Εργασία..

«To αληθινό βασίλειο της ελευθερίας αρχίζει εκεί που σταματά η αναγκαιότητα. Εκεί όπου η εργασία δεν μετατρέπεται σε εμπόρευμα, αλλά αποτελεί αυτοσκοπό και μέσο για να εκφράσει ο άνθρωπος τις πλούσιες δημιουργικές του ικανότητες.
Όταν η αναγκαστική εργασία αντικατασταθεί από την δημιουργική εργασία, όταν η ελευθερία του ενός γίνει όρος και προϋπόθεση για την ελευθερία όλων, τότε μέσα στο κλίμα της γενικής ελευθερίας που είναι η ουσία της ανθρώπινης φύσης θα κάνει την εμφάνισή του ο καινούριος τύπος του ολοκληρωμένου φυσικού ανθρώπου»
Καρλ Μαρξ
[από τα Νεανικά Δοκίμια]

Advertisements

ΑΙΣΘΗΣΗ.

Τίποτε πιο αργό και τίποτε

πιο γρήγορο απ’ τη ζωή

Έχει περάσει από πάντα και δεν έχει

έρθει ποτέ

κ’ είναι συνάμα εδώ από πάντα και για πάντα.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΥΦΑΝΤΗΣ

Δημοσιευμένα στο περιοδικό «Το δέντρο»

Από το συλλογικό « ΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΔΞΘ

Η εφημερίδα αύριο τύλιγε ψάρια ή κυμά- όσο για σήμερα

το ίδιο θέμα πάλι, πρωτοσέλιδο και τρίστηλο, θέμα ρουτίνας

τα κλισέ της διαδικασίας, οι ανώνυμες πληροφορίες δια το ποιόν των,

από τι ο καθείς εμφορείτο, πως θα ανέτρεπε τα βάθρα του εθνικού μας

πολιτισμού,

σε ποιο οινομαγειρείο έτρωγε τα μεσημέρια, πόσες εκτρώσεις έκανε

με τη Μαιρούλα,

έπειτα δημοσιογραφικές συνήθειες κι η αγόρευση του συνηγόρου

κι η θαρραλέα απολογία, συνήθειες τα σχόλια ωραία μωρέ

τους τάπαν…

Όμως Αυτοί, την ίδια ώρα έπαιρναν βουβά την άγουσα για το Γεντί

το Κορωπί, την Αίγινα, τον Κορυδαλλό δυνάμει του δελταξιθήτα

ψηφίσματος

όταν εμείς πουλούσαμε, γελάγαμε, κάναμε βόλτα στην παραλία

πειράζαμε κορίτσια

βλέπαμε στην τηλεόραση ένα ψωριάρικο λιοντάρι να αλυχτάει

ότι προέχει η έννομος τάξις και όχι αι αναμοχλεύσεις των παθών,

βγάζαμε δόντια, τρώγαμε σουβλάκια, αγοράζαμε προικιά

σεντόνια- μαξιλάρια,

ήταν μακριά από μας το διξιθήτα, αν και γνωρίζαμε καλά

πως μεταφράζονταν η υποχρέωσις πατάξεως των ολίγων αρνητών

του θαύματος

που αποτελεί το σύγχονό μας κράτος….

Τώρα, τι μας είρθε και τα θυμόμαστε αυτά πρωί -πρωί

στο μαγαζί μας,

ή βράδυ, όταν ρωτάει η γυναικούλα μας τρυφερά πού πάμε πάλι

απόψε,

ανάμεσα σε σαββατιανές πληρωμές και εισπράξεις- αραιά και που,

και καμιά Ρόζα Λούξεμπουργκ για προσωρινή αυταπάτη-

τί τ’ αναφέρουμε όλα αυτά, αφού γνωστοί είναι οι ρόλοι που

υποδυθήκαμε

όλα αυτά τα χρόνια , κι έτσι τουλάχιστον δεν αμφιβάλλουμε ποιοί

είμαστε

εγώ ας πούμε, ο hypocrite poète κι εσύ ο hypocrite lecteur,

μικροί ασήμαντοι, χυδαίοι figurantes στη μέση της πιο μεγάλης

τραγωδίας.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΡΑΤΖΟΓΛΟΥ

ΑΠΌ ΤΗ ΣΥΛΛΟΓΉ «Δ.Ξ.Θ»
Από το συλλογικό <οι ποιητές της Θεσσαλονίκης»

Το κείμενο είναι γραμμένο σε πολυτονικό σύστημα και με την ορθογραφία της καθαρεύουσας. Κράτησα την γραμματική όπως ήταν αλλά όχι τους τόνους, λόγω πληκτρολογίου.


Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι.

Απόσπασμα από το « σύννεφο με παντελόνια»

Μετάφραση: Γιάννης Ρίτσος.

Σήμερα πρέπει

με τη βαριά

ν’ αποτυπώνεσαι στο καύκαλο του κόσμου,

«είναι τάχα ο χορός μου κομψός;»

κοιτάχτε πως διασκεδάζω

εγώ-

ο χαρτοκλέφτης κι ο ρουφιάνος

της πλατείας.

Από σας

που χρόνια τώρα παπαριάζετε στον έρωτα

εγώ θα χωρίσω τα τσανάκια μου

τον ήλιο βάζοντας μονύελο

στ’ ορθάνοιχτό μου μάτι.

Μ’ απίθανο ρούχο ντυμένος

θα βαδίσω στη γης

και μπροστά μου δεμένον μ’ αλυσίδα

θα κρατάω σα σκυλί τον Ναπολέοντα.

………………………………………

Ει, σεις που σουλατσέρνετε,

βγάλτε τα χέρια από τις τσέπες.

Πάρτε μαχαίρι, πέτρα, μπόμπα,

κι αν είν’ κανείς σας δίχως χέρια

να ‘ρθει να χτυπηθεί με κουτουλιές.

……………………………..

Στον ουρανό, σα Μαρσεγιέζα κόκκινη,

σφαδάζει ψοφώντας η δύση.

Όλα πια είναι μια τρέλα.

ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΙ

ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Εκδόσεις Κ.Μ. ΖΑΧΑΡΑΚΗΣ

Δευτερόλεπτα του φόβου.

Το μισό του προσώπου έσκαβε το φως

το άλλο μισό ήτανε στο σκοτάδι.

Ηθοποιός και παίζει τον ίδιο ρόλο μια ζωή.

Κλασικός έγινε. Ο ίδιος νιώθει σαν να αναβοσβήνει

το φως και κλείνει τις πόρτες.

Έτσι μια μέρα κοκάλωσε.

Τα ξέχασε όλα. Τα μόνα που έλεγε όπως χαμένο παιδί

στην ακρογιαλιά: «θα, θα, όταν, θα»,

και προσπαθούσε να κλάψει.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΝΤΟΣ

«ΔΕΥΤΕΡΌΛΕΠΤΑ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ»


Στιγμές της ιστορίας του προλεταριακού κινήματος: Το 3ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ (Μάρτης 1926)

28 Μαρτίου 1926: Μέσα σε συνθήκες άγριας καταστολής του προλεταριακού και κομμουνιστικού κινήματος στον ελλαδικό χώρο (δικτατορία Θεόδωρου Πάγκαλου) συνέρχεται το 3ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ. Είχε προηγηθεί τα προηγούμενα χρόνια η κίνηση της κυβέρνησης της δικτατορίας να θέσει το ΚΚΕ εκτός νόμου το 1925, όπου συνέλαβε κομμουνιστές και άλλους «ανατρεπτικούς» της εποχής και τους εξόρισε στα νησιά του Αιγαίου.

Πριν από το 3ο συνέδριο, η κυβέρνηση της δικτατορίας Πάγκαλου, ανακοινώνει ως κύριο στόχο της «αποκομμουνιστικοποίηση» της και την απομόνωση των ανατρεπτικών στοιχείων (κομμουνιστών) από το συνέδριο.

Ωστόσο, και σ’ αυτό το συνέδριο της ΓΣΕΕ, οι δυνάμεις του κομμουνιστικού κινήματος έχουν την πλειοψηφία. Οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι ήταν 457. Από αυτούς, οι 278 (60%) ήταν κομμουνιστές και οι 179 συνδικαλιστές που κινούνταν στη γραμμή της ταξικής συναίνεσης. Ο δικτάτορας Πάγκαλος, με διάφορα προσχήματα, συνέλαβε τους 110 από τους 278, τους οποίους αμπάρωσε σε φορτηγό πλοίο και τους κράτησε σε αυτό πέντε μίλια…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 81 επιπλέον λέξεις

Στη μνήμη της Ρόζα Παρκς

Της σύνταξης…

Σαν σήμερα το 1913, γεννήθηκε η Ρόζα Παρκς, η αφροαμερικανή που αρνήθηκε να δώσει τη θέση της στο λεωφορείο σ’ ένα λευκό άνδρα τη δεκαετία του ’50, γινόμενη σύμβολο του αγώνα για την κατάργηση των νόμων περί φυλετικού διαχωρισμού στις ΗΠΑ.

Ή Ρόζα Παρκς ήταν μια εργάτρια (μοδίστρα) που έμελλε να μείνει στην ιστορία όταν, στις 1 Δεκεμβρίου 1955, στο Μοντγκόμερυ της Αλαμπάμα, αρνήθηκε να δώσει τη θέση της στο λεωφορείο σε έναν λευκό, αντιστεκόμενη στην τότε πολιτική φυλετικού διαχωρισμού των ΗΠΑ (νόμοι «Τζιμ Κρόου» στο Νότο των ΗΠΑ) που απαιτούσε από τους αφροαμερικανούς πολίτες να κάθονται στο πίσω μέρος του λεωφορείου και να παραχωρούν τη θέση τους στους λευκούς.

Ήταν μέλος της NAACP (Εθνική Ένωση για τα Δικαιώματα των Μαύρων) και μετά τη πράξη ανυπακοής της, συνελήφθη από τις αρχές για να παραστεί σε δίκη για την παράβαση των ρατσιστικών νόμων. Μετά τη σύλληψη της η…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 282 επιπλέον λέξεις

Rosa Luxembourg «Καρλ Μαρξ»

Πρώτη δημοσίευση: ιστολόγιο Ορίζοντας

της Ρόζας Λούξεμπουργκ

«Οι φιλόσοφοι μονάχα ερμήνευαν με διάφορους τρόπους τον κόσμο, το ζήτημα όμως είναι να τον αλλάξουμε» (11η Θέση του Μαρξ για τον Φόιερμπαχ) [1]

Πριν από είκοσι χρόνια το ισχυρό μυαλό του Μαρξ ξεκουράστηκε, και παρ’ όλα αυτά μόλις πριν από μερικά χρόνια βιώσαμε αυτό που στη γλώσσα των γερμανών καθηγητών ονομάζεται «κρίση του μαρξισμού». Έτσι, αρκεί να ρίξει κανείς μια ματιά στις μάζες, που σήμερα ακολουθούν μόνες τους το σοσιαλισμό στη Γερμανία, στη σημασία του για τη δημόσια ζωή όλων των λεγόμενων πολιτισμένων χωρών, για να αντιληφθεί το έργο της σκέψης του Μαρξ στην απεραντοσύνη του.

Αν έμπαινε ζήτημα να διατυπωθεί με λίγα λόγια αυτό που έκανε ο Μαρξ για το σημερινό εργατικό κίνημα, τότε θα μπορούσε να ειπωθεί: Ο Μαρξ ανακάλυψε, για να ειπωθεί έτσι, τη σύγχρονη εργατική τάξη ως ιστορική κατηγορία, δηλαδή ως μια τάξη με συγκεκριμένες ιστορικές συνθήκες…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 3.425 επιπλέον λέξεις

74 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟ ΑΟΥΣΒΙΤΣ.

Αν υπάρχει θεός θα πρέπει να με παρακαλέσει για να τον συγχωρήσω.

(Γραμμένο σε τοίχο του Άουσβιτς.)

Στις 27 Γενάρη 1945 Ο Κόκκινος Στρατός απελευθερώνει τους 7.000 περίπου εναπομείναντες/-σες κρατούμενους του στρατοπέδου συγκέντρωσης του Άουσβιτς. 74 χρόνια μετά ο αγώνας της μνήμης ενάντια στη λήθη συνεχίζεται: 74 χρόνια μετά το 1945: * Η Ε.Ε σχετικοποιεί το Ολοκαύτωμα με την γενική αναφορά σε «εγκλήματα πολέμου», εξισώνοντας έτσι τον Κόκκινο Στρατό με τους ναζί. Την ίδια χρονική στιγμή ακόμα και χώροι της αριστεράς εξισώνουν τα θύματα με τους θύτες, συντασσόμενοι με την κυρίαρχη ιδεολογία . * Ο αντισημιτισμός βρίσκεται πάλι σε έξαρση (ή μάλλον δεν σταμάτησε ποτέ να είναι). Από τις μικρές και μεγάλες σχετικοποιήσεις του Ολοκαυτώματος, τις βεβηλώσεις μνημείων και νεκροταφείων στην Ελλάδα, μέχρι τις αμέτρητες αντισημιτικές επιθέσεις σε κάθε γωνιά της Ευρώπης. 74 χρόνια μετά ως κομμουνιστές/τριες & αντιφασίστες/τριες, δεν συγχωρούμε, κρατάμε τη μνήμη ζωντανή. Καμία ανοχή στην σχετικοποίηση του Ολοκαυτώματος. Ούτε ένα βήμα πίσω στον αγώνα ενάντια στον αντισημιτισμό από όπου και αν αυτός προέρχεται. Καμιά υποχώρηση του αγώνα ενάντια στον ελληνικό φασισμό, τον ελληνικό καπιταλιστικό σχηματισμό, της ιδεολογίας του και τις όποιες απόπειρες αναθεώρησης της ιστορίας. 74 χρόνια μετά παραμένει πάντα επίκαιρο: Ποτέ ξανά Άουσβιτς Ποτέ ξανά φασισμός.

– Κομμουνιστές/τριες με μνήμη – Shades Magazine (theshadesmag.wordpress.com)

note #74 Σημείωση από τα οικονομικά και φιλοσοφικά χειρόγραφα

«Τα ζώα παράγουν μόνο κάτω από την πίεση της άμεσης φυσικής ανάγκης, ενώ ο άνθρωπος παράγει ακόμα και όταν είναι ελεύθερος από τη φυσική ανάγκη, και παράγει πραγματικά μόνο απελευθερωμένος από την ανάγκη αυτή… Γι’ αυτό ο άνθρωπος παράγει, επίσης, σύμφωνα με τους νόμους της ομορφιάς.

Είναι αυτή, ακριβώς η διαμόρφωση που επιφέρει πάνω στον αντικειμενικό κόσμο, με την οποία ο άνθρωπος αποδείχνει τον εαυτό του σαν ειδολογική ύπαρξη».

ΚΑΡΛ ΜΑΡΞ, “Οικονομικά και φιλοσοφικά χειρόγραφα”, 1844.

Δείτε την αρχική δημοσίευση