note #48 Απόσπασμα από το «Στοχασμοί για το εβραϊκό ζήτημα»

Αυτό σημαίνει πως ο αντισημιτισμός είναι μια μυθική και αστική παράσταση της πάλης των τάξεων και πως δεν θα μπορούσε να υπάρχει σε μια αταξική κοινωνία. Φανερώνει το χωρισμό των ανθρώπων και την απομόνωση τους στο πλαίσιο της κοινότητας, τη σύγκρουση των συμφερόντων, τον καταμερισμό των παθών: δεν θα μπορούσε να υπάρξει παρά μόνο σε συλλογικότητες όπου μια χαλαρή αλληλεγγύη ενώνει αυστηρά ιεραρχημένες ομάδες είναι ένα φαινόμενο κοινωνικού πλουραλισμού. Σε μια κοινωνία της οποίας τα μέλη είναι όλα αλληλέγγυα, επειδή είναι όλα στρατευμένα στο ίδιο εγχείρημα, δεν θα υπήρχε θέση για τον αντισημιτισμό. Τέλος, εκδηλώνει έναν συγκεκριμένο μυστικιστικό και μεθεκτικό δεσμό του ανθρώπου με το «αγαθό» του που προκαλείται από το τωρινό καθεστώς της ιδιοκτησίας. Σε μια αταξική κοινωνία, θεμελιωμένη στην συλλογική ιδιοκτησία των εργαλείων της εργασίας, από την στιγμή που ο άνθρωπος, έχοντας απελευθερωθεί από τα φαντασιοκοπήματα του πέρα κόσμου, θα αφοσιωθεί επιτέλους στο δικό του εγχείρημα, που είναι…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 213 επιπλέον λέξεις

Advertisements

Islamist Mob Attacks Refugees In Greece «For Not Observing Ramadan»

After a mob of greek fascists few weeks ago, an islamist mob attacks refugees in Lesvos. 

source: https://www.zerohedge.com/news/2018-05-26/caught-video-islamist-mob-attacks-refugees-greece-not-observing-ramadan

Graphic video has emerged online showing a mob of baton-wielding Islamists attacking other Muslims in a refugee camp in Greece reportedly for not observing the Ramadan fast. Early unconfirmed Kurdish media reports claim 4 men were killed and many others injured as the group of attackers entered refugee tents with weapons Friday afternoon at a crowded camp in Moria on the eastern Aegean island of Lesbos.

However, initial Greek media reporting indicates authorities are refuting rumors of the deaths, instead only confirming large clashes between Arab and Kurdish asylum seekers which resulted in injuries and evacuations.

One Greek news broadcast showed seriously injured victims being carried out of the camp, while viral video of the attack itself appears to show up to three bloodied men lying motionless on the ground with…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 760 επιπλέον λέξεις

Ο Jean Quarre βγάζει τη γλώσσα στους φασίστες

Στην παρακάτω φωτογραφία διακρίνεται ο Jean Quarre, κομμουνιστής αγωνιστής της γαλλικής Αντίστασης εναντίον των ναζί, τη στιγμή που οδηγείται στο εκτελεστικό απόσπασμα. Αγέρωχος, βγάζει τη γλώσσα του κοροϊδευτικά στο φακό του Γερμανού φωτογράφου που απαθανατίζει τη σκηνή.

Ο Quarre είχε γεννηθεί στο Παρίσι στις 22 Σεπτεμβρίου 1919 και μετά την είσοδο των Γερμανών στην πόλη δραστηριοποιήθηκε ενεργά στους αντιστασιακούς κύκλους συμμετέχοντας ενεργά στις μεγάλες διαδηλώσεις εναντίον των κατακτητών τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 1941. Ήταν μέλος της παράνομης οργάνωσης Τάγματα Νεολαίας. Συνελήφθη το 1942 μαζί με ομάδα συντρόφων του έπειτα από έρευνα της γαλλικής αστυνομίας στο σπίτι του όπου βρέθηκαν διάφορα φυλλάδια και έγγραφα αντιστασιακού περιεχομένου και στη συνέχεια παραδόθηκε στους Γερμανούς.

Εκτελέστηκε στις 17 Απριλίου 1942. Προς τιμήν του υπάρχει οδός με το όνομά του στο 19ο Διαμέρισμα του Παρισιού και ομώνυμο Λύκειο.

πηγή: Κόκκινος Φάκελος

ΣΤΡΑΤΗΣ ΦΑΒΡΟΣ.

Δεν έχει τίποτα νόημα μόνον το ηθικό χρέος στα παιδιά κι έπειτα η ζωή, η ζωή μοναχά, μέσα στην ποίηση Απεχθάνομαι τις μικρές και τις μεγάλες δουλειές τις αποτυχίες και τις επιτυχίες μια μελισσούλα σε ένα λιβάδι με μαργαρίτες να μην υπάρχει αυτή η ανάγκη για νόημα ή για εργασία ή θρησκεία ή θάνατο θυμάμαι […]

via κι έπειτα η ζωή — Στρατής Φάβρος – Strates Fabbros

“Για τη φτώχεια”

note #22 “Για τη φτώχεια”

R. B. Kitaj. The Ohio Gang. 1964

V. « Η φτώχεια δεν είναι ντροπή» Σύμφωνοι. Ωστόσο τον φτωχό τον ντροπιάζουν. Το κάνουν, και τον παρηγορούν με αυτή την φρασούλα. Είναι από αυτές που κάποτε μπορούσε κανείς να τις παραδεχτεί, που όμως η ημερομηνία λήξης τους έχει φτάσει προ πολλού. Όπως κι εκείνο το βάναυσο «ο μή εργαζόμενος μηδέ έσθιέτω». Όταν υπήρχε δουλειά που έτρεφε τον άνθρωπο της, υπήρχε και φτώχεια που δεν τον ντρόπιαζε, αν οφειλόταν σε κάποια αναπηρία ή σε κάποιο άλλο θέλημα της μοίρας. Αυτή η ανέχεια όμως μες στην οποία γεννιούνται εκατομμύρια, και μπλέκουν εκατοντάδες χιλιάδες που φτωχαίνουν, ντροπιάζει. Η βρόμα και η αθλιότητα ορθώνονται γύρω τους σαν τείχη που τα χτίζουν αόρατα χέρια. Κι όπως ένα άτομο μπορεί ν’ανεχτεί πολλά για τον εαυτό του, δίκαια όμως ντρέπεται σαν τον βλέπει η γυναίκα του να τα υφίσταται και να τ’ανέχεται, έτσι επιτρέπεται να υποστεί πολλά, όσο είναι μόνος, και όλα, εφόσον τα κρύβει. Όμως κανείς ποτέ δεν επιτρέπεται να συνάψει ειρήνη με τη φτώχεια, όταν πέφτει σαν ίσκιος τεράστιος πάνω στο σπίτι και στο λαό του. Τότε πρέπει να διατηρήσει τις αισθήσεις του άγρυπνες για κάθε ταπείνωση που υφίσταται, και να τις κρατά σε πειθαρχία μέχρι που ο πόνος του να πάψει να παίρνει τον κατήφορο της θλίψης, και να διανοίξει ανηφορικά τον δρόμο της εξέγερσης. Όμως εδώ δεν υπάρχει ελπίδα καμιά, αφού και η πιο τρομέρη, η πιο ζοφερή μοίρα κάθε μέρα, ακόμα και κάθε ώρα, όσο συζητιέται από τον τύπο και εξηγούνται διεξοδικά όλα τα ψευτοαίτια και τα ψευτοεπακόλουθα της, κανέναν δεν βοηθά ν’αναγνωρίσει τις σκοτεινές δυνάμεις στις οποίες έχει γίνει υποτελής.

Walter Benjamin Μονόδρομος, εκδόσεις Αγρα, Αυτοκρατορικό Πανόραμα V:

Primo Levi, Τρία ποιήματα

from here:

Primo Levi, Τρία ποιήματα

 

ΚΑΤΑΠΛΟΥΣ (ή Η ΑΠΟΒΙΒΑΣΗ)

Χαρούμενος ὁ ἄνθρωπος ποὺ ἔπιασε λιμάνι
Ποὺ ἀφήνει πίσω του πελάγη, τρικυμίες
Πού ̓χει τὰ ὄνειρά του ἀγέννητα ἤ, νεκρὰ
Καὶ κάθεται νὰ πιεῖ στὸ καπηλειὸ τοῦ Μπρέμα
Σιμὰ στὴν παραστιὰ κι ὁλόγιομος εἰρήνη.
Χαρούμενος ὁ ἄνθρωπος σβηστὴ φλόγα ποὺ μοιάζει
Ἄμμος ποὺ μοιάζει ποταμίσιας ὄχθης
Ποὺ τὸ φορτίο τ’ ἀπόθεσε κι ἔχει τὸ μέτωπο καθάριο
Καὶ ποὺ στῆς δημοσιᾶς τὸ χεῖλος ξαποσταίνει.
Δὲν φοβᾶται, δὲν ἐλπίζει μήτε προσδοκᾶ,
Μόνο καρφώνει τὰ μάτια
στὸν ἥλιο, ποὺ φεύγει

***

ΔΕΥΤΕΡΑ

Τί εἶναι ἀπὸ ἕνα τραῖνο θλιβερότερο;
Ποὺ φεύγει ὅταν πρέπει, ποὺ
Δὲν ἔχει παρὰ μιὰ φωνὴ μονάχα
Ποὺ δὲν ἔχει παρά, ἕναν δρόμο.
Τίποτα θλιβερότερο ἀπὸ ἕνα τραῖνο.
Ἴσως ἕνα ἄλογο ποὺ τό ̓χουνε νὰ κουβαλάει.
Δεμένο μὲ τὴ λαιμαριά του
Ἀνήμπορο ἀκόμη καὶ στὸ πλάι νὰ κοιτάξει.
Προχωρῶ, ἡ ζωή του.
Κι ἕνας ἄνθρωπος;
Ἕνας ἄνθρωπος, δὲν εἶναι θλιβερός;
Ἂν γιὰ καιρό, ζεῖ μοναχός του
Ἂν πὼς ὁ χρόνος, τέλειωσε πιστεύει
Θλιβερὸς καὶ ὁ ἄνθρωπος εἶναι

17 Ἰανουαρίου τοῦ 1946.

***

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΚΟΡΑΚΙΟΥ

«Ἀπὸ πολὺ μακριὰ εἶμαι φερμένο
Κακὰ μαντάτα γιὰ νὰ φέρω.
Πέρασα τὸ βουνὸ
Τὸ σύννεφο ἔσκισα τὸ χαμηλὸ
Καὶ σὲ στέρνες τὴν κοιλιά μου καθρέφτισα.
Πέταξα χωρὶς νὰ ξαποστάσω
Γιὰ μίλια ὁλόκληρα χωρὶς νὰ ξαποστάσω
Γιὰ νά ’βρω τὸ παράθυρό σου
Γιὰ νά ’βρω τὸ αὐτί σου
Τὸ καινούριο κακὸ νὰ σοῦ πῶ
Ποὺ τὴν χαρὰ τοῦ ὕπνου θὰ σοῦ πάρει
Ποὺ τὸ ψωμὶ καὶ τὸ κρασὶ θὰ σοῦ τὰ μαγαρίσει
Ποὺ κάθε βράδυ στὴν καρδιὰ θὰ σοῦ θρονιάζεται».
Αἰσχρὰ τραγουδοῦσε, χορεύοντας
Πέρα ἀπ’ τὸ τζάμι, πάνω στὸ χιόνι.
Σὰν ἔπαψε, κοίταξε ὅλο μοχθηρία
Σταύρωσε μὲ τὸ ράμφος του τὸ χῶμα
Καὶ ἅπλωσε τὰ μαῦρα του φτερά.

*Μετάφραση: Χρῖστος Κρεμνιώτης

**Ο Primo Levi γεννήθηκε τὸ 1919. Ἦταν Ἰταλοεβραῖος συγγραφέας καὶ ποιητής. Τὸ 1943 φυλακίστηκε στὸ στρατόπεδο συγκέντρωσης τοῦ Ἄουσβιτς. Τὶς ἐμπειρίες του ἀπὸ τὴ ζωὴ στὸ Ἄουσβιτς τὶς κατέγραψε στὸ δημοφιλέστερο ἔργο του, τὸ Ἐάν αὐτὸ εἶναι ὁ ἄνθρωπος. Πέθανε αὐτοκτονώντας τὸ 1987.
***Τα ποιήματα δημοσιεύτηκαν στο περιιοδικό “Νέο Επίπεδο” τεύχος 41/1, Απρίλης 2014.