E. E. CUMMINGS.

52070915615_8802c46da9_c

ας είναι η καρδιά μου πάντα ανοιχτή στα μικρά

πουλιά που ‘ναι τα μυστικά της ζωής

ό,τι κι αν τραγουδούν είναι καλύτερο απ’ το να γνωρίζεις

κι αν οι άνθρωποι δεν θέλουν να τ’ ακούσουν οι άνθρωποι

είναι γέροι

.

ας περιδιαβαίνει το μυαλό μου πεινασμένο

κι άφοβο και διψασμένο κι εύπλαστο

ακόμη κι αν είναι κυριακή ας έχω άδικο

γιατί όποτε οι άνθρωποι έχουν δίκιο δεν είναι νέοι

.

κι ας μην κάνω εγώ τίποτα χρήσιμο

κι ας αγαπώ εσένα περισσότερο κι από αληθινά

δεν έχει υπάρξει ποτέ κάποιος τόσο ανόητος που

να μην μπορεί να

τραβήξει όλο τον ουρανό πάνω του μ’ ένα χαμόγελο

ερωτικό…

_MG_9993

Οι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευτούμε

στο φως

μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου

ένα μενεξέ του Απρίλη

-μα είναι χειμώνας-

μια σταγόνα της αυγής

-μα εδώ είναι έρημος-

 

κοίταξε από το παράθυρό σου

βλέπεις ότι βλέπεις

δεν έχω τίποτα να σου πω

μόνο δώσε μου

μια ηλιαχτίδα του Δεκέμβρη

-μα εδώ έχει χρόνια σκοτάδι-

μια μυγδαλιά

-μα εδώ έχει μόνο πέτρες-

 

κι όμως δώσε μου

δώσε μου

έλα ένα βράδυ μ’ ένα άσπρο φόρεμα και άνθη στα μαλλιά

έλα αυτό το βράδυ με τη σιωπή

έλα

πριν να είναι αργά.

ΝΙΚΟΣ ΣΦΑΜΕΝΟΣ

«Αυτά που γράφτηκαν κάτω από βρώμικο φως»

https://www.dropbox.com/s/olwd4cmwpam395t/%CE%91%CF%85%CF%84%CE%AC%20%CF%80%CE%BF%CF%85%20%CE%B3%CF%81%CE%AC%CF%86%CF%84%CE%B7%CE%BA%CE%B1%CE%BD%20%CE%BA%CE%AC%CF%84%CF%89%20%CE%B1%CF%80%CF%8C%20%CE%B2%CF%81%CF%8E%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%BF%20%CF%86%CF%89%CF%82%20-%20%CE%9D%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CF%82%20%CE%A3%CF%86%CE%B1%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CF%82.pdf?dl=0

«Αυτά που γράφτηκαν κάτω από βρώμικο φως»

ερωτικό


οι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε
στο φως
μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου
ένα μενεξέ του απρίλη
-μα είναι χειμώνας
-μια σταγόνα της αυγής
-μα εδώ είναι έρημος
-κοίταξε από το παράθυρό σου
βλέπεις ό,τι βλέπεις
δεν έχω τίποτα να σου πω
μόνο δώσε μου
μια ηλιαχτίδα του δεκέμβρη
-μα εδώ έχει χρόνια σκοτάδι
-μια αμυγδαλιά
-μα έχει μόνο πέτρες-
κι όμως δώσε μου
δώσε μου
έλα ένα βράδυ μ ένα άσπρο φόρεμα και άνθη στα μαλλιά
έλα αυτό το βράδυ με τη σιωπή
έλα
πριν να είναι αργά

πες όχι


στους εκδότες
στις λογοτεχνικές συγκεντρώσεις
στη σύγχρονη μόδα
στα μεγάλα πρόσωπα
πες όχι
στα ολονύκτια πάρτι
στην άνεση
στους ποιητές
στις κολακευτικές επιστολές
στη τηλεόραση
τα καταναλωτικά προγράμματα
άνοιξε την αυλή σου
φύτεψε ένα χρυσάνθεμο
μόνος τα μεσάνυχτα
η μουσική ηχεί στ’αυτιά μου
και μια πολιτεία ξυπνά στα χείλη μου
απέναντι ο Ντοστογιέφσκι
μου χαμογελά

Ποιητική συλλογή του Νίκου Σφαμένου

πηγή: https://www.openbook.gr/ayta-poy-graftikan-kato-apo-vromiko-fos/

ΑΝ ΜΕ ΚΑΛΟΥΣΕΣ.

50494365351_6fce51e0c1_o

Αν με καλούσες, ναι

αν με καλούσες!

.

Θα τα εγκατέλειπα όλα

θα τα πετούσα όλα:

τις τιμές, τους καταλόγους,

το ωκεάνιο γαλάζιο στους χάρτες,

τις μέρες και τις νύχτες,

τα παλιά τηλεγραφήματα

και μιαν αγάπη.

Εσύ που δεν είσαι η αγάπη μου,

αν με καλούσες!

.

Κι ακόμα περιμένω τη φωνή σου:

με το τηλεσκόπιο κάτω,

από τ’ αστέρια,

από καθρέφτες και τουνέλια,

από τα δίσεκτα χρόνια

μπορεί να ‘ρθει. Δεν ξέρω πούθε.

.

Από το θαύμα, πάντα.

Γιατί αν με καλέσεις

– αν με καλούσες, ναι, αν με καλούσες!-

αυτό θα είναι από ένα θαύμα,

κρυφά, δίχως να φαίνεται.

.

Ποτέ από τα χείλη που σε φιλώ,

ποτέ,

από τη φωνή που λέει: «Μη φεύγεις».

ΠΕΔΡΟ ΣΑΛΙΝΑΣ

Ισπανία, 1892-1951

Κινούμενη άμμος.

IMG_7832

Sables mouvants

Démons et merveilles
Vents et marées
Au loin déjà la mer s’est retirée
Démons et merveilles
Vents et marées
Et toi
Comme une algue doucement carressée par le vent
Dans les sables du lit tu remues en rêvant
Démons et merveilles
Vents et marées
Au loin déjà la mer s’est retirée
Mais dans tes yeux entrouverts
Deux petites vagues sont restées
Démons et merveilles
Vents et marées
Deux petites vagues pour me noyer.

 

Jacques Prévert

Extrait de «Paroles

Paroles 1945

 

Δαίμονες και θαύματα

άνεμοι και παλίρροιες

μακριά ήδη τραβήχτηκε η θάλασσα

Δαίμονες και θαύματα

άνεμοι και παλίρροιες

Κι εσύ

Όπως ένα γλυκά χαϊδεμένο φύκι

στην άμμο του κρεβατιού κινείσαι ονειρευάμενη

Δαίμονες και θαύματα

άνεμοι και παλίρροιες

μακριά ήδη τραβήχτηκε η θάλασσα

Αλλά μες τα μισάνοιχτα μάτια σου

δυο μικρά παρέμεινα κύματα

Δαίμονες και θαύματα

άνεμοι και παλίρροιες

Δυο μικρά κύματα για να με πνίξουν.

ΣΕΡΕΝΑΤΑ

IMG_9922

 

(Αφιέρωμα στον Λόπε δε Βέγα)

 

 

Στου ποταμιού τις όχθες

βρέχεται η νύχτα

και στα στήθια της Λολίτας

πεθαίνουν τα κλαριά από αγάπη.

Πεθαίνουν τα κλαριά από αγάπη.

Η νύχτα τραγουδάει γυμνή

πάνω απ’ τις γέφυρες του Μάρτη.

Πλένει η Λολίτα το κορμί της

μ’ αρμυρό νερό και νάρδους.

Πεθαίνουν τα κλαριά από αγάπη.

Η νύχτα η καμωμένη από γλυκάνισο κι ασήμι

λάμπει πάνω στις σκεπές.

Ασήμι από ρυάκια και καθρέφτες.

Γλυκάνισο των άσπρων μηρών σου.

Πεθαίνουν τα κλαριά από αγάπη.

FEDERICO GARCIA LORCA

ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Mετάφραση: Ανδρέας Αγγελάκης

κρατώ την καρδιά σου.

anemone rougeκρατώ την καρδιά σου μαζί μου (την κρατώ μες

την καρδιά μου) δεν την αποχωρίζομαι ποτέ (όπου

κι αν πάω πηγαίνεις κι εσύ, καλή μου, κι ό,τι γίνεται

από μένα μόνο είναι δικό σου έργο, αγαπημένη μου)

δεν φοβάμαι

καμία μοίρα (γιατί εσύ είσαι η μοίρα μου, γλυκιά μου) δεν

θέλω

κανέναν κόσμο (γιατί ομορφιά μου εσύ είσαι ο κόσμος μου, ο

αληθινός)

και είσαι ό,τι από πάντα σημαίνει ένα φεγγάρι

κι ό,τι ένας ήλιος πάντα θα τραγουδάει είσαι εσύ

εδώ βρίσκεται το βαθύτερο μυστικό που κανένας δεν γνωρίζει

(εδώ βρίσκεται η ρίζα της ρίζας κι ο ανθός του ανθού

κι ο ουρανός του ουρανού ενός δέντρου που ονομάζεται ζωή:

που αναρριχάται

ψηλότερα απ’όσο η ψυχή μπορεί να ελπίζει ή ο νους

να κρυφτεί)

κι αυτό είναι το θαύμα που θέλει τ’ αστέρια χωριστά

κρατώ την καρδιά σου (την κρατώ μες την καρδιά μου)

E.E. CUMMINGS

ανθολογία ερωτικής ποίησης

Χάρης Βλαβιανός

Μήνυμα.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Φροντίζω το κινητό τώρα

σαν πληγωμένο πουλί.

 

Μηνύματα, μηνύματα, μηνύματα

γεμάτα με τις βαρυσήμαντες λέξεις μας.

.

Διαβάζω πάλι το πρώτο,

το δεύτερο, το τρίτο,

.

αναζητώντας τα μικρά σου  ΧΧ,

νιώθοντας παράλογη.

.

Οι κώδικες που στέλνουμε

φτάνουν με σπασμένη χορδή.

.

Προσπαθώ να φανταστώ τα χέρια σου ,

η εικόνα τους είναι θολή.

.

Τίποτα απ’ όσα οι αντίχειρές μου πατούν

δεν θ’ ακουστεί ποτέ.

.

CAROL ANN DUFFY.

.

(Ανθολογία ερωτικής ποίησης)

ΧΑΡΗΣ ΒΛΑΒΙΑΝΟΣ

Ο δρόμος του φεγγαριού.

img_6225

Σπάζοντας στα δυό τη θάλασσα βγαίνει το φεγγάρι

και ταξιδεύει στο μικρό βοριά

και ξενυχτάει στα μαλλιά σου.

κι όταν κατέβει χαμηλά στην τελευταία δροσιά σου

κάνει έτσι και τρυπώνει στις γλάστρες σου

ώσπου να μεγαλώσουν τα νερά και συ να με ζητήσεις.

 

ΜΕ ΜΙΣΟ ΦΕΓΓΑΡΙ

 

με μισό φεγγάρι κινάω τη νύχτα

στην άλλη μεριά του κορμιού σου

κι ανακαλύπτω τα εξαίσια θαλασσινά τοπία σου

γι αυτό τα χελιδόνια όταν έρχονται στον τόπο μου

γυρεύουνε τη νύχτα τις μασχάλες σου

και το πρωί ανοίγουνε τον ουρανό

ώσπου να καταλάβουνε καλά τι έχουν απ’ τα μάτια σου

να  στήνουν τη φωλιά τους στο παράθυρό σου.

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΚΑΡΑΤΖΑΣ

Δυο  ποιήματα από την «Σύγχρονη ερωτική ποίηση»

εκδόσεις Καστανιώτη

ΣΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ ΓΚΑΡΘΙΑ (υπηρέτρια)

papilion

Στους παλιαγρούς, μέσα στις λόχμες

χορεύουν οι μικρές οι λεύκες

η μία με την άλλη.

Και το φυτώριο,

με τα τέσσερα φυλλαράκια του

χορεύει κι εκείνο.

Ειρήνη!

Ύστερα θα ‘ρθουν οι βροχές,

τα χιόνια.

Χόρεψε πάνω στο πράσινο

Πάνω στο πράσινο πράσινο,

και να σε συνοδέψω εγώ.

Αχ, πως κυλάει το νερό!

Αχ, η καρδιά μου !

Στους παλιαγρούς, μέσα στα σύθαμνα,

χορεύουν οι μικρούλες λεύκες

η μια μετά την άλλη.

Και το φυτώριο

με τα τέσσερα φυλλαράκια του

χορεύει κι εκείνο.

FEDERICO  GARCIA  LORCA

Μετάφραση Ρήγας Καππάτος

Απο την συλλογή «Τραγούδια»