Η εξουσία

Ανατολικά της Εδέμ ο Κύριος έβαλε τους φρουρούς του

να φυλάξουν τον απορφανισμένο Παράδεισο

μετά την έξωσή μας.

Ωστόσο πιστεύαμε στη μεγαλοψυχία Του

λέγαμε πως κάποτε θα μας θυμηθεί,

νοσταλγούσαμε την χαμένη μας αθανασία.

Τι μας χρειάζονταν το «πού», το «πώς», το «γιατί;»

.

Τώρα βέβαια μάθαμε πολύ καλά

τι θα πει Εξουσία!

Γ.Ξ. ΣΤΟΓΙΑΝΝΙΔΗΣ

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης

Είναι πολλοί

Είναι πολλοί που ουρλιάζουνε τις νύχτες

κι άψογοι, την ημέρα, περιφέρονται ανάμεσά μας,

πολλοί μ’ ένα αναμμένο σίδερο μες το μυαλό

κόκκινο σίδερο κάτω απ’ το δέρμα.

Είναι πολλά τ’ αδέρφια μου. Δεν είμαι μόνος.

.

Υποθήκη πατρική

Να το ξεγράψεις πια το σπίτι, να το σβήσεις

από τη μνήμη σου εντελώς είναι καιρός

να τ’ αγαπήσεις πια αυτά τα έπιπλα

που άλλοι πριν από σένα τα μεταχειρίστηκαν,

με τα σπασμένα πόδια, το σωρό τη σκόνη,

τις ξεχαρβαλωμένες σούστες τους,

να τ’ αγαπήσεις

σα να ‘τανε δικά σου από τα παιδικά σου χρόνια

είναι καιρός να συνηθίσεις τα χοντρά ποντίκια

που τριγυρίζουν στις γωνιές, να γίνεις φίλος

με τους ρουφιάνους και τους χαρτοκλέφτες, ν’ αγαπήσεις

σα να ‘ταν σπίτι σου το πανδοχείο αυτό

.

Να το ξεγράψεις πια. Είν’ επικίνδυνη

και μόνη η σκέψη του σπιτιού, η ανάμνηση-

πρέπει να ζήσεις, βέβαια, είσαι νέος.

ΑΝΕΣΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ

Από τη συλλογή « Μέθοδος αναπνοής»

Ναι

Θεός να μας φυλάει- και τα παιδιά μας και τ’ αγγόνια μας-

Θεός να δίνει γνώση και στους άλλους. Είμαστε καλά, καλούτσικα,

πολλά δε γυρεύουμε- το φαγί μας, το σπιτάκι μας, και κάτι στην άκρη, για την κακιά την ώρα.-

.

Σα μας χτυπούν την πόρτα, δε ρωτούμε «δίκαιος ή άνομος»

δίνουμε σ’ όλους αυτούς που μπορούμε.

Τα παιδιά μας στο έθνος, τα κορίτσια μας στους όμοιούς μας.

Πουλάμε στο συνηθισμένο κέρδος, πάμε πάντα με το νόμο.

.

-Έτσι η γαλήνη στέκεται στο σπιτικό μας.

.

Λέμε πάντα ναι- και στη φωτιά και στο νερό

στο μυλωνά και στον ξωμάχο.

Ναι στον άγιο, ναι στο διάβολο.

.

Ναι κι όταν ναι δεν υπάρχει,

είν’ η φωτιά που πέφτει πια

και μας εξολοθρεύει.

ΠΑΝΟΣ ΘΑΣΙΤΗΣ

Από τη συλλογή «Ελεεινόν θέατρον»

Μπέρτολτ Μπρεχτ: Αντιπολεμικα ποιήματα

Τέσσερις στρατηγοί

Τέσσερις στρατηγοί κινάν και παν
για πόλεμο στο μακρινό Ιράν.
Μα ο πρώτος πόλεμο δεν κάτεχε
ο δεύτερος στις κακουχίες δεν άντεχε
ο τρίτος ήταν υποκείμενο γελοίο
κι ο τέταρτος φοβότανε το κρύο.
Τέσσερις στρατηγοί κινάν και παν
αλλά δεν φτάνουνε ποτέ στο Ιράν.
(σε απόδοση Οδυσσέα Ελύτη)

Ο αδελφός μου ο αεροπόρος

Ήταν αεροπόρος ο αδελφός μου.
Του δώσανε ένα χάρτη κάποια μέρα.
Έκανε τα μπαγκάζια του. Η πορεία
Ήταν σημειωμένη: προς το Νότο.

Ένας κατακτητής ο αδελφός μου.
Ανάγκη έχει ο λαός μας από χώρο
Να κάνουμε δικά μας ξένα εδάφη
Τ’ όνειρο το παλιό το χρυσοφόρο.

Κατέκτησε το χώρο ο αδελφός μου
Σ’ ορεινούς όγκους της Γκουανταράμα.
Μάκρος έχει ένα μέτρο και ογδόντα
Και βάθος ένα μέτρο και πενήντα.
(σε απόδοση Νίκου Παπά)

Δείτε την αρχική δημοσίευση

note #118 «σημείωση από το τέχνη και μαζική κουλτούρα»

«Η σκέψη που πιστεύει στον εαυτό της είναι αυτή που γνωρίζει ότι είναι, κάθε φορά, ένα σύνολο μη ολοκληρωμένο. Δεν μοιάζει τόσο με την απόφαση που βγάζει ένας δικαστής, όσο με τις τελευταίες, διακεκομμένες λέξεις ενός καταδικασμένου ανθρώπου. Ο τελευταίος βλέπει τα πράγματα από μια σκοπιά που δεν έχει καμία σχέση με την καθυπόταξή τους.»

Max Horkheimer, «Τέχνη και μαζική κουλτούρα», μτφρ. Ζ. Σαρίκας, εκδ. ύψιλον, σ. 64-65

Δείτε την αρχική δημοσίευση

Μπέρτολτ Μπρεχτ Μικρό όργανο για το θέατρο, 1949

Αν ο καλλιτέχνης δεν θέλει να είναι παπαγάλος ή μαϊμού, πρέπει να κάνει κτήμα του τη γνώση της εποχής του πάνω στην κοινωνική ζωή, παίρνοντας μέρος στους ταξικούς αγώνες. Μπορεί αυτό να φανεί σε μερικούς σαν κατάπτωση, μιας και τοποθετούν την τέχνη, αφού προηγουμένως έχει τακτοποιηθεί η αμοιβή, στις πιο ψηλές σφαίρες. Ομως, οι περισσότερες αποφασιστικές μάχες του ανθρώπινου γένους δίνονται πάνω στη γη, όχι στους αιθέρες, και «έξω» στη ζωή, όχι μες στους εγκεφάλους. Κανείς δε μπορεί να υψωθεί πάνω από τις αντιμαχόμενες τάξεις, γιατί κανείς δε μπορεί να υψωθεί πάνω από τον άνθρωπο. Η κοινωνία δεν έχει κανένα κοινό μεγάφωνο, όσο είναι χωρισμένη σε αντιμαχόμενες τάξεις. Ετσι, όσοι λένε πως δεν ανήκουν σε κόμματα και δεν ανακατεύονται στην πολιτική σημαίνει πως ανήκουν στην άρχουσα τάξη.

Μπέρτολτ Μπρεχτ Μικρό όργανο για το θέατρο, 1949

Δείτε την αρχική δημοσίευση

Γενοκτονία των Ευρωπαίων Ρομά (Τσιγγάνων), 1939–1945

Πρώτη δημοσίευση: https://www.ushmm.org/wlc/el/article.php?ModuleId=10005219

Μεταξύ των ομάδων που στοχοποιήθηκαν για διώξεις από το ναζιστικό καθεστώς και τους συνεργάτες του στον Άξονα βάσει των αποκαλούμενων φυλετικών λόγων ήταν οι Ρομά (Τσιγγάνοι).

Αντλώντας υποστήριξη από πολλούς μη-Ναζί Γερμανούς που έτρεφαν βαθιά προκατάληψη κατά των Ρομά, οι Ναζί έκριναν ότι οι Ρομά ήταν «φυλετικά κατώτεροι». Η μοίρα των Ρομά ήταν υπό μία έννοια παράλληλη με αυτήν των Εβραίων. Υπό το ναζιστικό καθεστώς, οι γερμανικές αρχές υπέβαλαν τους Ρομά σε αυθαίρετους εγκλεισμούς, καταναγκαστική εργασία και μαζικές δολοφονίες. Οι γερμανικές αρχές δολοφόνησαν δεκάδες χιλιάδες Ρομά στα υπό γερμανική κατοχή εδάφη της Σοβιετικής Ένωσης και της Σερβίας και χιλιάδες ακόμη στα κέντρα εξόντωσης Άουσβιτς-Μπίρκεναου, Κέλμνο, Μπέλζεκ, Σόμπιμπορ και Τρεμπλίνκα. Τα SS και η αστυνομία φυλάκισαν Ρομά στα στρατόπεδα συγκέντρωσης Μπέργκεν-Μπέλσεν, Σαξενχάουζεν, Μπούχενβαλτ, Νταχάου, Μάτχαουζεν και Ράβενσμπρουκ. Τόσο στο αποκαλούμενο Μεγάλο Γερμανικό Ράιχ όσο και στην αποκαλούμενη Generalgouvernement, οι γερμανικές πολιτικές αρχές διοικούσαν διάφορα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας, στα…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 1.596 επιπλέον λέξεις

ΕΑΝ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ.

Εσείς που ήσυχοι ζείτε

στο ζεστό σας σπίτι

και το βράδυ γυρνώντας θα βρείτε

φαγητό και πρόσωπα φίλων.

Σκεφτείτε εάν αυτό είναι ο άντρας

Αυτός

Που δουλεύει στη λάσπη

που δεν ησυχάζει ποτέ

που παλεύει για λίγο ψωμί

που πεθαίνει για ένα ναι ή ένα όχι.

Σκεφτείτε εάν αυτό είναι η γυναίκα

Αυτή

Που έχασε

Τ’ όνομά της, τα μαλλιά της

τη δύναμη να θυμάται

κρύο το στήθος άδεια τα μάτια

Σαν βάτραχος το χειμώνα.

Σκεφτείτε ότι έχει συμβεί

τις λέξεις αυτές σας ορίζω

γράψτε τις στην καρδιά σας

στο σπίτι, στο δρόμο

πριν κοιμηθείτε όταν ξυπνάτε

επαναλάβετέ τις στα παιδιά σας.

– Ή

– Το σπίτι σας να ερημώσει

– η αρρώστια να σας καταβάλει

– οι γιοί σας να σας απαρνηθούν.

Primo Levi

«εάν αυτό είναι ο άνθρωπος.»

Αφηγήσεις #19 «Μια μονοκατοικία, ένας τενεκές λάδι. «

Τα παραπάνω αποσπάσματα προέρχονται από βιβλίο-λεύκωμα του Δημήτρη Σέρβου «που λες … στον Πειραιά (ντοκουμέντα & αναμνήσεις)», αυτοέκδοση, ISBN 960-90136-0-0, σελίδες 79-81. ‘Εχω διατηρήσει αυτούσια την ορθογραφία του πρωτότυπο (+ένα τρικάκι του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ στα γερμανικά που φωτογράφησα, σελ.79).

Φραγκίσκος Δ, για την μεταφορά / αντιγραφή

Όσο πλησίαζε η απελευθέρωση απ’ τη Γερμανική φασιστική κατοχή η αντίσταση «που λές στο Πειραιά»(1), μέρα με τη μέρα δυνάμωνε, αλλά κι εμείς οι ΕΠΟΝίτες όλο και ξεθαρεύαμε. Απ΄το καλοκαίρι του 1944 και μετά η «δουλιά» τα βράδυα στα συνεργεία για συνθήματα στους τοίχους, γινόταν πιό ανοιχτά! Αρχίσαμε να βγαίνουμε συνεργείο και τη μέρα με τον ήλιο!

Μόνο όταν η «τσίλια» – η περιφρούρηση – έβλεπε Γερμανό με στολή, τότε μας έδινε το σύνθημα να σταματήσουμε το γράψιμο. Ο κόσμος στον δρόμο, απ΄τα παράθυρα και τις πόρτες των σπιτιών, μας έβλεπε με αγάπη. Γιατί τα συνθήματα, που γράφαμε στους τοίχους δεν ήταν μόνο κάλεσμα για…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 1.049 επιπλέον λέξεις