Ιστορικό αρχείο Φασιστικών επιθέσεων στη Λακωνία………

Η Αυτόνομη πρωτοβουλία ενάντια στην Λήθη ξεκίνησε το διαδικτυακό της αρχείο με στόχο την καταγραφή των κινήσεων του ελληνικού φασισμού και κράτους στην Λακωνία. Μέχρι στιγμής λειτουργούν και εμπλουτίζονται 2 θεματικές ενότητες σχετικά με τις διώξεις του ελληνικού κράτους στους Ρομά και ένα ιστορικό φασιστικών επιθέσεων στην Λακωνία

το link https://we.riseup.net/apel/%CE%A4%CE%BF-%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%91%CF%85%CF%84%CF%8C%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%B7%CF%82-%CE%A0%CF%81%CF%89

Όταν στην Σκάλα πέφτει το σκοτάδι #2 ιστορίες από τον βούρκο

 

Εκει, Στα κωλόμπαρα και στα μπουζούκια, εκεί που ο Έλληνας ξέδινε καίγωντας πεντοχίλιαρα και πετώντας γαρύφαλλα στα χρυσά 90ς του νεοπλουτισμού, εκεί που οι μετανάστριες από τη Ρωσία και την Ουκρανία έμαθαν τι θα πει “ελληνική φιλοξενία”, εκεί που τα κερασμένα ποτά μαζί με τα χουφτώματα ήταν το αστειάκι της ελληνικής αντροπαρέας, εκεί που η
καταναγκαστική πορνεία ήταν κοινό μυστικό, εκει που πάνω στο μεθύσι έπεφτε και καμιά σφαλιάρα, εκεί που η γυναίκα ήταν το θήραμα του άντρα κυνηγού, εκεί που το φλερτ ήταν το στρίμωγμα στην τουαλέτα, εκεί που “το θα σε γυρίσω με το αμάξι μου” κατέληγε σε ερημικές περιοχές, εκεί που η αντρική τιμή επέβαλε μακελιό επειδή κοίταξε κάποιος τη γκόμενα μου, εκεί διαχύθηκε H Κουλτούρα του Βιασμού.

από την σελίδα το ημερολόγιο της Ανθούλας  Βενέζη

κείμενο του C.R από την σελίδα της αυτόνομης πρωτοβουλίας ενάντια στην λήθη

Πέρισυ περίπου την ίδια εποχή είχα γράψει ένα μικρό άρθρο με τίτλο ”όταν στην Σκάλα πέφτει το σκοτάδι“ επιχειρώντας τότε να περιγράψω εντελώς περιληπτικά την κατάσταση που επικρατεί σε αυτήν την μικρή κωμόπολη της Λακωνίας, αναφορικά με την διάχυση του ρατσιστικού λόγου και πράξης, ίσως άστοχα επιχειρώντας να το συνδέσω σχεδόν αποκλειστικά με το πρόβλημα της χρυσής αυγής κλπ. Σήμερα θα ξαναχρησιμοποιήσω τον ίδιο τίτλο για την περιγραφή αυτού εδώ του νέου κειμένου, γιατί πιστεύω ότι έπρεπε κάποια στιγμή να ξεκινήσω σε αποσπασματικά μέρη, μια αφήγηση του τι σημαίνει “σκοτάδι” σε αυτήν την μικρή απομακρυσμένη περιοχή. Σίγουρα πολλοί από εσάς θα έχετε ξανακούσει για αυτά που θα προσπαθήσω να γράψω παρακάτω, άλλωστε η Σκάλα δεν αποτελεί κάποια εξαίρεση αλλά τον κανόνα.  Η αφήγηση σχετικά με τον ντόπιο μικροαστό έλληνα χωριάτη δεν είναι μια υπόθεση εύκολη, είναι ίσως και πολύ χρονοβόρα, γιαυτό σήμερα το μόνο που θα κάνω είναι μια σύντομη ανασκόπηση . Για να κατανοήσουμε τα χαρακτηριστικά, την κοινωνική διαπαιδαγώγηση του έλληνα μικροαστού της επαρχίας, πρέπει σίγουρα να κάνουμε ένα ταξίδι πίσω στο χρόνο, εκεί που η πολυσυζητημένη 3η ελληνική δημοκρατία αποτελεί ακόμα τον αέρα αισιοδοξίας και την ελπίδα για ευημερία του έλληνα. Η μετάβαση από την στρατιωτική δικτατορία στην “δημοκρατία”, η ανάπτυξη και ευημερία του ελληνικού καπιταλισμού έφερε στην επιφάνεια εκτός άλλων και αυτήν την νέα ταυτότητα του έλληνα άντρα οικογενειάρχη προστάτη της άγιας ελληνικής οικογένειας και ήθους.

Εκεί πίσω στις δεκαετίες του 70 και του 80 αλλά και του 90, εντοπίζουμε και την «ακμή» της μικρής μας κωμόπολης με ότι αυτό της αναλογεί. Η μικρή ιδιοκτησία των προηγούμενων δεκαετιών μεγάλωσε όπως επίσης και η γεωργική παραγωγή. Το εμπόριο πορτοκαλιών κυρίως σε χώρες της πρώην ανατολικής Ευρώπης φέρνει πολλά χρήματα στην κωμόπολη για ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού.  Πολλές υπηρεσίες του κράτους, γραφεία, δημόσιοι υπάλληλοι μεταφέρονται μαζικά στην Σκάλα. Εκείνη την εποχή (κύρια την δεκαετία του 80) η Σκάλα αριθμεί γύρω στις 3.000 με 5.000 χιλιάδες κατοίκους, ίσως με τις γύρω περιοχές να φτάνει και τις 7.000.

Η οικονομική ανάπτυξη έκανε αυτήν την κωμόπολη ένα από τα σημαντικά κέντρα στην Πελοπόννησο, διάσημη μέχρι και την βόρεια Ελλάδα. Τα σκυλάδικα,  ο τζόγος, τα “κωλό-μπαρα” όπως τα αποκαλούν οι ντόπιοι ήρθαν και αυτά με την ανάπτυξη να διασκεδάσουν τον έλληνα άντρα οικογενειάρχή. Κάθε μέρα και σχεδόν για 3 δεκαετίες μέχρι και τις μέρες μας, λαμβάνει χώρα ένα όργιο τζόγου που πολλές φορές χάνονται αστρονομικά ποσά σε σχέση με το μέγεθος της οικονομικής δυνατότητας του πληθυσμού. Ο έλληνας σκαλιώτης επαρχιώτης μέσα στην μέθη του και με την γυναίκα και τη κόρη του κλειδωμένη στο σπίτι, προσπαθεί να ξεχάσει την χασούρα του από τον τζόγο. Παίρνει λοιπόν τους άδειους δρόμους της Σκάλας μέσα στο σκοτάδι αναζητώντας την επόμενη γυναίκα – θήραμα, κυρίως είναι κάποια μετανάστρια από την ανατολική Ευρώπη που σπούδασε γιατρός στην Σοβιετική Ένωση και σήμερα δουλεύει στα κωλόμπαρα του βούρκου. Δεν θα σταματήσω να αναρωτιέμαι πόσες από αυτές τις γυναίκες εκτός από τον καθημερινό τους βιασμό, ήρθαν αντιμέτωπες και με άλλες ορέξεις του άντρα επαρχιώτη οικογενειάρχη. Για παράδειγμα αναρωτιέμαι πόσες από αυτές τις γυναίκες μπορεί να κατέληξαν σε κάποιο από τα χαντάκια αυτού του βούρκου. Πιθανόν θα μείνω με την απορία μιας και η μικρή αυτή κοινωνία ξέρει καλά να κρύβει τις πομπές της. 

Ένα από τα λίγα γνωστά περιστατικά στην Σκάλα που μου αφηγήθηκε μια συντρόφισσα είναι ο ξυλοδαρμός και η απόπειρα δολοφονίας μιας από αυτές τις γυναίκες από έναν από τους γνωστούς θαμώνες των «κωλόμπαρων».  Την έδειρε πιθανόν γιατί δεν υπέκυψε στις ορέξεις του βιαστή της, την λήστεψε και την πέταξε στον Βασιλοπόταμο νομίζοντας ότι έχει πεθάνει. Η γυναίκα γυμνή ύστερα από λίγο κατάφερε να βγει από το χαντάκι και να βρει καταφύγιο σε ένα σπίτι.

Κάπως έτσι γαλουχήθηκαν στο μικρό μας χωριό, γενιές και γενιές, νεαρών αντρών. Το “βάρα την και εσύ να γίνεις άντρας”, “δείξε της τι αξίζεις” και άλλα τέτοια δεν είναι παρά καθημερινές ιστορίες που αφηγούνται ντόπιοι με περηφάνια για τους ίδιους και τα αγόρια τους.  Οι άντρες αυτοί κάποιοι λένε ότι είναι δεξιοί, σίγουρα όμως ξέρουμε και πολλούς αριστερούς.

Και όταν τα κωλόμπαρα είναι κλειστά, οι σκαλιώτες άντρες, ναι ναι αριστεροί και δεξιοί – ή αλλιώς η μεγάλη της εθνικής συμφιλίωσης σχολήall together, βρίσκουν καταφύγιο στις καφετέριες και τα club της ελληνικής υποκουλτούρας του Σαββατοκύριακου, αυτά που απέμειναν, στον απόηχο του ελληνικού ονείρου. Τις περισσότερες φορές εκεί όμως δεν τους παίρνει να κάνουν το βήμα παραπάνω, έτσι αρκούνται στο μπανιστήρι κάποιας νεαρής κοπέλας που έχει πάει να πιει το ποτό της, συνήθως κόρη κάποιου γείτονα τους. Αν πάλι τύχει να δουν την κόρη τους σε κάποιο από αυτά τα μέρη, ίσως να μην είναι και λίγες οι φορές που την ξυλοφορτώνουν για να βάλει μυαλό. Ίσως στο βάθος και να την ζηλεύουν παράφορα , ίσως ακόμα να είναι και ερωτευμένοι μαζί της. Κανείς δεν ξέρει να πει με σιγουριά, αν και έχουν καταγραφεί πολλές περιπτώσεις βιασμών στην Λακωνία.

Κάπου εδώ τελειώνει και η σύντομη αφήγηση μας. Επιφυλασσόμεθα να επανέλθουμε με μια πιο ολοκληρωμένη ανάλυση επί του θέματος, αυτό της ελληνικής πατριαρχίας και της κουλτούρας του βιασμού, άλλωστε είναι μια αναγκαιότητα να κατανοήσουμε τι συμβαίνει πρωτίστως εμείς οι ίδιοι και όλοι αυτοί που καθημερινά πνίγονται μέσα στις  συμπληγάδες πέτρες του έθνους.

Παραμερίζοντας Αυταπάτες και Τσακίζοντας Κρυφοπατριωτικές Αποκλίσεις

κείμενο συμβολή του C.R από την σελίδα της αυτόνομης πρωτοβουλίας ενάντια στην λήθη

Ένα μήνα πριν περίπου, έπεσε στην αντίληψη μας μια νέα επιστολή που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο, με την υπογραφή μιας νεοσύστατης συλλογικότητας με όνομα ”κίνηση νότιας λακωνίας ενάντια στον νεο-φασισμό’, με έδρα την Μονεμβάσια. Η είδηση αυτή και μόνο, μας βρήκε με ένα χαμόγελο ικανοποίησης στα χείλη, μιας και περιμέναμε καιρό ανάλογες κινήσεις – πρωτοβουλίες και σε άλλες περιοχές της Λακωνίας πέρα από την Σπάρτη και την Σκάλα, που θέτουν ανοιχτά το πρόβλημα του φασισμού έστω και σε ένα πρώιμο στάδιο. Δυστυχώς όμως, όπως έχουμε επισημάνει και στο παρελθόν, στις περισσότερες περιπτώσεις, οι κινήσεις αυτού του είδους περιορίζονται στην καταδίκη του φασισταριού της χρυσής αυγής μετά την είσοδο του στην βουλή και όχι στα μόνιμα φασιστικά χαρακτηριστικά της ελληνικής κοινωνίας.

Παρόλα αυτά η νεοσύστατη αυτή κίνηση δεν αποδεικνύει μόνο ότι οι έλληνες φασίστες δεν είναι πουθενά πλέον μόνοι τους, αλλά και ότι τα αντιφασιστικά ένστικτα ενός κομματιού της νεολαίας υπάρχουν ακόμα μέσα στον εθνικό βούρκο.

Βέβαια διαβάζοντας προσεκτικά την ανακοίνωση δεν θα μπορούσα να μην σχολιάσω κάποια κομμάτια που θεωρώ ότι πρέπει να τα ξανασκεφτούν οι συντάκτες της. Η κριτική επί του κειμένου έχει ως στόχο τον διάλογο, μιας και έχουμε ήδη μια πρώτη επικοινωνία με έναν σύντροφο από την πρωτοβουλία αυτή.

Σε αυτό το σημείο πρέπει να υπογραμμίσω ότι πολλά από τα σχόλια στο κείμενο έγιναν με την ευγενική συμβολή του συντρόφου parodiederutopie από την Θεσσαλονίκη, που του έστειλα το κείμενο πριν λίγες εβδομάδες, καθώς και με τις συμβουλές από τον αντιφασιστικό πυρήνα antifa negative.

Η επιστολή των φίλων από την νότια Λακωνία, σύμφωνα με τους ίδιους, δεν απευθύνεται στα οργανωμένα κομματικά μέλη της χ.α, γιατί όπως πολύ σωστά συμπεραίνουν κάθε διάλογος με αυτά τα αποβράσματα είναι η άμεση ή έμμεση νομιμοποίηση τους. Από την άλλη πλευρά όμως οι συντάκτες της επιστολής φαίνεται να μην αντιλαμβάνονται ότι η χρυσή αυγή είναι μονάχα ένα κομμάτι του προβλήματος που λέγεται ελληνική κοινωνία.

‘Ο κόσμος ο οποίος επέλεξε να ψηφίσει την χρυσή αυγή δεν κάνει τίποτα άλλο από το να εξωτερικεύει ότι έχει ήδη εμπεδώσει εδώ και δεκαετίες στην βοθροκοινωνία που μεγάλωσε. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο αντισημιτισμός, ο ρατσισμός, ο σεξισμός, η ομοφοβία και η αντιμετώπιση κάθε ξένου σώματος με βία, δεν είναι παρά μόνιμα χαρακτηριστικά του εθνικού κορμού, από την ίδρυση του ελληνικού κράτους μέχρι σήμερα. Δεν είναι τυφλή η αγανάκτηση του ελληνικού όχλου, αλλά προδιαγεγραμμένη ιδεολογική συμφωνία που μέχρι πρότινος είχε αρκεστεί στο να επικροτεί την δράση του κάθε Περίανδρου και Μιχαλολιάκου και τώρα εξωτερικεύεται.

Το ελληνικό κράτος, από συστάσεως περιέλαβε στην πολιτική διαπαιδαγώγηση των ελλήνων το ρατσισμό, τον αντισημιτισμό, το σεξισμό, την ομοφοβία. Από την αντιεβραϊκή νομοθεσία του Βενιζέλου και το πογκρόμ του Κάμπελ, μέχρι τη συνενοχή και συμμετοχή των ελλήνων στο Ολοκαύτωμα την δεκαετία του 40, τους εμπρησμούς συναγωγών και τη βεβήλωση Εβραϊκών μνημείων, βλέπουμε τη διαχρονική παρουσία όχι μόνο αυτών που συγκρότησαν αργότερα τη σύγχρονη έκφραση του ναζισμού / φασισμού – τη ΧΑ – αλλά και όλο τον όχλο που επικρότησε αυτές τις ενέργειες,που τώρα πια ξύπνησε διψώντας για αίμα.

Σε ένα άλλο σημείο της επιστολής γίνεται λόγος για μια προγραμματισμένη επίσκεψη της χρυσής αυγής στην Μονεμβάσια με αφορμή δύο δολοφονίες που έγιναν στα γύρω χωριά. Σύμφωνα με τις διάφορες πηγές, «ο δράστης» κατάγεται από την Βουλγαρία. Οι συντάκτες προσπαθούν να πάρουν αποστάσεις από την φιλολογία για την εθνικότητα του δράστη, παρόλα αυτά όμως πέφτουν στην παγίδα. Αν και προσπαθούν όπως λένε να μην κρίνουν τον συγκεκριμένο άνθρωπο εθνοτικά, του αποδίδουν την κατηγορία και τα τεκμήρια ενοχής για την υπόθεση, κάτι που δεν μπορεί να είναι δουλειά ενός αντιφασίστα.

Πιο κάτω στο κείμενο συνεχίζουν σε ένα ακόμα πιο περίεργο ύφος, κατηγορώντας την χρυσή αυγή για «πατριδοκαπηλία». Πιο συγκεκριμένα γράφουν:

Εκεί ακριβώς πατάνε οι σύγχρονοι ναζί. Στο μίσος και στην ιστορική άγνοια. Από το μίσος τρέφονται και ΜΟΝΟ μίσος έχουν να δώσουνε τα ΠΑΤΡΙΔΟΚΑΠΗΛΑ πολιτικά και κανονικά εγγόνια των ταγματασφαλιτών και των χητών. Όλων αυτών δηλαδή που ΣΥΜΜΑΧΗΣΑΝ με τον χιτλερ και τους ναζί,όταν κάποιοι άλλοι την ίδια στιγμή σήκωναν στις πλάτες τους το βάρος της αντίστασης απέναντι στην ναζιστική κατοχή. Αυτοί είναι οι “ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ” της Χ.Α.,οι σύγχρονοι υμνητές του ναζισμού και της φασιστικής βαρβαρότητας.]

Σε αυτό το σημείο αναρωτιέμαι σε ποιον θέλουν να απευθυνθούν οι φίλοι από την Μονεμβάσια, μιας και με την συγκεκριμένη παράγραφο στο κείμενο, άνετα θα μπορούσαν να συνάψουν μια συμμαχία με τους καμμένους έλληνες, την ΝΔ, τα «αριστερά» εθνίκια του ΕΠΑΜ Λακωνίας, τους σταλινικότερους του ΣΥΡΙΖΑ που έχουν παρουσία στην Λακωνία (βλέπε ΚΟΕ) ή ακόμα και τους σταλινικότερους του ΚΚΕ. Με τον όρο «πατριδοκάπηλοι» και «πατριώτες» με εισαγωγικά ή χωρίς προϋποθέτουν την αποδοχή της πατρίδας. Υπάρχει δηλαδή και γνήσιος πατριωτισμός, εκτός από αυτόν της χα.

Τολμώ να γράψω, πως ναι υπάρχει όντως και γνήσιος πατριωτισμός και ιστορικά ευθύνεται για μια σειρά εθνοκαθάρσεις – εκτοπίσεις μειονοτήτων και άλλα εγκλήματα στον ελλαδικό χώρο, πάντα με τη σιωπηλή συμμετοχή ή στήριξη της πλειοψηφίας. Ακριβώς αυτόν τον πατριωτισμό μάλιστα αμφισβήτησαν και όλοι αυτοί που πέθαναν σε χαρακώματα πολεμώντας για έναν άλλο κόσμο πιο δίκαιο, μιλώντας για τις πιο λαμπρές μορφές του κομμουνιστικού κινήματος στον ελλαδικό χώρο και πανευρωπαϊκά.

Τέλος καλό θα ήταν να καταλάβουμε ότι η ΧΑ δεν αποτελείται από υμνητές του ναζισμού αλλά συνέχεια του ναζισμού. Ο αντισημιτισμός και ο ρατσισμός μετά τη Σοά δεν έπαψαν αλλά δυσκολεύτηκαν να εκφραστούν. Βέβαια οι εποχές άλλαξαν και οι σημερινές υλικές συνθήκες σε αυτήν την νέα φάση της κρίσης του πολιτισμού επέτρεψαν την αποκάλυψή τους και την έκφραση τους.

Ακόμα πιο κάτω στο κείμενο γίνεται και λόγος για την «αντισυστημικότητα» της χρυσής αυγής. Την κατηγορούν ότι δεν είναι πραγματική αντισυστημική οργάνωση. Γράφουν:

[Η Χ.Α. δεν είναι κόμμα διαμαρτυρίας ή μια «αντισυστημική» οργάνωση όπως θέλει να παρουσιάζεται. Δεν είναι τίποτα άλλο παρά το μακρύ δολοφονικό χέρι του συστήματος,η τελευταία εφεδρεία του και το μόνο ανάχωμα που διαθέτει πλέον το σύστημα, πέραν από την ωμή καταστολή και το κουρέλιασμα του αστικού συντάγματος. Aστικό σύνταγμα που το ίδιο το σύστημα έχει θεσπίσει και πλέον δεν του είναι αρκετό, για να μπορέσουν οι συστημικοί μας «άρχοντες» να μας επιβάλλουν το νεο-ελληνικό μεσαίωνα που μας ετοιμάζουν]

Εδω δεν θα μπορούσα να μην αναρωτηθώ ξανά για το πως βλέπουν τον κόσμο οι φίλοι αντιφασίστες από την Μονεμβάσια. Δηλαδή αν η χα ήταν όντως μια αντισυστημική οργάνωση δεν θα υπήρχε λόγος να την συντρίψουμε;. Αν και πολύ σωστά αντιλαμβάνονται ότι είναι η είναι η οπλισμένη εφεδρεία ενός συστήματος σε κρίση, καλό θα ήταν να μας πουν τι εννοούν με τον μεσαίωνα που μας ετοιμάζουν οι άρχοντες. Ποιοι είναι αυτοί οι άρχοντες; Είναι ο καπιταλισμός ένα πρόβλημα που κυρίως περιορίζεται στα πρόσωπα και στην αντιπροσώπευση, ή ένα πολύπλοκο σύστημα κοινωνικών και οικονομικών σχέσεων; Στόχος μας είναι οι πολιτικοί και οι τραπεζίτες ή μήπως η συντριβή των κυρίαρχων σχέσεων που επικρατούν και αναπαράγονται σήμερα στον πολιτισμό, όπως η σχέση της αφηρημένης εργασίας, η εθνική συγκρότηση κοκ;

Και συνεχίζουν στο ίδιο ύφος:

Πότε είδες την Χ.Α. να διαμαρτύρεται για τα μεροκάματα μας? Τα γραφεία ευρέσεως εργασίας μόνο για έλληνες δίνουν μεροκάματο 18 ευρώ, ενδεικτικό παράδειγμα για το πόσο πιστεύουν οι φασιστές ότι πρέπει να είναι,όχι το κατώτατο,αλλά το ΑΝΩΤΑΤΟ μεροκάματο για όλους μας.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο πόσο θέλει η χα να πουλήσουμε την εργατική μας δύναμη, άλλωστε είναι γνωστό τι κοινωνία και τι συνθήκες διαβίωσης ονειρεύεται το ναζιστικό έκτρωμα, αλλά η σχέση της αφηρημένης εργασίας αυτή καθε αυτή. Αυτήν την νέα φάση δομικής κρίσης του καπιταλισμού δεν νομίζω ότι βοηθάει και πολύ να πιστεύουμε ότι μπορούμε να διεκδικήσουμε καλύτερες συνθήκες πώλησης της εργασίας, αλλά ίσως (λέω ίσως) να ανοίξουμε την συζήτηση για την πιθανή κατάργηση της. Με την αριστερά να κάνει πως δεν βλέπει ότι δεν υπάρχει πλέον περιθώριο για παραχωρήσεις και ένα αναρχικό χώρο που σχεδόν δεν λέει τίποτα, περιοριζόμενος σε δράσεις αλληλεγγύης και «ενωτικά» καλέσματα έχει μια ιδιαίτερη σημασία να ανοίξουμε έστω και μειοψηφικά μια τέτοια συζήτηση.

Στις τελευταίες παραγράφους της επιστολής μπαίνει και το θέμα της μετανάστευσης και μάλιστα ως πρόβλημα. Γράφουν:

Χρησιμοποιούν το άλυτο μεταναστευτικό ζήτημα (δε θα το αναλύσουμε εδώ,αλλά για μας κυρίως είναι ένα ζήτημα που είναι απόρροια της υπογραφής της συνθήκης Δουβλίνο 2 από το ελληνικό κράτος ,αλλά και από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους που διεξάγει το ΝΑΤΟ ανά την υφήλιο με την Ελλάδα πιστό σύμμαχο του),στοχοποιώντας τον τελευταίο κρίκο της αλυσίδας, για να μην πέσουν τα φώτα της αλήθειας πάνω στον κύριο υπαίτιο,που δεν είναι άλλος από την κορυφή της πυραμίδας.Που αποτελεί και τον κύριο εργοδότη-χρηματοδότη τους διαχρονικά και πόσο μάλλον τώρα.]

Το μόνο «άλυτο» ζήτημα είναι οι έλληνες φασίστες και η δράση τους και όχι όσοι επέλεξαν να έρθουν στον ελλαδικό χώρο. Η μετανάστευση δεν είναι κάποιου είδους πρόβλημα, αλλά μια ανθρώπινη ανάγκη, κάτι που συμβαίνει εδώ και χιλιάδες χρόνια σε όλες τις ιστορικές φάσεις της ανθρωπότητας. Πρόσθετα η ανακίνηση συνθηκών και ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, στην ουσία λειτουργεί σαν μια προσπάθεια εξωτερικού προσδιορισμού των συνόρων της αγίας κοινωνίας των ελλήνων. Ο ρατσισμός, ο αντισημιτισμός, ο σεξισμός, η ομοφοβία που πάντοτε αποτελούσαν δομικά στοιχεία της εθνικής ταυτότητας του έλληνα, υπονοείται πως αποτελούν λανθάνουσες και φυσικές μεταπτώσεις των ανθρώπων που ερεθίζονται από κάποιον εξωτερικό παράγοντα. Αιχμή αυτών των προσεγγίσεων δε, είναι η στοχοποίηση του ΝΑΤΟ ως μηχανισμού που εχθρεύεται την αγάπη των ελλήνων για ειρήνη. Των ίδιων ελλήνων που συνέβαλαν στον αφανισμό μειονοτήτων και πλειονοτήτων, σε εθνοκαθάρσεις και σφαγές που επεκτείνονταν και εκτός των συνόρων του βούρκου.

Τελειώνοντας ετούτη εδώ την απάντηση – κριτική στο άρθρο των φίλων από την νότια Λακωνία, θα ήθελα να υπενθυμίσω μερικά ζητήματα, περιστατικά που πραγματικά έχουν προτεραιότητα στην Λακωνία και προτείνω όλοι μας να τα δούμε ιδιαίτερα σοβαρά.

Η κοινότητα των Ρομά στην Λακωνία από τα χωριά της Σπάρτης μέχρι την Νεάπολη βρίσκεται κάτω από τον κίνδυνο των πογκρόμ του οργανωμένου φασισμού και τους κράτους. Όλους τους προηγούμενους μήνες, η καταστολή εντάθηκε με τους Ρομά να είναι κυριολεκτικά στο μάτι του κυκλώνα και στις περισσότερες περιπτώσεις κυριολεκτικά μόνοι τους. Η αριστερά και ο αντιεξουσιαστικός χώρος της περιοχής στην καλύτερη των περιπτώσεων έβγαλαν μια πρόχειρη ανακοίνωση, αν και αυτό το έκανε μόνο μια αυτόνομη συλλογικότητα από την Σπάρτη. Οι υπόλοιποι, (ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, ΚΟΕ, ΕΕΚ, αυτοδιαχειριζόμενο στέκι κτλ.) αρκέστηκαν στην απόλυτη σιωπή, γεγονός βέβαια καθόλου τυχαίο. Για τα γεγονότα με τους Ρομά δεν είχαμε ούτε συναντήσεις – συνελεύσεις, ούτε κάποιου είδους δράσεις ενάντια στην ένταση – στρατηγική του κράτους, της χρυσής αυγής και των ελλήνων νοικοκυραίων. Γιαυτό λοιπόν είναι ξεκάθαρο ότι όσο διευρύνεται η σημερινή κρίση, η δυσοσμία του ελληνικού βούρκου θα είναι δύσκολο να κρυφτεί, κοινώς οι μάσκες θα πέφτουν καθημερινά.

Η Πακιστανική κοινότητα στην Λακωνία αντιμετωπίζει και αυτή μια σειρά προβλήματα, ακόμα και το ενδεχόμενο της εξόντωσης της από το ελληνικό κράτος. Κάτι που στην Σκάλα Λακωνίας για παράδειγμα, προκάλεσε μίνι εξέγερση των Πακιστανών εργατών γης τον Σεπτέμβρη 2010 και μια μίνι νίκη, με παραχωρήσεις από το κράτος και τις τοπικές αρχές στην κοινότητας τους.

Στους Μολάους τον γενάρη του 2011, οι ντόπιοι φασίστες έκαναν επιχείρηση σκούπα και επιδόθηκαν σε ξυλοδαρμούς μεταναστών, κάτι που πάλι δεν πήρε μεγάλη έκταση στους «αντιρατσιστικούς» κύκλους.

Τα περιστατικά είναι πάρα πολλά και δεν θα επεκταθώ άλλο. Όποια/ος όμως ενδιαφέρεται μπορεί να ρίξει μια ματιά στο αναλυτικό αρχείο – wiki της αυτόνομης πρωτοβουλίας ενάντια στην λήθη σχετικά με το θέμα.

Από εδώ και μπρος μπαίνουν και μια σειρά προτεραιότητες για την δράση και την στρατηγική του μαχητικού αντιφασισμού στην Λακωνία. Πρώτα από όλα πρέπει να δούμε σοβαρά την οργανωτική μας συγκρότηση, την εξάπλωση δηλαδή ενός δικτύου αντιφασιστικών πυρήνων που θα γίνουν το φρένο στις δραστηριότητες των φασιστών στην περιοχή. Ένα δίκτυο μαχητικών αντιφασιστικών πυρήνων στην Λακωνία που θα είναι πλουραλιστικό στην δράση και θα έχει ξεκαθαρίσει ή τουλάχιστον θα αποπειραθεί να ξεκαθαρίσει βασικά ζητήματα στην θεωρία και την πρακτική. Θα βασίζεται στην αλληλεγγύη, την αυτονομία και τον ανοιχτό διάλογο

Μερικές από αυτές τις προτεραιότητες είναι:

  • Σύσφιξη των σχέσεων, καθημερινή επικοινωνία του μαχητικού αντιφασισμού με τις κοινότητες των μεταναστών, τους Ρομά και όσους βρίσκονται σήμερα κάτω από την επίθεση του ελληνικού φασισμού, με πλήρη σεβασμό στην αυτονομία των κοινοτήτων αυτών.
  • Να συνεχίσουμε την συζήτηση με κομμάτια της νεολαίας, ειδικότερα εκείνου του κομματιού που αντιλαμβάνεται, ότι για την κατάσταση του δεν φταίνε οι μετανάστες, αλλά η βοθροκοινωνία που μεγάλωσε.
  • Η ανάπτυξη ενός ηλεκτρονικού δικτύου αντιπληροφόρησης, ακόμα και η έντυπη έκδοση ενός περιοδικού, αφισών κλπ.
  • Η διοργάνωση μιας συνάντησης το φθινόπωρο ή τον Δεκέμβρη να γνωριστούμε και από κοντά και να ανταλλάξουμε απόψεις πάνω σε όλα αυτά τα ζητήματα.
  • Η διοργάνωση ανοιχτής εκδήλωσης για το ζήτημα των μεταναστών στην Λακωνία και την επίθεση, συκοφάντηση και εξόντωση τους από το ελληνικό κράτος.

Κάπου εδώ τελειώνω αυτό εδώ το άρθρο με την ελπίδα ότι θα βρει ανταπόκριση από αυτούς που πρέπει και με ένα χιλιοειπωμένο σύνθημα:

”ο εχθρός μας είναι η ίδια μας η χώρα”

αφισάκι της Αυτόνομης Πρωτοβουλίας ενάντια στη λήθη και αλληλέγγυων στους Ρομά

και ένα σχόλιο για τον αντιαμερικανισμό μερικών-μερικών !!!

και ένα σχόλιο για τον αντιαμερικανισμό μερικών-μερικών !!!.

μέσω και ένα σχόλιο για τον αντιαμερικανισμό μερικών-μερικών !!!.