτσίνι ,μια Έλλη μια Μαρία ,μια Χαρούλα ,μια Ελένη ,μια Γεωργία……….
Εύχομαι να έρθει η μέρα που θα πάψουμε να γιορτάζουμε παγκόσμιες ημέρες γιατί δεν θα υπάρχει πια ο λόγος να τις γιορτάζουμε και δεν θα μιλάμε πια για άντρες και γυναίκες αλλά μόνο γι’ ανθρώπους.