ΣΕΡΕΝΑΤΑ

IMG_9922

 

(Αφιέρωμα στον Λόπε δε Βέγα)

 

 

Στου ποταμιού τις όχθες

βρέχεται η νύχτα

και στα στήθια της Λολίτας

πεθαίνουν τα κλαριά από αγάπη.

Πεθαίνουν τα κλαριά από αγάπη.

Η νύχτα τραγουδάει γυμνή

πάνω απ’ τις γέφυρες του Μάρτη.

Πλένει η Λολίτα το κορμί της

μ’ αρμυρό νερό και νάρδους.

Πεθαίνουν τα κλαριά από αγάπη.

Η νύχτα η καμωμένη από γλυκάνισο κι ασήμι

λάμπει πάνω στις σκεπές.

Ασήμι από ρυάκια και καθρέφτες.

Γλυκάνισο των άσπρων μηρών σου.

Πεθαίνουν τα κλαριά από αγάπη.

FEDERICO GARCIA LORCA

ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Mετάφραση: Ανδρέας Αγγελάκης

Η μάχη της Σπάρτης

Η επιλογή και παρουσίαση των παρακάτω αποσπασμάτων από το βιβλίο του Αρίστου Καμαρινού για τον εμφύλιο πόλεμο στη Πελοπόννησο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, έγινε με στόχο την παραπέρα ανάγνωση πάνω σε γεγονότα που εξελίχθηκαν στη Λακωνία κατά την περίοδο του εμφυλίου πολέμου. Η αντιγραφή και παρουσίαση των αποσπασμάτων που επιμελήθηκε ένα μέλος […]

via «Φάκελος Λακωνική Ιστορία #010 “Η Μάχη της Σπάρτης” — αυτόνομη πρωτοβουλία ενάντια στη λήθη

Σκέψεις ΙΙ.

IMG_9490

“La liberté est un bagne aussi longtemps qu’un seul homme est asservi sur la terre. La liberté doit être pour tous ou pour personne”

Η ελευθερία είναι μια φυλακή τόσο μεγάλη,ακόμα κι αν ένας άνθρωπος είναι φυλακισμένος στη γη. Η ελευθερία πρέπει να είναι για όλους ή για κανένα

Albert Camus

ΣΙΩΠΗ

IMG_9010

Παράθυρο κλειστό

το πρόσωπό σου

και οι ρυτίδες,

που το μέτωπό σου χάραζαν

γρίλλιες μισανοιγμένες.

Έσκυψα τάχα

για να πάρω ένα φιλί

κι είδα το λογισμό σου

έναστρο ουρανό.

ΑΡΓΥΡΗΣ ΧΙΟΝΗΣ

ΠΕΝΤΕ ΟΝΕΙΡΑ ( ΑΠΟΠΕΙΡΕΣ ΦΩΤΟΣ 1966)

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ

IMG_8765

Ω ΣΕ ΠΟΙΑΝ ΑΝΟΙΞΗ

Ω σε ποιάν άνοιξη

ποιό τραγούδι χιονισμένο

ανοίγει τα μεγάλα μάτια του

πουλιά με γαλάζια μαύρα φτερά

μια λάμψη από παγωνιά

                       αθάνατη

γιαλιστερή σα μαχαίρι

ω απέραντα παιδικά μου

                             χρόνια

ω απέραντή μου τώρα

με αίμα

νεότητα

ΜΙΛΤΟΣ ΣΑΧΤΟΥΡΗΣ

ΣΦΡΑΓΙΔΑ

Ή

Η ΟΓΔΟΗ ΣΕΛΗΝΗ

1964

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ

Ο ήλιος είναι πράσινος

τα δέντρα καίνε

περιμένουνε τα χελιδόνια

οι σιδερένιες μας χελιδονοφωλιές

δε μας γελάνε πια με τα λουλούδια

μας στοίχισαν τα χέρια και τα πόδια μας

τώρα τα χέρια και τα πόδια μας

κρέμονται στα δέντρα.

ΜΙΛΤΟΣ ΣΑΧΤΟΥΡΗΣ

ΤΑ ΣΤΙΓΜΑΤΑ 1962

κρατώ την καρδιά σου.

anemone rougeκρατώ την καρδιά σου μαζί μου (την κρατώ μες

την καρδιά μου) δεν την αποχωρίζομαι ποτέ (όπου

κι αν πάω πηγαίνεις κι εσύ, καλή μου, κι ό,τι γίνεται

από μένα μόνο είναι δικό σου έργο, αγαπημένη μου)

δεν φοβάμαι

καμία μοίρα (γιατί εσύ είσαι η μοίρα μου, γλυκιά μου) δεν

θέλω

κανέναν κόσμο (γιατί ομορφιά μου εσύ είσαι ο κόσμος μου, ο

αληθινός)

και είσαι ό,τι από πάντα σημαίνει ένα φεγγάρι

κι ό,τι ένας ήλιος πάντα θα τραγουδάει είσαι εσύ

εδώ βρίσκεται το βαθύτερο μυστικό που κανένας δεν γνωρίζει

(εδώ βρίσκεται η ρίζα της ρίζας κι ο ανθός του ανθού

κι ο ουρανός του ουρανού ενός δέντρου που ονομάζεται ζωή:

που αναρριχάται

ψηλότερα απ’όσο η ψυχή μπορεί να ελπίζει ή ο νους

να κρυφτεί)

κι αυτό είναι το θαύμα που θέλει τ’ αστέρια χωριστά

κρατώ την καρδιά σου (την κρατώ μες την καρδιά μου)

E.E. CUMMINGS

ανθολογία ερωτικής ποίησης

Χάρης Βλαβιανός