Οι καταναλωτές της κουλτούρας…

Δεν υπάρχει μόνο υποβαθμισμένη τέχνη ,τέχνη που έχει γίνει επαρχιώτικη ,αλλά και υποβαθμισμένοι μισοκαλλιεργημένοι τρόποι συμπεριφοράς.Αν τους αποκαλούσαμε «κιτς», θα τους κολακεύαμε.Ένας απ’ αυτούς είναι το να μένεις έκθαμβος μπρος σε ζωγραφιές που έχουν διάσημα ονόματα πάνω τους ,το ν’ ακούς τη λεγόμενη καλή μουσική ,το να μαζεύεις υλικό για διάβασμα.Μ’ άλλα λόγια πρόκειται για την αποκτητική αποδοχή πολιτισμικών προϊόντων που είναι κατανοητά κατά το ήμισυ ,αλλά έχουν κύρος.Μέρος αυτής της αποδοχής είναι η πεποίθηση ή μάλλον η ψευδαίσθηση ότι τα απολαμβάνεις ,η οποία οφείλεται τις περισσότερες φορές στη ναρκισιστική ικανοποίηση που νοιώθεις επειδή έρχεσαι σ’ επαφή με κάτι τόσο διάσημο και εξαίσιο παρόλο που το ίδιο αποτέλεσμα θα είχε και μια προχειροδουλειά με την ίδια υπογραφή .

Ο μηχανισμός εδώ είναι όμοιος με τον ενθουσιασμό που προκαλείται από την έξυπνη παρατήρηση που κάνει μια ιδιοφυία όταν ο δέκτης δεν μπορεί να την ξεχωρίσει από μια κοινοτοπία ή αντίστροφα με την ανικανότητα του δέκτη να διαπιστώσει την διαφορά ανάμεσα στην αλήθεια μιας ιδιοφυίας και στην κοινοτοπία ενός άσχετου όταν χρησιμοποιούν τις ίδιες λέξεις.

Η αποδοχή των πολιτισμικών προϊίντων ως συλλογή πνευματικής καλλιέργειας ,ωφέλιμων δραστηριοτήτων του ελεύθερου χρόνου,είναι εξαιρετικά πιο ρηχή από την άμεση χρήση που έκανε στα προϊόντα αυτά η φεουδαρχία Τα περισσότερα εμφανίστηκαν στην εποχή της κυριαρχίας της και ήταν εργαλεία κύρους ,πομπώδης διακόσμησης ή καύχημα των εμπόρων που ήθελαν να συναγωνιστούν τους φεουδάρχες και τελικά τους ξεπέρασαν .Το να τρέχεις όμως πίσω από τους λεγόμενους θυσαυρούς του παρελθόντος σήμερα,σε μια εποχή όπου η κουλτούρα έχει εξαλείψει τον εαυτό της προ πολλού ,είναι απλώς η άλλη πλευρά του νομίσματος ή καλύτερα ένας συστηματικός εκχυδαϊσμός και απλούστευση (η μοίρα της Ευρώπης), είναι ένα είδος παθητικής φετιχοποίησης ,πραγμοποίησης του πνεύματος και των έργων του τα οποία ,τότε που συνδέονταν με ορισμένους σκοπούς ,απόδειχναν την ανεξαρτησία τους ,ενώ τώρα που μετατρέπονται σε σκοπούς πεθαίνουν την ίδια στιγμή .

Οι μαζικές επισκέψεις σε μουσεία και θέατρα ανήκουν στις αβλαβείς προκαταρκτικές ασκήσεις που οδηγούν σ’ ένα άλλο είδος μαζικής λατρείας.

ΜΑΞ ΧΟΡΚΧΑΪΜΕΡ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s