Περί θεάματος…………..

Το θέαμα είναι η άλλη όψη του χρήματος:το αφηρημένο γενικό ισοδύναμο όλων των εμπορευμάτων.Αλλά αν το χρήμα εξουσίασε την κοινωνία σαν αναπαράσταση της κεντρικής ισοδυναμίας ,δηλαδή του ανταλλάξιμου χαρακτήρα πλήθους αγαθών ,των οποίων η χρήση παρέμεινε μη συγκρίσιμη ,το θέαμα αποτελεί το σύγχρονο αναπτυγμένο συμπλήρωμά του,όπου η ολότητα του εμπορευματικού κόσμου ,εμφανίζεται ενιαία σαν μια γενική ισοδυναμία απέναντι σε αυτό που το σύνολο της κοινωνίας μπορεί να είναι και να κάνει.Το θέαμα είναι το χρήμα το οποίο κοιτάμε μόνο ,γιατί ήδη μέσα του το σύνολο της χρήσης έχει ανταλλαγεί με το σύνολο της αφηρημένης αναπαράστασης .Το θέαμα δεν είναι μονάχα ο υπηρέτης της ψευδοχρήσης ,είναι ήδη μέσα του ,η ψευδοχρήση της ζωής.

———

Τη στιγμή της οικονομικής  αφθονίας, το συγκεντρωμένο αποτέλεσμα της κοινωνικής εργασίας, καθίσταται φανερό και υποτάσσει κάθε πραγματικότητα στη φαινομενικότητα ,που αποτελεί τώρα προϊόν της .Το κεφάλαιο δεν είναι τώρα πια το αόρατο κέντρο που διευθύνει τον τρόπο παραγωγής : η συσώρευσή του το εξαπλώνει στα ακραία όρια με τη μορφή αισθητών αντικειμένων .Η κοινωνία σε όλη της την έκταση είναι το πορτρέτο του.

Γκυ Ντεμπόρ

«Η κοινωνία του θεάματος»

Εποχή χωρίς γιορτή…….

P3200607 by christinehag
P3200607, a photo by christinehag on Flickr.

Αυτή η εποχή που επιδεικνύει στον εαυτό της ,το χρόνο της ,κυρίως σαν ξαφνική επιστροφή πολλαπλών εορτασμών ,είναι εξίσου μια εποχή χωρίς γιορτή.Εκείνο που μέσα στον κυκλικό χρόνο ,ήταν η στιγμή της συμμετοχής μιας κοινότητας στο πολυτελές ξόδεμα της ζωής ,είναι αδύνατο για μια κοινωνία χωρίς κοινότητα και χωρίς πολυτέλεια.όταν οι εκχυδαϊσμένες ψευδο-γιορτές της,παρωδίες του διαλόγου και του χαρίσματος ,προτρέπουν σε μια πρόσθετη οικονομική δαπάνη ,δεν προκαλούν παρά την απογοήτευση που διαρκώς αντισταθμίζεται από την υπόσχεση μιας νέας απογοήτευσης .Ο χρόνος της σύγχρονης επιβίωσης πρέπει να κομπάζει, μέσα στο θέαμα ,τόσο περισσότερο όσο πιο υποτιμημένη είναι η αξία χρήσης του .Η πραγματικότητα του χρόνου αντικαταστάθηκε από την διαφήμιση του χρόνου.

Γκυ Ντεμπόρ «κοινωνία του  θεάματος»

Τουρισμός………..

Ο Τουρισμός , η ανθρώπινη κυκλοφορία θεωρημένη σαν κατανάλωση, όντας υποπροϊόν της κυκλοφορίας των εμπορευμάτων ,υποβιβάζεται ,κυρίως στην ευχαρίστηση να επισκέπτεσαι εκείνο που έγινε κοινότοπο.Η οικονομική διευθέτηση της σύχνασης σε διάφορους χώρους ,αποτελεί από μόνη της εγγύηση της ισοδυναμίας τους.Ο ίδιος εκσυγχρονισμός ,που αφαίρεσε το χρόνο απ’ το ταξίδι ,του αφαίρεσε  επίσης  και την πραγματικότητα του χώρου…

 

Γκυ Ντεμπόρ

«η κοινωνία του θεάματος»

Μόδα και στυλ………

Κάτω από τις φαινομενικές μόδες, που αυτοκαταργούνται και ανασυντίθενται στην άστατη επιφάνεια του ψευδο-κυκλικού θεωρημένου χρόνου ,το επιβλητικό στυλ της εποχής βρίσκεται πάντα μέσα σ’ αυτό που προσανατολίζεται απ’ την έκδηλη και ταυτόχρονα αθέατη αναγκαιότητα της επανάστασης.

Γκυ ΝτεΜπορ

«Η κοινωνία του θεάματος»

Κοινωνία και θέαμα

Στο μέτρο που η κοινωνία ονειρεύεται την ανάγκη ,το όνειρο γίνεται αναγκαίο.

Το θέαμα είναι ο εφιάλτης της σύγχρονης αλυσοδεμένης  κοινωνίας,που δεν εκφράζει τελικά παρά την επιθυμία της να κοιμηθεί.

Το θέαμα είναι ο φρουρός αυτού του ύπνου.

…………………………………………….

Στη ρίζα του θεάματος βρίσκεται η πιο παλιά κοινωνική εξειδίκευση,η εξειδίκευση της εξουσίας.Έτσι το θέαμα είναι μια εξειδικευμένη δραστηριότητα που μιλάει για λογαριασμό όλων των άλλων.Είναι η διπλωματική εκπροσώπηση της ιεραρχικής κοινωνίας ενώπιον  του εαυτού της ,όπου κάθε άλλος λόγος έχει εξωστρακιστεί.Το πιο σύγχρονο εγώ είναι επίσης και το πιο αρχαϊκό…….

Γκυ Ντεμπόρ «η κοινωνία του θεάματος»

Η κοινωνία του θεάματος

Η κοινωνία που στηρίζεται στη σύγχρονη βιομηχανία δεν είναι τυχαία ή επιφανειακά θεαματική ,είναι θεμελιωδώς θεαματιστική.Μέσα στο θέαμα εικόνα της άρχουσας οικονομίας,ο σκοπός δεν είναι τίποτα ,η ανάπτυξη είναι το παν.Το θέαμα δε θέλει να καταλήξει πουθενά αλλού παρά στον ίδιο του τον εαυτό.

………………………..

Σαν απαραίτητο στολίδι των αντικειμένων που παράγονται σήμερα ,σαν γενική έκθεση της λογικής του συστήματος και σαν προηγμένος οικονομικός τομέας που διαπλάθει άμεσα μια αυξανόμενη πληθώρα εικόνων αντικειμένων ,το θέαμα είναι η κύρια παραγωγή της σημερινής κοινωνίας.

…………………………….

Το θέαμα υποτάσσει τους ζωντανούς ανθρώπους,στο μέτρο που η οικονομία τους έχει ολοκληρωτικά υποτάξει .Δεν είναι τίποτα άλλο από την οικονομία που αναπτύσσεται για τον εαυτό της .Είναι η πιστή αντανάκλαση της παραγωγής αντικειμένων και η μη πιστή αντικειμενοποίηση των παραγωγών.

………………………………………….

Ο εργαζόμενος δεν παράγει τον εαυτό του ,αλλά παράγει μια ανεξάρτητη δύναμη Η επιτυχία αυτής της παραγωγής ,η αφθονία της ,ξαναγυρίζει στον παραγωγό σαν αφθονία της αποστέρησης.

Με την συσσώρευση των αλλοτριωμένων προϊόντων του αποξενώνεται από τον χωρόχρονο του κόσμου του .Το θέαμα είναι ο χάρτης αυτού του νέου κόσμου ,χάρτης που καλύπτει την επικράτειά του .Οι ίδιες οι δυνάμεις που μας έχουν διαφύγει,μας επιδεικνύονται σ’ όλη τους την ισχύ.

ΓΚΥ ΝΤΕ ΜΠΟΡ (Από την« κοινωνία του θεάματος»)

Θέαμα και απάτη……….

……………..Ο Στάλιν ,όπως και το εμπόρευμα που πέρασε η μόδα του ,καταγγέλονται απ’ αυτούς τους ίδιους που το επέβαλαν.Κάθε νέο ψέμα της διαφήμισης είναι επίσης η ομολογία του προηγούμενου ψέματός της .Κάθε κατάρρευση μιας μορφής ολοκληρωτικής εξουσίας αποκαλύπτει την απατηλή κοινότητα που την επικροτούσε ομόφωνα και που δεν ήταν παρά ένα συνοθύλευμα από μοναξιές χωρίς αυταπάτες.

Γκυ Ντεμπόρ

«Η κοινωνία του θεάματος»

Εικόνα

Θέαμα και σύγχρονη εποχή…

P3200607 by christinehag
P3200607, a photo by christinehag on Flickr.

όλη η ζωή των κοινωνιών στις οποίες κυριαρχούν οι σύγχρονες συνθήκες παραγωγής εκδηλώνεται σαν μια τεράσστια συσσώρευση θεαμάτων.Ό,τι είχε άμεσα βιωθεί απομακρύνθηκε σε μια αναπαράσταση……
Γκυ Ντε Μπορ
«η κοινωνία του θεάματος»