Εφιάλτης…….

Ξύπνησε ξαφνικά μες τη νύχτα τρομαγμένη.Τι όνειρο κι αυτό !!Ποτέ ξανά δεν είχε δει κάτι παρόμοιο..

Προσπάθησε να ηρεμήσει για να συνεχίσει τον ύπνο της .Εξάλλου το πρωί είχε πολύ δουλειά και δεν έπρεπε να είναι κουρασμένη .Ήπιε λοιπόν λίγο νερό ,από το ποτήρι που είχε στο κομοδίνο , κι έκλεισε τα μάτια προσπαθώντας να ξανακοιμηθεί.Οι εικόνες όμως ξανάρχονταν στο μυαλό της και δεν μπορούσε να κλείσει μάτι .Στριφογύριζε για κάμποση ώρα κι αφού είδε πως δεν μπορούσε να κοιμηθεί ,σταμάτησε κάθε προσπάθεια και σηκώθηκε.Έφτιαξε έναν καφέ και βάλθηκε να χαζεύει τον ήλιο που ανέτειλε.Ξεχάστηκε.Άλλωστε η ώρα περνούσε και η δουλειά ήταν απαιτητική.

Η μέρα πήρε το δρόμο της και η δουλειά την παρέσυρε στο γρήγορο ρυθμό της.Ήταν πολύ νέα και άντεχε στους γρήγορους κι εξαντλητικούς ρυθμούς.Σήμερα όμως αισθανόταν πως κάτι δεν πήγαινε καλά.Η καρδιά της βαριά και τα πόδια της δεν τη βαστούσαν .Αναρωτήθηκε ξαφνικά :Γιατί είμαι έτσι;Και τότε κατάλαβε γιατί .Μα βέβαια ,αυτό τ’όνειρο.Ήταν λέει κόσμος μαζεμένος πολύς ,σε μια πλατεία και γύρω ,γύρω στρατιώτες με τα όπλα στα χέρια ,ψυχροί και ανέκφραστοι.Κάποια στιγμή ,δίνεται η εντολή να μαζέψουν όλα τ’ανάπηρα παιδιά.Κατάλαβε αμέσως τι τα περίμενε και τρομοκρατήθηκε .Ήθελε ν’ αντιδράσει ,να τα προστατέψει ,αλλά ο φόβος είχε καθηλώσει τα πόδια της και η φωνή της δεν έβγαινε .Ψέλλισε μόνο ένα βραχνό «όχι» κι έβαλε τα κλάματα.Οι στρατιώτες δεν την άκουσαν.Ούτε κανείς άλλος αντέδρασε.Είδε να παίρνουν τα παιδιά και από τον τρόμο της ξύπνησε.

Το τριγύριζε στο μυαλό της και είχε καταρρακωθεί. Πως είναι δυνατόν ;Εγώ να κάνω κάτι τέτοιο σκέφτηκε.Μέχρι σήμερα ήταν απόλυτη σε όλα της τα πιστεύω.Το μαύρο ήταν μαύρο και το άσπρο άσπρο.Είχε τα πιστεύω της και δεν είχε καμμία αμφιβολία γι’ αυτά.Πάντα με το μέρος του αδύναμου και του αδικημένου.Ενάντια στο κατεστημένο και στο φασισμό σε όλες του τις πλευρές.Αθέατες και μη.Το όνειρο όμως της έδειξε μια άλλη πλευρά του εαυτού της .Την αδυναμία μπροστά στο φόβο .Της ήρθε πραγματικά να βάλει τα κλάματα.Δεν μπορεί σκέφτηκε ,δεν είμαι εγώ αυτή.

Τότε ξαφνικά θυμήθηκε τον παιδικό της φίλο ,τον Λωράν.Πήγαιναν μαζί σχολείο και ήταν κολλητοί.Εκτός από την φιλία τους έδενε και η αλληλοεκτίμηση..Μεγάλωσαν και βλέπονταν αραιά και που ,αλλά δεν παρέλειπε να της στέλνει προσκλήσεις για τις ατομικές του εκθέσεις  ζωγραφικής.Κάποια φορά λοιπόν εντελώς ξαφνικά τον είδε στην τηλεόραση ,ένας νεαρός ζωγράφος πια,μεταξύ πολλών προσωπικοτήτων ,να δίνει τη δική του γνώμη πάνω στο θέμα Ναζισμός και αντίσταση.Μεταξύ των άλλων είπε«:Αν ζούσα σ’ εκείνη την εποχή ,θέλω να πιστεύω ,πως θα ήμουν με τους ανθρώπους που αντιστάθηκαν»Έπεσε τότε από τα σύννεφα.Ναι το θυμάται πολύ καλά .Θύμωσε κι όλας .Τι θα πει «θέλω να πιστεύω; », είχε σκεφτεί.Δεν είσαι σίγουρος;Τα ξέχασες όλα αυτά που λέγαμε παιδιά;Κάτι είχε κρυώσει μέσα της.Άλλαξες Λωράν ;

Και τώρα να ,που μέσα της μπήκε η αμφιβολία.Δεν είχε φοβηθεί κανέναν μέχρι τώρα ,δεν είχε σκεφτεί ποτέ αρνητικά για τον εαυτό της .Κι έρχεται τώρα ένα όνειρο ,να τ’ αλλάξει όλα.

Άρχιζε να κατανοεί τα λόγια του παιδικού της φίλου.Μάλλον εκείνος γνώριζε καλύτερα την ανθρώπινη αδυναμία ,μπροστά στο φόβο του θανάτου..Είναι πολύ μπροστά από μένα σκέφτηκε..Αλλά εγώ, γιατί να το σκεφτώ τώρα;Τι με ωθεί σ’ αυτές τις σκέψεις ώστε να έρχονται στον ύπνο μου ως εφιάλτης;Ποιός να ξέρει.Ίσως και να έχω αρχίσει να γερνάω .Ναι ,οι γέροι φοβούνται πιο πολύ ,οι νέοι εξάλλου κάνουν τις επαναστάσεις.Αυτό είναι γερνάω και γίνομαι ένα ανθρωπάκι ,σαν αυτά που σιχαινόμαστε παιδιά, ένα αδύναμο ,φοβισμένο ανθρωπάκι………..Δεν έχει σημασία που δεν είμαι ούτε τριάντα ακόμα ,έχω μια γέρικη καρδιά.

Η μέρα δεν είχε τελειώσει ακόμα κι αυτή έσερνε τα πόδια της .Πρέπει ν’ αντιδράσω ,ναι θ’ αντιδράσω Τι κι αν  φοβάμαι; Όλοι οι άνθρωποι φοβούνται .Ανθρώπινο είναι.Πήρε βαθιές ανάσες και συνέχισε τη δουλειά,αποφασισμένη να προχωρήσει μπροστά ,δυνατή και γενναία ,αλλά κάτι μέσα της  έλεγε πως δεν θα είναι πια η ίδια ……….

 

,Το σκίτσο είναι του Πέτρου Ζερβού »

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s