Bertolt Brecht: Όποιος αμύνεται

Όποιος αμύνεται, όταν του κόβει την ανάσα

αυτός που του σφίγγει το λαιμό, προστατεύεται

από ρητή διάταξη του νόμου –

γι’ αυτό και κραυγάζει

πως ευρέθη σε νόμιμη άμυνα. Όμως

αυτός ο ίδιος νόμος το πρόσωπό του αποστρέφει

–και αν τυχόν ιδεί, αντιπαρέρχεται–,

όποτε αμύνεσθε, γιατί σας κόβουν το ψωμί.

Και βέβαια όποιος δεν τρώει πεθαίνει,

το ίδιο παθαίνει δε και όποιος τρώει ελάχιστα,

μόνο που αυτός αργεί λιγάκι να πεθάνει.

Και όσο πεθαίνει –μέρες και μήνες–

του απαγορεύεται η άμυνα.

https://zbabis.blogspot.com/2015/03/12-4.html

Δείτε την αρχική δημοσίευση

Advertisements

Pour toi mon amour.

IMG_9629

 

Je suis allé au marché aux oiseaux
Et j’ai acheté des oiseaux
Pour toi
Mon amour
Je suis allé au marché aux fleurs
Et j’ai acheté des fleurs
Pour toi
Mon amour
Je suis allé au marché à la ferraille
Et j’ai acheté des chaînes
De lourdes chaînes
Pour toi
Mon amour
Et je suis allé au marché aux esclaves
Et je t’ai cherchée
Mais je ne t’ai pas trouvée
Mon amour

Jacques Prévert.

(Extrait de «Paroles» 1945

Πήγα στην αγορά με τα πουλιά
Κι αγόρασα πουλιά
Για σένα
αγάπη μου
Πήγα στην αγορά με τα λουλούδια
Κι αγόρασα λουλούδια
Για σένα
αγάπη μου
Πήγα στην αγορά με τα σιδερικά
Κι αγόρασα αλυσίδες
Βαριές αλυσίδες
Για σένα
αγάπη μου
Και μετά πήγα στην αγορά με τους σκλάβους
Και σ’ έψαξα
Αλλά δε σε βρήκα
αγάπη μου

ΤΟ ΘΑΥΜΑ.

IMG_9198

Νύχτα ήταν

και λαλούσαν τα κοκόρια

καρφωμένα γύρω γύρω

σ’ ένα φεγγάρι

από μπαμπάκι φωσφορικό.

 

όλοι προσμέναν το θαύμα

γιατί κάποιο θαύμα

θα γινόταν απόψε

στην καρδιά του βιολιού

 

Όμως κι οι τρεις κοπέλες

ήρθαν μαυροντυμένες

κρατώντας την άδεια θήκη του βιολιού

 

Κλαίγαν και λέγαν

πως κανένα θαύμα

τώρα πια δεν γίνεται

στον ουρανό.

 

ΜΙΛΤΟΣ ΣΑΧΤΟΥΡΗΣ

ΠΑΡΑΛΟΓΑΙΣ 1948

ΤΟ ΑΣΤΡΟ.

IMG_8855

Το ξανθό κεφάλι της

τα ξεβαμμένα χείλια της

η σιωπή της

και λίγο σάλιο που έτρεχε

από το άστρο

το σφύριγμα

το άγριο άστρο που ανοιγόκλεινε

το μάτι του

κι έβλεπε τον Ουρανό

κι έλεγε:

Θα τόνε κάψω!

ΜΙΛΤΟΣ ΣΑΧΤΟΥΡΗΣ

ΠΑΡΑΛΟΓΑΙΣ 1948

ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΚΑΒΑΛΑΡΗ.

IMG_5251

Κόρδοβα

Μακρινή και μόνη.

 

Άλογο μαύρο,μεγάλο φεγγάρι

κι ελιές μες στο δισάκι μου

Μ’ όλο που ξέρω τους δρόμους

ποτέ δεν θα φτάσω στην Κόρδοβα.

 

Μες στον κάμπο, μες στον άνεμο,

άλογο μαύρο, κόκκινο φεγγάρι.

Ο θάνατος με κοιτάζει

πάνω απ’ τους πύργους της Κόρδοβα

 

Αχ, τι μακρύς που είναι ο δρόμος!

Αχ, το καλό μου αλογάκι!

Κι ο θάνατος, αχ, που με προσμένει,

προτού να φτάσω στην Κόρδοβα!

 

Κόρδοβα,

μακρινή και μόνη.

 

Μετάφραση: Κοσμάς Πολίτης.

FEDERICO GARCIA LORCA.

ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

1921-1924

 

Ars poetica

30208771820_9bb753866c_o

Απάντηση στον Archibald Macleish

 

Το ποίημα δεν είναι σαν τα φύλλα

που ο άνεμος σέρνει στους δρόμους.

Δεν είναι η ακίνητη θάλασσα,

το αραγμένο καράβι.

Δεν είναι ο γαλάζιος ουρανός

και η καθαρή ατμόσφαιρα.

Το ποίημα είναι ένα καρφί

στην καρδιά του κόσμου.

Ένα φωτεινό μαχαίρι

μπηγμένο κάθετα στις πόλεις.

Το ποίημα είναι σπαραγμός.

Κομμάτι γυαλιστερό μέταλλο,

πάγος, σκοτεινή πληγή,

το ποίημα είναι σκληρό,

-πολυεδρικό διαμάντι.

Συμπαγές- λαξευμένο μάρμαρο.

Ορμητικό- Ασιατικός ποταμός.

Το ποίημα δεν είναι φωνή,

πέρασμα πουλιού.

Είναι πυροβολισμός

στον ορίζοντα και στην ιστορία.

Το ποίημα δεν είναι άνθος που μαραίνεται.

Είναι βαλσαμωμένος πόνος.

 

Από τη συλλογή « Μετοικεσία»

ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΒΙΣΤΩΝΙΤΗΣ

 

 

 

Μην πεις ποτέ σου….

IMG_8684

 

Μην πεις ποτέ σου δεν είν’ όμορφη η ζωή,

Όταν θα δεις το φως να χαμηλώνει

Όταν τα φύλλα τα ξερά θα πέφτουνε στα πόδια σου

Κι όλα τα σήμαντρα θα χαιρετούν τους ίσκιους,

Μην πεις δεν είν’ όμορφη η ζωή.

 

Ο λόφος θα ντυθεί με των ματιών σου την αχλύ,

Τα χέρια θ’ αγκαλιάζουν την επιτύμβια στήλη,

Και της φωνής σου το πουλί θα μένει πάντα σταυρωμένο.

Όμως μην πεις δεν είναι όμορφη η ζωή.

 

Της μέρας οι ήχοι δε θα φτάνουν ως τα χείλη σου τα ωχρά,

Ούτε οι ανοίξεις θα τραγουδούν κάτω απ’ τα βλέφαρά σου,

Μόνο ένα σύννεφο καμμιά φορά θα σε δροσίζει την αυγή

Κ’ ένα λουλούδι θα πενθεί μετέωρο τη σιωπή σου.

 

Χρόνια και χρόνια θα περάσουνε, μα εσύ να μη ζητήσεις

Το χρώμα σου να ξαναδείς μες των αγγέλων το σκιόφως,

Μη λησμονήσεις τ’ άσπρα τριαντάφυλλα,

Μην αμελήσεις τ’ουρανού τη γύρη,

Μην πεις δεν είναι όμορφη η ζωή.

 

Την ακατάλυτη μοίρα της πέτρας μη φθονήσεις,

Τ’ άσπιλα μάρμαρα, την παγωμένη στάλα,

Την άφθιτη, που κρέμεται απ’ το δέντρο του καιρού,

Ούτε ένα όνομα γυμνό και πικραμένο σαν τον ύπνο σου.

 

Μόνο κατέβα πιο βαθειά, πολύ βαθειά, μέσα στην κοίτη

Της γης, όπου ξαπλώνουν τις ρίζες τους τα κυπαρίσσια,

Ώσπου η βραδιά να γείρει ατάραχη να εμπιστευθεί

Το πιο απόκρυφο άστρο της μες την υγρή σου κρύπτη.

 

Κι ύστερα σχίσε της αράχνης τον πλοκό που σε τυλίγει,

Ανασηκώσου με τα οστά γεμάτα μουσική,

Κι αν είν’ ο ίσκιος σου πλατύς, τους δυο μας να σκεπάσει,

Μα πρόσεξε μη γελαστείς, μη λησμονήσεις,

Μην πεις ποτέ σου δεν είν’ όμορφη η ζωή.

 

Από τη συλλογή «Γέννηση των Πηγών»

ΤΑΚΗΣ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ

 

note #48 Απόσπασμα από το «Στοχασμοί για το εβραϊκό ζήτημα»

Αυτό σημαίνει πως ο αντισημιτισμός είναι μια μυθική και αστική παράσταση της πάλης των τάξεων και πως δεν θα μπορούσε να υπάρχει σε μια αταξική κοινωνία. Φανερώνει το χωρισμό των ανθρώπων και την απομόνωση τους στο πλαίσιο της κοινότητας, τη σύγκρουση των συμφερόντων, τον καταμερισμό των παθών: δεν θα μπορούσε να υπάρξει παρά μόνο σε συλλογικότητες όπου μια χαλαρή αλληλεγγύη ενώνει αυστηρά ιεραρχημένες ομάδες είναι ένα φαινόμενο κοινωνικού πλουραλισμού. Σε μια κοινωνία της οποίας τα μέλη είναι όλα αλληλέγγυα, επειδή είναι όλα στρατευμένα στο ίδιο εγχείρημα, δεν θα υπήρχε θέση για τον αντισημιτισμό. Τέλος, εκδηλώνει έναν συγκεκριμένο μυστικιστικό και μεθεκτικό δεσμό του ανθρώπου με το «αγαθό» του που προκαλείται από το τωρινό καθεστώς της ιδιοκτησίας. Σε μια αταξική κοινωνία, θεμελιωμένη στην συλλογική ιδιοκτησία των εργαλείων της εργασίας, από την στιγμή που ο άνθρωπος, έχοντας απελευθερωθεί από τα φαντασιοκοπήματα του πέρα κόσμου, θα αφοσιωθεί επιτέλους στο δικό του εγχείρημα, που είναι…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 213 επιπλέον λέξεις

Κινούμενη άμμος.

IMG_7832

Sables mouvants

Démons et merveilles
Vents et marées
Au loin déjà la mer s’est retirée
Démons et merveilles
Vents et marées
Et toi
Comme une algue doucement carressée par le vent
Dans les sables du lit tu remues en rêvant
Démons et merveilles
Vents et marées
Au loin déjà la mer s’est retirée
Mais dans tes yeux entrouverts
Deux petites vagues sont restées
Démons et merveilles
Vents et marées
Deux petites vagues pour me noyer.

 

Jacques Prévert

Extrait de «Paroles

Paroles 1945

 

Δαίμονες και θαύματα

άνεμοι και παλίρροιες

μακριά ήδη τραβήχτηκε η θάλασσα

Δαίμονες και θαύματα

άνεμοι και παλίρροιες

Κι εσύ

Όπως ένα γλυκά χαϊδεμένο φύκι

στην άμμο του κρεβατιού κινείσαι ονειρευάμενη

Δαίμονες και θαύματα

άνεμοι και παλίρροιες

μακριά ήδη τραβήχτηκε η θάλασσα

Αλλά μες τα μισάνοιχτα μάτια σου

δυο μικρά παρέμεινα κύματα

Δαίμονες και θαύματα

άνεμοι και παλίρροιες

Δυο μικρά κύματα για να με πνίξουν.

Ένα απόσπασμα από την 5η Ολομέλεια του ΚΚΕ (1949)

Ενώ ο πυρετός του ελληνικού εθνικισμού συνεχίζεται, εμείς συνεχίζουμε τις ιστορικές μας αναζητήσεις, εστιάζοντας στην έρευνα με θέμα τις θέσεις του ιστορικού κομμουνιστικού κινήματος. Έτσι θεωρήσαμε σκόπιμο να δώσουμε δημοσιότητα σε ένα ακόμα απόσπασμα από τις αποφάσεις του ιστορικού ΚΚΕ στο Μακεδονικό ζήτημα.

Στις 30 και 31 Ιανουαρίου του 1949, συνήλθε στις Πρέσπες η 5η Ολομέλεια του ΚΚΕ.  Σε ένα μέρος της, η απόφαση που ελήφθη έλεγε επί λέξει:

«Στη Βόρεια Ελλάδα ο μακεδονικός (σλαβομακεδονικός) λαός τα ‘δωσε όλα για τον αγώνα και πολεμά με μια ολοκλήρωση ηρωισμού και αυτοθυσίας που προκαλούν το θαυμασμό. Δεν πρέπει να υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι σαν αποτέλεσμα της νίκης του ΔΣΕ και της λαϊκής επανάστασης, ο μακεδονικός λαός θα βρει την πλήρη εθνική αποκατάστασή του έτσι όπως το θέλει ο ίδιος, προσφέροντας σήμερα με το αίμα του για να την αποχτήσει. Οι Μακεδόνες κομμουνιστές στέκονται πάντα επικεφαλής στην πάλη του λαού των. Ταυτόχρονα, οι Μακεδόνες κομμουνιστές πρέπει να προσέξουν τις διασπαστικές και διαλυτικές ενέργειες που ξενοκίνητα σοβινιστικά και αντιδραστικά στοιχεία αναπτύσσουν, για να διασπάσουν την ενότητα ανάμεσα στο μακεδονικό(σλαβομακεδονικό) και τον ελληνικό λαό, διάσπαση που μόνο τον κοινό τους εχθρό, το μοναρχοφασισμό και τον αμερικανοαγγλικό ιμπεριαλισμό θα ωφελήσει. Παράλληλα, το ΚΚΕ πρέπει ριζικά να βγάλει απ’ τη μέση όλα τα εμπόδια, να χτυπήσει όλες τις μεγαλοελλαδίτικες σοβινιστικές εκδηλώσεις και τα έργα, που προκαλούν δυσαρέσκεια και δυσφορία μέσα στο μακεδονικό λαό και έτσι βοηθούν τους διασπαστές στην προδοτική δράση τους, ενισχύουν το έργο της αντίδρασης. Ο σλαβομακεδονικός και ελληνικός λαός μόνον ενωμένοι μπορούν να νικήσουν. Διασπασμένοι μόνον ήττες μπορούν να πάθουν. Γι’ αυτό η ενότητα στην πάλη των δύο λαών πρέπει να φυλάγεται σαν κόρη οφθαλμού και να ενισχύεται και να δυναμώνει σταθερά και καθημερινά». («Επίσημα Κείμενα ΚΚΕ», τόμος 6ος, σελ. 337-338)