Ποίημα στο Θεό και στον άνθρωπο…

images

Θεέ,

Θεέ,αρχικά δεν είναι σ’ εσένα Θεέ που μιλώ.,

δεν είναι στο Θεό που μιλώ,

Θεέ,στην ανυπαρξία σου μιλώ,

εκσφενδονίζω ευθεία τα μάτια μου σαν πέτρες,

όχι κατά πάνω σου,εκσφενδονίζω κατευθείαν τα δυό μου μάτια προς

κάθε κατεύθυνση,

κατευθείαν προς κάθε κατεύθυνση,όπου δεν είσαι

σαν πέτρες,εκσφενδονισμένες μέσα στο κενό όμως

σα χαμένες σφαίρες..

εκσφενδονίζω τη φωνή μου σαν πέτρα προς κάθε κατεύθυνση,

κατευθείαν σε κάθε κατεύθυνση όπου δεν είσαι,

εκσφενδονίζω τη φωνή μου μέσα σ’ όλο το σύμπαν,όμως Θεέ,

σε κανένα μέρος ,αυτί δεν έχεις.

Θεέ ,Θεούλη,,αναθεματισμένε Θεούλη μου,

χωρίς γενειάδα,

χωρίς μαλλιά,

χωρίς μια τρίχα.

Δεν είσαι καλός,μήτε αγιασμένος,μήτε αναθεματισμένα καλός,

αναθεματισμένε Θεούλη,δε βλασφημώ,

γέροντα χωρίς ηλικία, κουφέ χωρίς αυτί,

σε δέομαι πολύ λιγότερο επιπλέον.

Δεν έχεις μάτι Θεού ,Θεέ,

ούτε χέρι Θεού,Θεέ,

μήτε πόδι Θεού,μήτε κοιλιά Θεού,

μήτε δέρμα Θεού,Θεέ.

Θεέ χωρίς άνθρωπο

Θεέ χωρίς διιάβολο

Θεέ χωρίς Θεό.

[……..]

Ταλαίπωρε αναθεματισμένε Θεούλη του τίποτα!

δεν είναι δικό σου το λάθος,εάν έχεις αυτή την τριχωτή βρωμόφατσα

άσπρη και ροδαλή άνοιας ζαχαρωτής,

είναι αυτό το κάθαρμα που ζωγράφισε αυτό το σκατό,

είναι αυτός ο παπάς που σε κόλλησε στον ουρανό,

με τον Ανόητο Πόθο του για Παγκόσμιο Φωτισμό,

αυτός είναι που σου μπογιάτισε αυτή την ξεμωραμένη φάτσα

κατ’ εικόνα του,το απαίσιο γερόντιο

χαλώντας και ξεχαλώνταςτα σκληρά μέτωπα των ανθρώπων

per omnia saecula saeculorum {εις τους αιώνας των αιώνων}

RENÉ DAUMAL

Εφιαλτικές εικόνες………..

Άνοιξη είναι ,γύρω ομορφιά,λουλούδια και πουλάκια που τραγουδούν κ.λ.π ,κ.λ.π…….

Που τις είδες τις εφιαλτικές εικόνες θα μου πεις;Κι όμως όπου κι αν κοιτάξω όλα με τρομάζουν.Αν αρχίσω απο το F.B ,αηδίασα αυτές τις μέρες από την ιερή κατάνυξη των πιστών ,με τα λιγωμένα λόγια τύπου :«τι μελαγχολικά χτυπούν οι καμπάνες »«ακόμα κι ουρανός κλαίει για το θείο δράμα» και άλλες τέτοιες αηδίες.Η τηλεόραση στο ίδιο μοτίβο.Άκουσα και τους αφορισμούς ενός«ιερωμένου » (τρόπος του λέγειν δλδ) εναντίον του κυρίου Δήμου γιατί οι απόψεις του δεν του άρεσαν.Μέλι έσταζε το στόμα του ,άγιος άνθρωπος.Δεν τολμάς να πεις τίποτα που δεν είναι στα μέτρα τους.Μονάχα τα καλά παιδιά της Χ.Α έχουν δημοκρατικά δικαιώματα ,όλοι οι άλλοι τσιμουδιά.Άλλωστε τι δίδαξε ο Χριστός; Δουλοπρέπεια .Πίστευε και μη ερεύνα.Δεν χρειάζεται να σκεφτόμαστε και πολύ,αυτό είναι έργο του Σατανά,του Εωσφόρου.Γιατί αν σκέφτεσαι και πολύ θ’ αμφισβητήσεις.και αν αμφισβητήσεις τίθεται υπό αμφιβολία η εξουσία ,εκκλησιαστική και μη.

Είπα κι εγώ λοιπόν η γυναίκα να βγω να ψωνίσω κανένα ζαρζαβατικό μη μείνουμε και νηστικοί ,και να πιω ένα καφέ μήπως και ξεχαστώ.Στον καφενέ λοιπόν πιάσαμε κουβέντα μ’ ένα παλιό γνωστό και φίλο και μέσα από τη συζήτηση για τον καφέ και την ιστορία του ,αναγκαστικά η κουβέντα πήγε στην Τουρκία και στα ελληνοτουρκικά .Είπαμε διάφορα κι εγώ νόμιζα πως αφού ο πατέρας του είναι πρόσφυγας ,ίσως να είχε κάποια μνησικακία και δεν έκανα εκτενή αναφορά.Είπα όμως πως η ιστορία δεν είναι έτσι όπως την διαβάζουμε για να δω που θα καταλήξει.Πήρε λοιπόν το λόγο και μου είπε.«Όταν ήμουν μικρός ο πατέρας μου , μου έλεγε ιστορίες για την εκστρατεία των Ελλήνων κι εγώ τα άκουγα σαν παραμύθι.Ό ελληνικός στρατός όπου έμπαινε ,βίαζε και σκότωνε .Ο ίδιος θυμόταν στρατιώτες που είχαν τσαντάκια για να βάζουν τον καπνό που τα κρεμούσαν πάνω τους.Το υλικό που χρησιμοποιούσαν για να φτιάξουν αυτά τα τσαντάκια ήταν δέρμα από το στήθος των γυναικών που αφού τις βίαζαν ,τις σκότωναν και έκοβαν τα στήθη τους και έκαναν τα τσαντάκια γιατί ήταν αδιάβροχα.Αφού λοιπόν ο καφές μου έκατσε στο λαιμό μετά απ’ αυτό έφυγα κι εγώ να πάω σπίτι.Λίγο πριν φτάσω βλέπω ένα φορτηγάκι να τρέχει κι ένα αρνάκι στην καρότσα του να προσπαθεί να κρατηθεί όρθιο .Δεμένο μ’ ένα χοντρό σκοινί από το λαιμό ,φώναζε απελπισμένα .Η φωνή του σου έσκιζε τα σωθικά.Ήταν κατατρομαγμένο.Ίσως να είχε καταλάβει το τέλος του .

Αγανακτισμένη αναρωτήθηκα :τί είδους πλάσματα είμαστε ;έχουμε καθόλου ανθρωπιά μέσα μας .Αξίζει να λεγόμαστε άνθρωποι;Έχουμε ξεφύγει από το Μεσαίωνα .Έγινε το μυαλό μου και η καρδιά μου ένα κουβάρι και άντε τώρα να συνέλθεις.Κατά τ’ άλλα αύριο είναι ανάσταση κι όλα καλά.Πάλι τα πουλάκια θα τραγουδούν κι ο ήλιος θα λάμπει κι εμείς θα έχουμε σωθεί από την κόλαση [την μετά θάνατο] ,γιατί από αυτή δεν βλέπω να  υπάρχει ελπίδα………….

Μήπως καλύτερα θα ήταν να πάρω τα βουνά ;Λέω τώρα ,μήπως;

«η φωτο είναι του Sebastiao Salgado»

Για τη θρησκεία……….

P8250481 by christinehag
P8250481, a photo by christinehag on Flickr.

Πιθανότατα δεν υπάρχει θεός ,γι’ αυτό σταμάτα ν’ ανησυχείς κι απόλαυσε τη ζωή………

Διαφημιστικό μήνυμα στα Λονδρέζικα λεωφορεία το 2009

Θεός και Πατρίδα είναι άπαιχτη ομάδα.Σπάνε όλα τα ρεκόρ καταπίεσης και αιματοχυσίας.

Λουίς Μπιουνουέλ (1900-1983)
Μεξικανός σκηνοθέτης

Η εμμονή του Χριστιανισμού να βλέπει τον κόσμο άσχημο και κακό ,έχει κάνει τον κόσμο άσχημο και κακό.

Φρίντριχ Νίτσε (1844-1900)
Γερμανός φιλόσοφος

Οι περισσότερες τελετές μου φαίνονται εμπορικές ,αλλά δεν μπορώ να ξεχωρίσω ,αν ο θεός είναι ο χορηγός ή το εμπόρευμα

Mignon McLaughlin Αμερικανίδα αρθρογράφος.

Κάθε φορά που ένας μάγος,ένας ιεροκήρυκας ,ένας ποιητής ,ένας αρχηγός ξεστομίζει ασυναρτησίες ,η ανθρωπότητα ξοδεύει αιώνες αποκρυπτογραφώντας το μήνυμα.

Ουμπέρτο Έκο Ιταλός συγγραφέας.(1932)

Θρησκεία είναι το όπιο του λαού

Καρλ Μαρξ(1818 -1883)
Γερμανός φιλόσοφος

Η μόνη επαφή της ελλ . εκκλησίας με το πνεύμα τα τελευταία εκατό χρόνια ήταν οι αφορισμοί του Ροϊδη ,του Λασκαράτου και του Καζαντζάκη.

Νίκος Δήμου 1935 συγγραφέας και αρθρογράφος

Αν ο θεός δεν παρουσιάζεται στους άθεους ,είναι γιατί φοβάται πως θα τον προσυλητίσουν στην αθεΐα .

Francois Cavanna Γάλλος ευθυμογράφος.

Το μόνο κακό με το να είσαι άθεος είναι ότι δεν έχεις κανέναν να επικαλεστείς στη διάρκεια ενός οργασμού.

Ανώνυμος

Το πρόβλημα, όταν γράφεις για θρησκευτικά θέματα, είναι ότι διατρέχεις τον κίνδυνο να προσβάλεις κάποιους ευσεβείς θρησκευόμενους ανθρώπους, που μετά σε κυνηγάνε με χασαπομάχαιρα.

Dave Barry, 1947-, Αμερικανός δημοσιογράφoς

Εικόνα

Ανάσταση ή επανάσταση;

Άγιες μέρες λέει η εκκλησία αυτές ή μέρες των παθών και θα υιοθετήσω τη δεύτερη ορολογία .Των παθών ναι ,αλλά των δικών μας παθών όχι του υποτιθέμενου θεού που τον σταυρώνουν κάθε χρόνο.Στην πραγματικότητα αυτοί που σταυρώνονται κάθε χρόνο είμαστε όλοι εμείς, που από μικρά παιδιά μας γεμίζουν το κεφάλι με όλες αυτές τις θρησκόληπτες μυθοπλασίες που μόνο σκοπό τους έχουν την πλύση εγκεφάλου του ανθρώπου για να μην ξεσηκώνεται.
Ποτέ δεν θα ξεχάσω στη ζωή μου ,όταν μετά από παράκληση φίλων πήγα μαζί τους για να πάρουμε την κόρη τους από μια κατασκήνωση που διατηρούσε η εκκλησία.Αφού υποστήκαμε μια ισχυρή δόση θρησκευτικής προπαγάνδας καταφέραμε να πάρουμε την μκρή και να φύγουμε.Το δε παιδί ήρθε κατατρομαγμένο και ζητούσε σχεδόν βοήθεια.Είχε υποστεί σοβαρό σοκ από τις ιστορίες που τους έλεγαν καθημερινά περί σατανάδων και άλλων τρομακτικών .
Θυμάμαι κι εγώ τον εαυτό μου ως παιδί την δυσφορία που ένοιωθα ,με όλα τα κατηχητικά σχολεία και τους υποχρεωτικούς εκκλησιασμούς,να περιμένεις ώρες όρθιος ,ανάμεσα σε κεριά και λιβάνια να τελειώσει ο παπάς τη λειτουργία.
Μεγαλώνοντας βέβαια άρχισα να καταλαβαίνω περί τινος ακριβώς πρόκειται και την πρώτη μου επανάσταση σε σχέση με την θρησκεία την έκανα στο Λύκειο .Ο καθηγητής της Θεολογίας ,που ήταν και παπάς ,(ερχότανε σχολείο με τα ράσα) ,βλέποντας την πλήρη αδιαφορία των μαθητών για το μάθημα ,αποφάσισε αντί διαγωνίσματος να γράψουμε ό,τι ερωτήσεις και απορίες έχουμε .
Άρχισα κι εγώ λοιπόν κι έγραψα ένα κατεβατό ολόκληρο και νόμισα πως δεν θα δώσει καμμιά σημασία.
Προς μεγάλη μου έκπληξη την άλλη μέρα ξεχώρισε το γραπτό μου και μου ζήτησε εξηγήσεις.Εγώ τον πρκάλεσα να μου απαντήσει και προς μεγάλη μου έκπληξη είδα πως δεν είχε τίποτα λογικό να μου πει .
Παρόλο που και να κόψουμε ριζικά κάθε σχέση με την εκκλησία ,συνεχίζουμε ωστόσο να ζούμε την διτακτορία της.
Μα θα μου πείτε .Διτακτορία;Αν θες πας εκκλησία ή πιστεύεις.Εγώ θα σας πω,δοκιμάστε να κάνετε ένα αστείο σε σχέση με την θρησκεία.Θα πέσουν να σας φάνε.Άσε που είμαστε υποχρεωμένοι,κουρασμένοι ή όχι ν’ ανεχόμαστε τις τυμπανοκρουσίες και τις ψαλμωδιές με τα μεγάφωνα σε πολλές γιορτές.
Το χειρότερο είναι πως και όλοι αυτοί οι θρησκευόμενοι ,σου απαγορεύουν να κάνεις ακόμα και το πιο καλοκάγαθο αστείο.Με λίγα λόγια αυτοί μπορούν να λένε ό,τι θένε αλλά εσύ όχι.Η ελευθερία σου σταματάει εκεί.Τους προσβάλλεις λέει.
Εξάλλου δεν είναι καθόλου τυχαίο πως όλα αρχίζουν όταν ακόμα είσαι μωρό.Με το που γεννιέσαι σου φέρνουν τον παπά να σε διαβάσει.Σε βαφτίζουν με το ζόρι,σε πάνε εκκλησία ,σου βάζουν τα θρησκευτικά στο σχολείο κ.λ.π.
Τα τελευταία χρόνια ,έχουν αρχίσει και μεγάλο πόλεμο σε όσους κάνουν πολιτικό γάμο ή θέλουν να δώσουν στα παιδιά τους όνομα που δεν ανήκει σε κάποιο άγιο.
Δεν θα ξεχάσω επίσης την περίπτωση του Γιάννη Σκαρίμπα που όντας άθεος ,βρισκόμενος ,ανήμπορος στο κρεβάτι ετοιμοθάνατος τον κοινώνησαν με το ζόρι.
Αηδία λοιπόν μου προκαλούν όλοι οι υπηρέτες του« Κυρίου »,που άλλα λένε κι άλλα πράττουν ,με την τεράστια εμπορευματοποίηση της θρησκείας και όλοι οι πιστοί που πιστεύουν, αλλά δεν ξέρουν τι.Πολύ αμφιβάλλω αν γνωρίζουν ότι τα Ευαγγέλια δεν γράφτηκαν από σύγχρονους του Ιησού (αν υπήρξε πράγματι),αλλά πολύ  πολύ αργότερα.

Δεν θα κάνω βέβαια αναφορά στην ανάμειξη της εκκλησίας στην πολιτική κατά καιρούς, που λίγο πολύ όλοι γνωρίζουμε και τις διάφορες συγγνώμες του πάπα.Ούτε για τον βίαιο εκχριστιανισμό διαφόρων λαών .Δεν θα μιλήσω γιατί οι άνθρωποι πιστεύουν στις διάφορες θρησκείες  ,γιατί δεν είμαι η κατάλληλη.Αυτό ας το κάνουν οι φιλόσοφοι, οι κοινωνιολόγοι ,οι ψυχολόγοι ή όποιος θέλει τέλος πάντων.

Εγώ θα πω ,ας ανοίξουμε το μυαλό μας ,ας μάθουμε να ψάχνουμε ,να μαθαίνουμε ,να κάνουμε ανάσταση  του μυαλού μας.

Μόνο έτσι θα προχωρήσει ο άνθρωπος μπροστά ,γιατί κάθε επανάσταση ,προϋποθέτει ανάσταση πνευματική.

Κι αφήστε ήσυχα τ’ αρνάκια τα καημένα που σφαγιάζονται κατά εκατοντάδες κάθε Πάσχα.