Δώσε μου.

_MG_2418

θα ήθελα να ήμουν

γλάρος

ψαράς στις ακτές της Κίνας

να είχα ένα γαλάζιο

ποδήλατο

μετεωρίτης

κύμα

οροσειρά

φτερό

.

να μην έγραφα ποιήματα

ώ σίγουρα να μην έγραφα ποιήματα

θα ήθελα να ήμουν αέρας

του Απρίλη

λιβάδι

να μην κοίταζα κάτω

να φύτευα τουλίπες στην

Ινδία

γαλαξίας

φως

τραμπάλα

.

να μην έγραφα ποιήματα

ώ σίγουρα να μην έγραφα ποιήματα.

Νίκος Σφαμένος «Αυτά που γράφτηκαν κάτω από βρώμικο φως»

από εδώ:

https://www.dropbox.com/s/olwd4cmwpam395t/%CE%91%CF%85%CF%84%CE%AC%20%CF%80%CE%BF%CF%85%20%CE%B3%CF%81%CE%AC%CF%86%CF%84%CE%B7%CE%BA%CE%B1%CE%BD%20%CE%BA%CE%AC%CF%84%CF%89%20%CE%B1%CF%80%CF%8C%20%CE%B2%CF%81%CF%8E%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%BF%20%CF%86%CF%89%CF%82%20-%20%CE%9D%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CF%82%20%CE%A3%CF%86%CE%B1%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CF%82.pdf?dl=0

ερωτικό…

_MG_9993

Οι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευτούμε

στο φως

μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου

ένα μενεξέ του Απρίλη

-μα είναι χειμώνας-

μια σταγόνα της αυγής

-μα εδώ είναι έρημος-

 

κοίταξε από το παράθυρό σου

βλέπεις ότι βλέπεις

δεν έχω τίποτα να σου πω

μόνο δώσε μου

μια ηλιαχτίδα του Δεκέμβρη

-μα εδώ έχει χρόνια σκοτάδι-

μια μυγδαλιά

-μα εδώ έχει μόνο πέτρες-

 

κι όμως δώσε μου

δώσε μου

έλα ένα βράδυ μ’ ένα άσπρο φόρεμα και άνθη στα μαλλιά

έλα αυτό το βράδυ με τη σιωπή

έλα

πριν να είναι αργά.

ΝΙΚΟΣ ΣΦΑΜΕΝΟΣ

«Αυτά που γράφτηκαν κάτω από βρώμικο φως»

https://www.dropbox.com/s/olwd4cmwpam395t/%CE%91%CF%85%CF%84%CE%AC%20%CF%80%CE%BF%CF%85%20%CE%B3%CF%81%CE%AC%CF%86%CF%84%CE%B7%CE%BA%CE%B1%CE%BD%20%CE%BA%CE%AC%CF%84%CF%89%20%CE%B1%CF%80%CF%8C%20%CE%B2%CF%81%CF%8E%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%BF%20%CF%86%CF%89%CF%82%20-%20%CE%9D%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CF%82%20%CE%A3%CF%86%CE%B1%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CF%82.pdf?dl=0

εκτόξευση μέσα στη νύχτα..

ε κοίτα

τα άστρα χάνονται στο βαθυγάλαζο τοπίο

και συ περπατάς

οι στιγμές που περίμενες πως κάτι σπουδαίο θα συνέβαινε

ποτέ δεν ερχόταν

-κάτι έχεις μάθει-

ε

θα ‘ρθουν δυσκολότεροι καιροί

γι αυτό φύτεψε ένα κυκλάμινο

ενώ τα πλήθη ουρλιάζουν

οι συγγραφείς μας δεν

λένε τίποτα

ε

άδειασε το ποτήρι σου

χαμογέλα

πάρε ένα ουράνιο τόξο

ένα χάρτη μια σαΐτα

και

εκτοξεύσου

Νίκος Σφαμένος

«Αυτά που γράφτηκαν κάτω από βρώμικο φως»

από εδώ:https://www.dropbox.com/s/olwd4cmwpam395t/%CE%91%CF%85%CF%84%CE%AC%20%CF%80%CE%BF%CF%85%20%CE%B3%CF%81%CE%AC%CF%86%CF%84%CE%B7%CE%BA%CE%B1%CE%BD%20%CE%BA%CE%AC%CF%84%CF%89%20%CE%B1%CF%80%CF%8C%20%CE%B2%CF%81%CF%8E%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%BF%20%CF%86%CF%89%CF%82%20-%20%CE%9D%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CF%82%20%CE%A3%CF%86%CE%B1%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CF%82.pdf?dl=0

Τραγούδι..

οι μούσες κρεμάστηκαν στις ροδακινιές

η θάλασσα μύρισε κάρβουνο

και γω περπατώ

λίγο νέος

λίγο γέρος

λίγο σοφός

λίγο ανίδεος

παραπάνω θλίψη δε χωράει

και να

γίνομαι καλός

γίνομαι κακός

και όλα τα πράγματα του κόσμου

δεν υπάρχουν πια

μόνο περπατώ

μ’ ένα άδειο κεφάλι

μ’ ένα άδειο κορμί

οι λέξεις στερεύουν

η καρδιά πεθαίνει

δεν ξέρω πως συμβαίνει αυτό

δεν υπάρχει κανείς

δεν υπάρχει τίποτα

κρέμομαι στην άρπα μου

ενώ οι μούσες παραπατάνε

τα λιμάνια καίγονται

λίγο τρελός

λίγο δυνατός

λίγο σοφός

λίγο ηλίθιος

περπατώ

«Αυτά που γράφτηκαν κάτω από βρώμικο φως»

Νίκος Σφαμένος

Μπορείτε να διαβάσετε την ποιητική συλλογή εδώ:https://www.openbook.gr/ayta-poy-graftikan-kato-apo-vromiko-fos/

«Αυτά που γράφτηκαν κάτω από βρώμικο φως»

ερωτικό


οι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε
στο φως
μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου
ένα μενεξέ του απρίλη
-μα είναι χειμώνας
-μια σταγόνα της αυγής
-μα εδώ είναι έρημος
-κοίταξε από το παράθυρό σου
βλέπεις ό,τι βλέπεις
δεν έχω τίποτα να σου πω
μόνο δώσε μου
μια ηλιαχτίδα του δεκέμβρη
-μα εδώ έχει χρόνια σκοτάδι
-μια αμυγδαλιά
-μα έχει μόνο πέτρες-
κι όμως δώσε μου
δώσε μου
έλα ένα βράδυ μ ένα άσπρο φόρεμα και άνθη στα μαλλιά
έλα αυτό το βράδυ με τη σιωπή
έλα
πριν να είναι αργά

πες όχι


στους εκδότες
στις λογοτεχνικές συγκεντρώσεις
στη σύγχρονη μόδα
στα μεγάλα πρόσωπα
πες όχι
στα ολονύκτια πάρτι
στην άνεση
στους ποιητές
στις κολακευτικές επιστολές
στη τηλεόραση
τα καταναλωτικά προγράμματα
άνοιξε την αυλή σου
φύτεψε ένα χρυσάνθεμο
μόνος τα μεσάνυχτα
η μουσική ηχεί στ’αυτιά μου
και μια πολιτεία ξυπνά στα χείλη μου
απέναντι ο Ντοστογιέφσκι
μου χαμογελά

Ποιητική συλλογή του Νίκου Σφαμένου

πηγή: https://www.openbook.gr/ayta-poy-graftikan-kato-apo-vromiko-fos/