Plus jamais…Plus jamais ça…..! Ποτέ πια……

Βρήκα αυτό το ωραίο βίντεο για την βία κατά των γυναικών ,που μου άρεσε πολύ και ελπίζω ν’ αρέσει και σ’ εσάς,

Κείμενα Pierre Arditi

Γλυπτά και σενάριο Michèle Chast.

η σκηνοθεσία του φίλμ  από την Charlotte Cornaton.

Πρωτότυπη μουσική από τον Benjamin Sanz.

Παραθέτω τα λόγια του φίλμ για όσους δυσκολεύονται να τα διαβάσουν:

Quatre éléments,l’air,l’eau,la terre ,le feu
trois couleurs ,le rouge ,le blanche,le noir
il etait une fois l’ air
une boule blanche suspendue dans l’espace,la terre
apparaissent les continents,noirs.
Destruction,cataclysme,reconstruction.
La sphère eclate
fragments blanche
fragments noirs
mutation ,les voilà qui prennent des formes humaines
dèformèes,sensuelles,sculptures,
femmes immortelles.
Rouge,qui eclabousse mon visage,les sculptures,les femmes,
rouge ,comme la violence.
Les sculptures saignent,comme les femmes,
la violence faite aux femmes .
L’ eau ,la pluie qui ruisselle et dort les gouttes ,
aux pointes acèrèes
l’ orage, le tourmente ,laissent place à une pluie ,plus drue qui lave
les sculptures et laisse des cicatrices .
La vie.
Les femmes sculptures se mettent à danser
elles s’ébrouent et le sang disparaî dans un tourbillon .
Elles se rapprochent les une des  autre
s’ assemlent et se transforment
en une boule sombre ,la terre.
Son ècorce se fissure
Le feu
la fonte en fusion
comme un volcan
qui prèpare son èruption
Explosion ,
mort et renaissance .
Sculpture en bronze
femme douce
aux corps meurtris
par les cicatrices ,
les scarifications
marques indèlèbiles de la vie.
La  violence faites aux femmes
cicatrice de la vie .
Plus jamais ,plus jamais  ça

Και η μετάφραση :

Τέσσερα στοιχεία

αέρας, νερό , γη, φωτιά
τρία χρώματα , κόκκινο , λευκό, μαύρο
Ήταν ο αέρας κάποτε.
Μια άσπρη μπάλα που αιωρείται στο διάστημα ,η γη
εμφανίζονται οι ήπειροι, μαύρο .
Καταστροφή , κατακλυσμός , ανασυγκρότηση .
Η σφαίρα εκρήγνυαται
Λευκά θραύσματα
Μαύρα θραύσματα
Μετάλλαξη , και να , που γίνονται  ανθρώπινες μορφές
χωρίς σχήμα  , αισθησιακές , γλυπτές ,
γυναίκες αθάνατες .
Κόκκινο , που  πιτσιλά το πρόσωπό μου , τα γλυπτά , τις γυναίκες ,
κόκκινο , όπως η βία .
Τα γλυπτά αιμορραγούν  , όπως οι γυναίκες .
Η βία κατά των γυναικών .
Το νερό , η βροχή που ρέει σταγόνες και κοιμάται ,
σε αιχμηρές ακίδες
η καταιγίδα , η καταιγίδα , δίνει  τη θέση της σε μια βροχή πιο παχιά που πλένει τα
γλυπτά και αφήνει  ουλές .
Ζωή .
Τα γυναικεία γλυπτά  αρχίζουν να χορεύουν
Ξεφυσούν  και το αίμα εξαφανίζεται  σε μια δίνη .
Πλησιάζουν το ένα από το άλλο
ενώνονται  και  μεταμορφώνονται
σε μια σκοτεινή σφαίρα , τη γη .
Από τις ρωγμές του φλοιού της
η φωτιά
το τετηγμένο χυτοσίδηρο
σαν ένα ηφαίστειο
που προετοιμάζει την έκρηξη του.
Έκρηξη ,
θάνατος και  αναγέννηση .
Χάλκινο γλυπτό
γλυκιά γυναίκα
με μελανιασμένο σώμα
από ουλές ,
αμυχή
ανεξίτηλα τα σημάδια της ζωής .
Βία κατά των γυναικών
το σημάδι της ζωής  .
Ποτέ ξανά , ποτέ ξανά

Advertisements

One comment on “Plus jamais…Plus jamais ça…..! Ποτέ πια……

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s