No Place on Earth. (2012 ………..

εκδήλωση προβολή του ντοκιμαντέρ No Place on Earth. (2012

H Ισραηλιτική Κοινότητα Θεσσαλονίκης, με την υποστήριξη του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, διοργανώνει την Τετάρτη 14 Μαΐου 2014, και ώρα 18.30 στην αίθουσα Παύλος Ζάννας (Κινηματογράφος Ολύμπιον) την προβολή του ντοκιμαντέρ No Place on Earth.
No Place on Earth. (2012). Τον Οκτώβριο του 1942, η Έστερ Στέρμερ, μέλος της Εβραϊκής κοινότητας της Ουκρανίας, προσπαθεί απεγνωσμένα να σώσει την οικογένειά της από τη μανία εξόντωσης των Ναζί. Μαζί με άλλα μέλη της εβραϊκής κοινότητας, παραμένουν κρυμμένοι κάτω από τη γη για σχεδόν ενάμιση χρόνο. Είναι το μεγαλύτερο διάστημα υπόγειας διαμονής χωρίς διακοπή που έχει καταγραφεί ποτέ. Αυτή η συγκλονιστική ιστορία βρήκε στο φως, όταν ένας εξερευνητής σπηλαίων, ο κυπριακής καταγωγής Chris Nicola, σκόνταψε πάνω σε κατάλοιπα που είχαν αφήσει πίσω τους οι κάτοικοι των σπηλαίων, κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Μέτα από εκτεταμένη έρευνα και αποφασιστικότητα, ο Nicola καταφέρνει να εντοπίσει μερικούς από τους επιζώντες και τους δίνει την ευκαιρία να μοιραστούν την απίστευτη ιστορία τους.

Η προβολή διοργανώνεται σε συνεργασία με την Πρεσβεία του Καναδά στην Αθήνα και η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό.

 

Νύχτα και ομίχλη……

Με αφορμή το θάνατο(1-3-2014) του σκηνοθέτη Αλέν Ρενέ (Alain Resnais) ,σκηνοθέτη του« Χιροσίμα αγάπη μου »,«πέρυσι στο Μάριενμπαρ »και «Providence»,σκηνοθέτη στενά συνδεδεμένου με το κινηματογραφικό ρεύμα του Nouvelle Vaque  ας δούμε το ντοκυμαντέρ του« Νύχτα και ομίχλη» που έχει σαν θέμα το Ολοκαύτωμα …………

δυστυχώς το βίντεο που είχε ολόκληρο το ντοκυμαντέρ αφαιρέθηκε ,και δεν βρήκα άλλο που να δείχνει ολόκληρο το ντοκυμαντέρ.έτσι έβαλα αυτό σαν μικρό δείγμα ………….

Oldest Living Pianist, Holocaust Survivor, Alice Herz-Sommer

Πέθανε την Κυριακή στο Λονδίνο ,η πιο γηραιά ,όπως εκτιμάται επιζήσασα του Ολοκαυτώματος.Μουσικός γεννημένη στην Πράγα το 1903 ,επιβίωσε από το στρατόπεδο Τερεζίενσταντ που την είχαν οι Ναζί, ωστόσο ο άνδρας της και η μητέρα της δεν τα κατάφεραν .Ο γιος της Ραφαέλ επέζησε του πολέμου κι έγινε καταξιωμένος μουσικός.Πέθανε το 2001 .

Έζησε για κάποιο διάστημα στο Ισραήλ και αργότερα μετακόμισε μόνιμα στην Βρετανία .

Ο εγγονός της επιβεβαίωσε τον θάνατό της λέγοντας:« Η Άλις Σόμερ απεβίωσε ειρηνικά σήμερα το πρωί ,στο κρεβάτι της ,κοντά στην οικογένειά της .Πολλά έχουν γραφτεί γι’ αυτήν ,αλλά για εμάς που την ξέραμε καλά ήταν η αγαπημένη μας Τζίτζι.Μας αγαπούσε πολύ, γελούσαμε όλοι μαζί και μας δίδαξε την αγάπη για την μουσική.Αποτέλεσε έμπνευση και ο κόσμος μας θα είναι φτωχότερος χωρίς αυτήν.»

Το ντοκυμαντέρ που εξιστορεί τη ζωή της με τίτλο «The lady in  number  6» έχει προταθεί για Όσκαρ καλύτερου ντοκυμαντέρ μικρού μήκους.

 

Ντοκυμαντέρ του Χίτσκοκ……….

Ένα ντοκυμαντέρ που δεν έχει προβληθεί ως σήμερα έκανε πρεμιέρα στις 8 Ιανουαρίου. σύμφωνα με την independent …..

Το ντοκυμαντέρ με θέμα την απελευθέρωση των κρατουμένων από τα ναζιστικά  στρατόπεδα συγκέντρωσης το 1945 το σκηνοθέτησε ο Άλφρεντ Χίτσκοκ .Η ταινία που αποκαθίσταται από Βασιλικό πολεμικό μουσείο στο Λονδίνο δεν έφτασε ποτέ στις κινηματογραφικές αίθουσες ,εξ’ αιτίας της αλλαγής του πολιτικού κλίματος μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, σύμφωνα με τον Τόνι Χάγκιθ τον έφορο του Μουσείου.

Όταν ανακάλυψαν τα στρατόπεδα οι Αμερικανοί και οι Βρετανοί ήθελαν να δείξουν την ταινία για να μάθει ο κόσμος τι συνέβαινε εκεί και ν’ αναγκάσουν τον Γερμανικό λαό ν’ αποδεχτεί την ευθύνη του για το έγκλημα κατά του εβραϊκού στοιχείου και της ανθρωπότητας.Επειδή όμως το ντοκυμαντέρ,που αποτελείται από υλικό που μαγνητοσκοπούσαν Βρετανοί και Σοβιετικοί  καθυστέρησε να ολοκληρωθεί, οι σύμμαχοι αποφάσισαν μέχρι το 1945 , ότι η ανοικοδόμηση θ’ αργούσε και δεν θα διευκολυνόταν αν υπενθύμιζαν στους Γερμανούς την ενοχή τους,σύμφωνα με το Χάγκιθ.

Ο Σίντνεϋ Μπερνστάιν φίλος του Χίτσκοκ ,λέει πως ο Χίτσκοκ είχε τόσο σοκαριστεί από τις εικόνες, που επί μια εβδομάδα δεν μπορούσε να εργαστεί.

Πέντε από  τις έξι πομπίνες εντοπίστηκαν στο μουσείο τη δεκαετία του 1980 και μια ημιτελης εκδοχή του είχε παρουσιαστεί στο φεστιβάλ του Βερολίνου το 1984.

Το 1985 είχε προβληθεί και απο αμερικανικό δίκτυο PBS.

Το βασιλικό μουσείο αποκατέστησε με ψηφιακή τεχνολογία για να το δείξει με την εκδοχή του Χίτσκοκ και ανακάλυψε και την έκτη πομπίνα που υπολειπόταν………….

Ruins/ Ερείπια

Σήμερα είναι η πρεμιέρα του RUINS στη Θεσσαλονίκη στην αίθουσα τελετών του του Α.Π.Θ στις 19:00. Η είσοδος είναι ελεύθερη.

Ένα ντοκυμαντέρ για την συγκλονιστική υπόθεση ποινικοποίησης του HIV στην Ελλάδα.

Η εξιστόρηση της δίωξης των οροθετικών γυναικών ,οι οποίες προσήχθησαν από την ελλ. αστυνομία ,υπέστησαν εξαναγκαστικούς ελέγχους για HIV ,προφυλακίστηκαν για κακούργημα και τελικά διαπομπεύτηκαν  όταν οι φωτογραφίες και τα προσωπικά τους δεδομένα δόθηκαν στη δημοσιότητα ,λίγες μέρες πριν τις εθνικές εκλογές του 2012.

Την Κυριακή στις 15 του μήνα ήταν η πρεμιέρα στην Αθήνα και σήμερα 17 στην Θεσσαλονίκη.

Ένα ντοκυμαντέρ σε σκηνοθεσία  της Ζωής Μαυρουδή.

«Μιλούν στο ντοκυμαντέρ ,γιατροί, ερευνητές και ακτιβιστές που εμβάθυναν στα στοιχεία της υπόθεσης και  ξεσκεπάζουν όλο αυτό το κάλυμα της κυβερνητικής υποκρισίας. Τα δε αποσπάσματα από τα τηλεοπτικά δελτία και τις εκπομπές εκείνων των ημερών, με τις τραγικές φιγούρες των άρρωστων γυναικών να δημοσιοποιούνται και τους παρουσιαστές να αναπαράγουν και να φουσκώνουν ακόμη περισσότερο την προπαγάνδα και το κυνήγι των μαγισσών, αποτυπώνουν τον ζόφο που αποπνέει το κυρίαρχο μιντιακό σύστημα στις μέρες του μνημονίου>

Λόγια της Αγγελικής Μπούμπουκα στην Ελευθεροτυπία.

 

http://ruins-documentary.com/  πληροφορίες για το ντοκυμαντέρ εδώ.