ΧΩΜΑ ΚΑΙ ΝΕΡΟ…

 

Χώρες που απλώνεστε ,γαλήνιες δίχως σύνορα.

Διάφανες πόλεις κρυμμένες μες το φως.

Λικνίζεστε στην άκρη του ορίζοντα .

Σαν όνειρο σαν πόθος κοντινός.

Μα εγώ κάτω απ’ τα κύματα σας χάνω .

Πως να νικήσω αυτό τον άγριο καιρό;

Βουλιάζω μες το τίποτα κι όλο φοβάμαι.

Φοβάμαι πως θ’ αργήσω να σας βρω.

 

ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΓΓΕΛΑΚΑΣ«Πως τολμάς και νοσταλγείς τσόγλανε;»

Πως τολμάς και νοσταλγείς τσόγλανε;

 

Μπαλωμένες απόχες

Θα ‘ρθουν καιροί

που ακόμη και τα βαλσαμωμένα πουλιά

θ’ ανοίξουν

τις φτερούγες τους

και θ’ αποχωρίσουν περήφανα

απ’ τις βιτρίνες μας .

Κι εμείς

οι δήθεν ζωντανοί και παντοδύναμοι

πιο ηττημένοι από ποτέ

θα τα κυνηγάμε ασθμαίνοντας

και θ’ ανεμίζουν στον αέρα

ανήμπορες

οι μπαλωμένες μας απόχες.

Γιάννης Αγγελάκας

«Πως τολμάς και νοσταλγείς τσόγλανε;»

 

 

Θα σπάσω την πόρτα.

P5260861 by christinehag
P5260861, a photo by christinehag on Flickr.

Θα ‘ρθει ο καιρός που θα σπάσω την πόρτα
κι καρδιά μου στο φως θα χιμήξει

Θα φύγω μακριά
θα πετάξω ψηλά
θα πετάω σ’ ασύλληπτα ύψη

Και τότε πια δε μπορεί
αυτή η φτηνή
αυτή η χλωμή
η τιποτένια μου θλίψη

Θα μείνει ορφανή
θα γυρνάει σαν τρελή
θα ζητάει να με βρει
και δε θα με βρίσκει

κι ούτε πρόκειται ελπίζω ποτέ να μου λείψει
και δεν πρόκειται ελπίζω ποτέ να μου λείψει

Γιάννης Αγγελάκας