ΤΟ ΡΕΚΒΙΕΜ ΤΗΣ ΤΕΡΕΖΙΝ.

Το 3ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ ερασιτεχνικού Θεάτρου του Δήμου Μονεμβασίας παρουσίασε μεταξύ άλλων και το θεατρικό «Το Ρέκβιεμ της Τερεζίν» του Γιόζεφ Μπορ. Θεατρική διασκευή αποφοίτων σχολής θεάτρου «Δήλος» της Δήμητρας Χατούπη.

Το έργο παρουσιάστηκε από το « Θεατρικό Εργαστήρι Παγκύπριου Λυκείου Λάρνακας».

Τα παιδιά ήταν καταπληκτικά, έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους για ν’ αποδώσουν το κλίμα του στρατοπέδου και τα συναισθήματα των ανθρώπων που βρίσκονται ξαφνικά έγκλειστοι στο στρατόπεδο κάτω από βάρβαρες, μη ανθρώπινες καταστάσεις.

Λίγα λόγια για το έργο: Το στρατόπεδο της Τερεζίν , κοντά στην Πράγα, χρησιμοποιόταν από τους Ναζί για να δημιουργηθεί στη διεθνή κοινή γνώμη η εντύπωση ότι οι Εβραίοι περνούν…. καλά, ζώντας σε κάτι σαν θέρετρο, θεωρητικά παρείχε καλή διαμονή, επαρκή σίτιση, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε διάσημους κυρίως Εβραίους καλλιτέχνες από όλη την Ευρώπη, στους οποίους δινόταν η υπόσχεση ότι θα επιβιώσουν.

Το έργο που βασίστηκε σε γεγονότα και φρικαλεότητες που βίωσε ο ίδιος ο συγγραφέας στο στρατόπεδο Τερεζίν, παρουσιάζει την παράσταση που ετοιμάζουν οι έγκλειστοι κατ’ εντολήν των διοικητών του στρατοπέδου για την επίσκεψη του Ερυθρού Σταυρού στις 23 Ιουνίου 1944. Αντιμέτωποι με τον βέβαιο θάνατο οι άνθρωποι αυτοί κλήθηκαν να δημιουργήσουν για τελευταία φορά!

Μια ύστατη προσπάθεια επιβίωσης, μια μουσικοχορευτική παράσταση ως απάντηση στη βαρβαρότητα και το φόβο.

Οι εντυπώσεις μου ήταν πολύ καλές και από την παράσταση και από τον κόσμο που παρακολούθησε. Επειδή έχω παρακολουθήσει πολλές εξωτερικές παραστάσεις στην περιοχή της Λακωνίας και έχω αγανακτήσει από το επίπεδο των ανθρώπων, περίμενα κάτι παρόμοιο και αυτή τη φορά. Όμως έπεσα έξω, γιατί δεν υπήρχαν θόρυβοι κατά την παράσταση, ούτε πέρα δώθε και κριτς κρατς από πατατάκια και γαριδάκια. Οι άνθρωποι καταχειροκρότησαν τα παιδιά στο τέλος της παράστασης. Δεδομένου του θέματος του έργου και της περιοχής που παρουσιάστηκε, μια κατ’ εξοχήν συντηρητική και αντισημιτική περιοχή, το θεωρώ μια σημαντική στιγμή αυτή την παράσταση.

Ο σκηνοθέτης Ramiro Ramirez στο τέλος της παράστασης, αφού ευχαρίστησε τον κόσμο, επισήμανε ότι πρέπει να επαγρυπνούμε για τον φασισμό. Ότι όπως ήταν οι Εβραίοι τα θύματα, σε αυτή τη θέση μπορεί να βρεθεί ο καθένας σε ανύποπτο χρόνο. Και αν δεν είμαστε αλληλέγγυοι με τους ανθρώπους που διώκονται, όταν θα έρθει η σειρά μας, δεν θα είναι εκεί κανείς για να μας βοηθήσει…