ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ

IMG_8765

Ω ΣΕ ΠΟΙΑΝ ΑΝΟΙΞΗ

Ω σε ποιάν άνοιξη

ποιό τραγούδι χιονισμένο

ανοίγει τα μεγάλα μάτια του

πουλιά με γαλάζια μαύρα φτερά

μια λάμψη από παγωνιά

                       αθάνατη

γιαλιστερή σα μαχαίρι

ω απέραντα παιδικά μου

                             χρόνια

ω απέραντή μου τώρα

με αίμα

νεότητα

ΜΙΛΤΟΣ ΣΑΧΤΟΥΡΗΣ

ΣΦΡΑΓΙΔΑ

Ή

Η ΟΓΔΟΗ ΣΕΛΗΝΗ

1964

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ

Ο ήλιος είναι πράσινος

τα δέντρα καίνε

περιμένουνε τα χελιδόνια

οι σιδερένιες μας χελιδονοφωλιές

δε μας γελάνε πια με τα λουλούδια

μας στοίχισαν τα χέρια και τα πόδια μας

τώρα τα χέρια και τα πόδια μας

κρέμονται στα δέντρα.

ΜΙΛΤΟΣ ΣΑΧΤΟΥΡΗΣ

ΤΑ ΣΤΙΓΜΑΤΑ 1962

Advertisements

ΣΤΙΓΜΕΣ

img_7892

Ο εραστής

άρρωστο ψάρι

όπου να’ ναι

θα πάει στον ουρανό

*

κόλαση

με τόσο φως

δεν το περίμενα

στρίβοντας τη γωνιά

ν’ αντικρίσω

το μαύρο κόκκινο .

*

τη νύχτα

κλεισμένος

 σε κλουβιά βροχής

σιγά σιγά

με θανατώνουν

τα πουλιά

*

και το πρωί

αν τα πουλιά που μου στελνει

ο Θεός

είναι πάλι μαύρα

τα βάφω

πράσινα

κίτρινα

κόκκινα.

*

όμως μια μέρα

θα’ ρθει μια συννεφιά

παντοτινή.

*

κυπαρίσσι

κόκκινο

 δέρμα

της ψυχής

*

ένα γλυκό χέρι

σπασμένο

πεταμένο

στις πέτρες

στο δρόμο

στο χάος

*

καληνύχτα

ΜΙΛΤΟΣ ΣΑΧΤΟΥΡΗΣ

ΤΑ ΣΤΙΓΜΑΤΑ 1962

Ο ΚΑΦΚΑ ΚΑΙ ΤΑ ΨΑΡΙΑ.

img_6691

Στην φωτογραφία του Κάφκα που έχω κολλήσει

στον καθρέφτη της κάμαράς μου, έβαλα δεξιά

κι αριστερά από ένα ψάρι.

Γιατί ο Κάφκα αγαπούσε τα ψάρια και δεν τα

έτρωγε.

Το χειμώνα μαζί με τα ψάρια έκανε μπάνιο

στο κρύο νερό μιας λίμνης, όπως κι ένας

άγιος πρόγονός του, που έσπαζε τον πάγο της

λίμνης κι έμπαινε μέσα.

Άλλωστε η αγάπη του για τα ψάρια φάνηκε

και στο θάνατό του. Τον τελευταίο καιρό

δε μιλούσε, έγραφε ό,τι ήθελε να πει κι ο θά-

νατός του έμοιασε με θάνατο ψαριού που το βγάλαν στη στεριά.

Πέθανε γιατί δεν μπορούσε πια ν’ αναπνεύσει.

Κι ας είναι ευλογημένη η Dora Dymant

ΜΙΛΤΟΣ ΣΑΧΤΟΥΡΗΣ

ΕΚΤΟΠΛΑΣΜΑΤΑ (1986)

Dora Dymant: η νέα κοπέλα που έζησε με τον Κάφκα τον τελευταίο χρόνο της ζωής του και παραστάθηκε στοργικά στον θάνατό του

Ο τρελός λαγός………

Γύριζε στους δρόμους ο τρελός λαγός

γύριζε στους δρόμους

ξέφευγε απ’ τα σύρματα ο τρελός λαγός

έπεφτε στις λάσπες

 

Φέγγαν τα χαράματα, ο τρελός λαγός

άνοιγε η νύχτα

στάζαν αίμα οι καρδιές ,ο τρελος λαγός

έφεγγε ο κόσμος.

 

Βούρκωναν τα μάτια του ο τρελός λαγός

πρήσκονταν η γλώσσα

βόγγαε μαύρο έντομο .ο τρελός λαγός

θάνατος στο στόμα.

 

ΜΙΛΤΟΣ ΣΑΧΤΟΥΡΗΣ

 

Ο ίδιος όταν ρωτήθηκε ποιός είναι ο τρελός λαγός ,χαμογέλασε και είπε :Εγώ είμαι ο τρελός λαγός.

Εγώ θα έλεγα διαβάζοντας το ποίημα πως αυτές οι εφιαλτικές εικόνες που περιγράφει ο ποιητής δείχνουν την εικόνα της εποχής μας που κι αυτή εφιαλτική είναι.Δείχνουν την αγωνία των ανθρώπων ,(όσων έχουν απομείνει άνθρωποι ) μέσα στην παράνοια της εποχής να επιβιώσουν  μέσα στο ανελέητο κυνηγητό που υφίστανται και στην προσπάθειά τους να κρατηθούν άνθρωποι. Μια εποχή που ματώνει διαρκώς..´Ισως αυτό το« θάνατος στο στόμα »,να δείχνει το τέλος του λόγου ,του ανθρώπινου λόγου ,του λόγου της αγάπης και της κατανόησης.