Ο λύκος της στέπας………

Πέρασε κι αυτή η μέρα,όπως περνούν οι μέρες.Τη σπατάλησα με τους συνηθισμένους τρόπους της πρωτόγονης και  μοναχικής ζωής μου.Εργάστηκα μια  δυο ώρες και περιεργάστηκα μερικές σελίδες από κάποια παλιά βιβλία.

Άλλες δυό ώρες τις πέρασα με πόνους όπως συμβαίνει στους ηλικιωμένους ανθρώπους.Πήρα κάποιο φάρμακο κι αισθάνθηκα καλά,όταν οι πόνοι αποφάσισαν να υποχωρήσουν.Έκανα ένα μπάνιο κι έμεινα αρκετή ώρα στο νερό ,απολαμβάνοντας τη ζεστασιά του.

Βγήκα για έναν περίπατο μιας ώρας και είδα κάτι όμορφα σύννεφα στον ουρανό.Αυτό ναι ,το ευχαριστήθηκα.Όπως και το διάβασμα παλιών βιβλίων και το χουζούρι στη μπανιέρα ,αλλά αν τα λογαριάσω όλα μαζί ,ήταν μια μέρα ευδαιμονίας.

Όχι δεν ήταν καν μια μέρα φωτισμένη από ευτυχία και χαρά,ήταν μάλλον μια απ’ αυτές τις μέρες που για καιρό τώρα ,έχουν πέσει στον κλήρο μου-μέτριες σ’ ευχαρίστηση ,υποφερτές σε ακεφιά,άχρωμες και  χλιαρές μέρες ενός απογοητευμένου μεσήλικα.

Μέρες που αναρωτιέμαι ήρεμα αντικειμενικά και χωρίς φόβο ,μήπως ν’ ακολουθήσω το παράδειγμα του Άνταλμπερτ Στίφερ και να πάθω κάποιο « ατύχημα » την ώρα του ξυρίσματος.

Αυτές τις εξοργιστικές μέρες με τις κρίσεις αρθρίτιδας ή εκείνες με τους φοβερούς πονοκεφάλους που φωλιάζουν πίσω απ’ τους βολβούς των ματιών σου και σου βασανίζουν τα νεύρα με σατανική απόλαυση ,μέρες ψυχικής φθοράς ,εσωτερικής κενότητας και απόγνωσης…….

Όταν πάνω σ’ αυτή την κακόμοιρη γη που τη στράγγιξαν οι βρυκόλακες του χρήματος,ο κόσμος των ανθρώπων και του αμφίβολου πολιτισμού,σου μορφάζει με την ξεδιάντροπη γοητεία ενός ψεύτικου και χυδαίου πανηγυριού και σε κυνηγάει με την επιμονή ενός ……εμετικού ,κι όταν το κάθε τι σου περισφίγγει ανυπόφορα το αποκαμωμένο σου εγώ -όποιος γνωρίζει αυτές τις μέρες της κόλασης μπορεί πραγματικά να είναι ευχαριστημένος……….

Ευχαριστημένος που κάθεσαι δίπλα στην αναμμένη σόμπα ,ευχαριστημένος βεβαιώνεις τον εαυτό σου καθώς διαβάζεις την πρωινή σου εφημερίδα ,πως κι άλλη μια μέρα πέρασε και κανένας πόλεμος δεν ξέσπασε ,καμμιά καινούργια διτακτορία δεν έγινε ……

Κοχλάζει μέσα μου μια άγρια λαχτάρα για έντονη αίσθηση και δυνατές συγκινήσεις και με κυριεύει μια μανία ,ενάντια σ’ αυτή την άτονη επίπεδη και άγονη «φυσιολογική ζωή»,νιώθω ξέφρενη ανάγκη να σπάσω  ο,τιδήποτε ,το διπλανό μπακάλικο ,μια καθεδρική εκκλησία…..

Να κάνω εξοργιστικά πράγματα ,να μαδήσω τις περούκες μερικών αξιοσέβαστων ειδώλων ή να δώσω σε μερικά επαναστατημένα μαθητούδια το πολυπόθητο εισιτήριο για το Αμβούργο ή να ξεβρακώσω ,δυο τρείς από τους βαρύγδουπους εκπρόσωπους του κατεστημένου……

Σε μια παρόμοια θέση βρισκόμουν όταν τέλειωσα αυτή την κανονική και όχι τόσο ανυπόφορη μέρα την ώρα που σουρούπωνε.

Δεν την τέλειωσα με τον τρόπο που θα ταίριαζε σε κάποιον με άσχημη υγεία ,πέφτοντας δηλαδή στο κρεβάτι με μια ζεστή μπουκάλα στα πόδια ……

Αντί γι’ αυτό φόρεσα τα παπούτσια μου δύσθυμος ,αηδιασμένος κι ανικανοποίητος απο τη λίγη δουλειά που είχα κάνει και βγήκα έξω στους σκοτεινούς δρόμους να πιω αυτό που οι άντρες λένε «ένα ποτηράκι».

Έτσι από το δωμάτιό μου που βρίσκεται στη σοφίτα ,κατέβηκα τις σκάλες ,αυτές τις κουραστικές σκάλες ενός ξένου για μένα κόσμου,αυτές τις κουραστικές ολότελα μικροαστικές καλοσκουπισμένες και καλοσφουγγαρισμένες  σκάλες ενός πολύ αξιοσέβαστου σπιτιού…..

Με προσποιητή ξεγνοισιά σεργιανίζω στα υγρά πεζοδρόμια των στενών δρομίσκων.Τα φανάρια σαν δακρυσμένα ,τυλιγμένα μ’ ένα αραχνούφαντο πέπλο ,τρεμοφέγγουν μέσα στην υγρή καταχνιά και γλείφουν με τη λάμψη τους το μουσκεμένο χώμα…..

Τα ξεχασμένα χρόνια της νιότης μου έρχονται στη θύμησή μου.Πόσο αγαπούσα τις σκοτεινές γεμάτες θλίψη φθινοπωρινές και χειμωνιάτικες βραδιές ,πόσο πρόθυμα ρούφαγα τη μοναξιά και τη μελαγχολία τους……

Όταν τυλιγμένος στο παλτό μου ,περπατώ ως αργά τη νύχτα με βροχή ή καταιγίδα μέσα στα γυμνά χειμωνιάτικα τοπία ,μονάχος και τότε, αλλά……….

γεμάτος με μια βαθιά χαρά ,γεμάτος με ποίηση ,που τους στίχους της έγραφα αργότερα στο φως του κεριού ,καθισμένος στην άκρη του κρεβατιού μου………..

Αυτά όμως πέρασαν πια………..

HERMANN ESSE

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s