Αν αυτό είναι οι άνθρωποι……….

Είναι αδιαμφισβήτητο πως ζούμε ιστορικές μέρες και ώρες..Τι θα βγάλει όλο αυτό ,τι θα επακολουθήσει δεν μπορώ να ξέρω εκ των προτέρων .Μέχρι προχθές η Χρυσή αυγή αλώνιζε και δεν την ενοχλούσε κανείς,σήμερα είναι σιδεροδέσμιες οι κεφαλές της.Μέχρι  τη στιγμή που γράφεται αυτό το κείμενο έχουν συλληφθεί και οδηγούνται σιδηροδέσμιοι 19 άτομα εκ των οποίων και αστυνομικοί εν ενεργεία.Αναζητούνται άλλοι 13 αν δεν κάνω λάθος και οι έρευνες και για άλλα άτομα σ’ όλη την Ελλάδα συνεχίζονται.Οι κατηγορίες είναι σύσταση εγκληματικής οργάνωσης,δολοφονίες,απόπειρες δολοφονιών,εκβιασμοί,ξέπλυμα μαύρου χρήματος και άλλα .

Είναι γεγονός πως ο κόσμος έχει ευχαριστηθεί για όλο αυτό  και δεν έχει άδικο μια και ζούσαν πολλοί με το φόβο των επιθέσεων από τα μαυροφορεμένα «παλικάρια»

Εμένα πάντως μου δημιουργεί ένα σκεπτικισμό το όλο αυτό ,όχι πως δεν συμφωνώ με τις συλλήψεις, αλλά δεν ξέρω αν θα χρησιμοποιηθούν ως άλλοθι ,για να φιμώσουν και το δημοκρατικό λόγο ,κάποια στιγμή.

Μέσα σ’ όλη αυτή την ένταση που ζούμε ,θυμήθηκα το εγέρθητι των εκλογών από τα τσιράκια του Μιχαλολιάκου και γι’ αυτό θα αφιερώσω σε όλους τα λόγια ενός επιζώντα από το Άουσβιτς όχι τίποτ’ άλλο, αλλά  γιατί δεν πρέπει να εφησυχάζουμε ποτέ.

Ονειρευόμασταν στις άγριες νύχτες
όνειρα βίαια και πυκνά,
ονειρευόμασταν με την ψυχή και το σώμα
αν θα γυρίσουμε, να φάμε, να εξιστορήσουμε.
Ώσπου αντηχούσε κοφτά, σιγανά
το παράγγελμα που συνόδευε την αυγή
«Wstawać»
και ράγιζε την καρδιά μας
Τώρα που ξαναβρήκαμε τα σπίτια μας,
τώρα που χορτάσαμε την κοιλιά μας,
και οι αφηγήσεις μας στέρεψαν όλες,
σήμανε ἡ ώρα. Όπου να’ ναι θα ακούσουμε πάλι
το ξενικό παράγγελμα: «Wstawać»
-Πρίμο Λέβι, «Η ανακωχή», 11 Ιανουαρίου 1946

Wstawać» είναι το εγέρθητι στα Πολωνικά ,που άκουγαν οι κρατούμενοι στο Άουσβιτς κάθε πρωί

Αποσπάσματα από το βιβλίο του «Αν αυτό είναι οι άνθρωποι

«Εάν μέσα από‘ τα στρατόπεδα θα μπορούσε να δραπετεύσει ένα μήνυμα και να φτάσει στους ελεύθερους ανθρώπους θα ήταν αυτό: Προσπαθήστε να μην υποστείτε στο σπίτι σας αυτό που έχει επιβληθεί σε εμάς εδώ».

……………………………..

Πολλοί λαοί ή άτομα συμβαίνει να θεωρούν περισσότερο ή λιγότερο συνειδητά ότι «κάθε ξένος είναι εχθρός […] Όταν αυτή η ανομολόγητη αλυσίδα αποτελέσει τη μείζονα πρόταση ενός συλλογισμού, τότε στο τέλος της αλυσίδας βρίσκονται τα στρατόπεδα. Αυτό είναι το αποτέλεσμα μιας σύλληψης του κόσμου οδηγημένης στην έσχατη συνέπειά της: όσο υπάρχει αυτή η αντίληψη τα αποτελέσματά της θα μας απειλούν. Η ιστορία των στρατοπέδων εξόντωσης θα έπρεπε να ερμηνευτεί από όλους σαν ένα δυσοίωνο σημάδι κινδύνου.

……………………………………

«Ο καθένας αποχαιρέτησε την ζωή με τον δικό του τρόπο. Μερικοί προσευχήθηκαν, άλλοι μέθυσαν και άλλοι βυθίστηκαν για τελευταία φορά σ’ ένα ακατανόμαστο πάθος. Αλλά οι μητέρες ξενύχτησαν για να ετοιμάσουν φαγητό για το ταξίδι, για να πλύνουν τα παιδιά και να φροντίσουν τις αποσκευές και την άλλη μέρα το πρωί άπλωσαν στα συρματοπλέγματα τα ρούχα των παιδιών να στεγνώσουν, δεν ξέχασαν τις φασκιές, τα παιγνίδια, τα μαξιλάρια και τα χιλιάδες μικροπράγματα που χρειάζονται πάντα τα παιδιά. Κι εσείς δεν θα κάνατε το ίδιο; Ακόμα κι αν ξέρατε ότι αύριο θα σας σκοτώσουν μαζί με το παιδί σας, σήμερα δεν θα του δίνατε να φάει;».

…………………..

Ο φασισμός ήταν ακόμα παρών, αλλά κρυμμένος μέσα στο κουκούλι του.  Προετοίμαζε την αλλαγή του για να εμφανιστεί ξανά με καινούργιο πρόσωπο, μη αναγνωρίσιμο, πιο αξιοσέβαστο, προσαρμοσμένος στις καινούργιες συνθήκες ενός κόσμου ο οποίος έβγαινε από την καταστροφή που ο ίδιος ο φασισμός είχε προκαλέσει.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s