ΩΧ!!!

Η κραυγή αφήνει ,έναν ίσκιο κυπαρισσιού

στον άνεμο.

(Αφήστε με να κλαίω

μέσα σ’ αυτό το κάμπο,)

———-

Όλα θρυμματίστηκαν στον κόσμο

δε μένει άλλο απ’ τη σιωπή.

(Αφήστε με να κλαίω

μέσα σ’αυτό τον κάμπο,)

……….

Το σβησμένο ορίζοντα

δαγκώνουν φωτιές.

………

(Αλλά σας είπα

να με αφήσετε να κλαίω

σ’ αυτό τον κάμπο).

»»»»

FEDERICO GARCIA LORCA

Το ποίημα είναι αφιερωμένο στην κοπέλα που σκότωσαν στο Αφγανιστάν οι φανατικοί (πριν λίγες μέρες γιορτάζαμε τη γιορτή της γυναίκας) ,καθώς και στα παιδιά που χάθηκαν στις Άλπεις χτες.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s