Ένα πρωί………

Ένα πρωί θ ‘ανοίξω την πόρτα

και θα βγω στους δρόμους

όπως και χθες

και δεν θα συλλογιέμαι

παρά ένα κομμάτι απ’ τον πατέρα

κι ένα κομμάτι απ’ τη θάλασσα

αυτά που μ’ άφησαν

και την πόλη

την πόλη  που την σάπισαν

και τους φίλους

τους φίλους μας που χάθηκαν.

Ένα πρωί

θ’ ανοίξω την πόρτα

ίσα ολόισα μες τη φωτιά

και θα μπω όπως και χθες

φωνάζοντας

«φασίστες»

στήνοντας οδοφράγματα

και πετώντας πέτρες

μ’ένα κόκκινο

μ’ένα κόκκινο λάβαρο

ψηλά να γυαλίζει

ψηλά να γυαλίζει στον ήλιο.

Ένα πρωί

θ’ ανοίξω την πόρτα

και θα χαθώ

με τ’ όνειρο της επανάστασης

μες την απέραντη μοναξιά

των δρόμων

των δρόμων που θα καίγονται

μες την απέραντη μοναξιά

των χάρτινων οδοφραγμάτων.

ένα πρωί θ’ ανοίξω την πόρτα και θα χαθώ………..

Από το « τρία κλικ αριστερά»

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s